«Αγαπητοί γονείς ας μην επιτρέψουμε τη μετατροπή της παιδαγωγικής πράξης σε reality show»

Επιστολή του ΣΕΠΕ «η Αθηνά» στους γονείς για τη ζωντανή μετάδοση της διδασκαλίας από τις σχολικές τάξεις

Αγαπητοί Γονείς,

Συμπληρωματικά της ενημέρωσης που ο κλάδος μας απευθύνει για τις ολέθριες επιπτώσεις στη μόρφωση των παιδιών, τη συρρίκνωση και την αποδόμηση του δημόσιου σχολείου από το νομοσχέδιο που επιχειρεί η Κυβέρνηση να περάσει εν μέσω πανδημίας και με τα σχολεία κλειστά, θέλουμε με την επιστολή μας αυτή να αναδείξουμε το νέο νομοθετικό επεισόδιο στην εκπαίδευση και τη σοβαρή αντιπαιδαγωγική του διάσταση:

Το Υπουργείο Παιδείας κατέθεσε και ψήφισε τροπολογία, και μάλιστα αιφνιδιαστικά σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, για την ηλεκτρονική καταγραφή και μετάδοση των μαθημάτων στις σχολικές αίθουσες, ενώ προχώρησε και στην έκδοση σχετικής Υπουργικής Απόφασης.

Η παρουσία κάμερας στην τάξη μάς βρίσκει ριζικά αντίθετους και θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να αντισταθούμε στην φωτογράφηση και στην μαγνητοσκόπηση κάθε μορφής. Πέρα από τα προφανή ζητήματα ιδιωτικότητας και διαφύλαξης των προσωπικών δεδομένων, προκύπτουν σοβαρές αντιρρήσεις και ενστάσεις με βάση παιδαγωγικά κριτήρια. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα παιχνίδι εξουσίας που έρχεται σε σύγκρουση με τις βασικές παιδαγωγικές αξίες που διαπνέουν την σχολική μας ζωή, με την έννοια της παιδαγωγικής ελευθερίας και εν τέλει την ίδια την έννοια της Δημοκρατίας.

Tα επιχειρήματα αποπροσανατολισμού για το που θα εστιάζει η κάμερα και τα αναχρονιστικά επιχειρήματα για διδασκαλία που χωρίζεται σε "παράδοση" και "εξέταση", δείχνουν όχι μόνο παντελή άγνοια για την εκπαιδευτική πράξη, όσων νομοθετούν για τα παιδιά μας αλλά και επικινδυνότητα, που τελικά μεγεθύνει το πρόβλημα.

Η διδακτική πράξη αποτελεί μια δυναμική διαδικασία που διαμορφώνεται κάθε φορά με έναν μοναδικό τρόπο. Κι αυτό, γιατί μοναδικοί είναι οι άνθρωποι που την δημιουργούν αλλά και οι συνθήκες εντός των οποίων πραγματοποιείται. Κάθε εξωτερικός παράγοντας αλλάζει και μεταλλάσσει αυτή την διαδικασία. Μέσα στην σχολική τάξη δε γίνεται παρουσίαση ούτε μία στείρα διάλεξη. Αυτό που ονομάζουμε «μάθημα» στηρίζεται στην διαρκή επικοινωνία και αλληλεπίδραση μεταξύ παιδιών και δασκάλου. Όσοι αποτελούν την σχολική τάξη «εκτίθενται» διαρκώς στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Εκφράζουν απόψεις, αντιρρήσεις και διαφωνίες, κάνουν λάθη, λειτουργούν αυθόρμητα, συνεργάζονται ή συγκρούονται στο πλαίσιο της ομάδας, χωρίς όμως ποτέ να νιώθουν ότι η συμπεριφορά τους γίνεται αντικείμενο κριτικής ή απόρριψης. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί ο εκπαιδευτικός το πρώτο πράγμα που κάνει στην τάξη του είναι να την μετασχηματίσει σε μια κοινότητα μάθησης με βασικά χαρακτηριστικά την ενδυνάμωση και την χειραφέτηση του καθενός, αλλά και την αποδοχή, την αναγνώριση και σεβασμό του άλλου. Χρειάζεται χρόνος πολύς και καλλιέργεια αισθήματος ασφάλειας, ώστε όλα τα παιδιά να νιώθουν έτοιμα, ικανά, δυνατά, απελευθερωμένα και με θάρρος να εκφράσουν ανεμπόδιστα τις απόψεις, τις ιδέες, τις γνώσεις, αλλά και τις απορίες τους. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο κεκλεισμένων των θυρών.

Η παρουσία κάμερας στην τάξη θα οδηγήσει κυρίως στο να διαρραγεί με τον πιο βίαιο και απότομο τρόπο η μαγεία αυτής της παιδαγωγικής σχέσης. Με το πρόσχημα της διασφάλισης της συμμετοχής των απόντων μαθητών δυναμιτίζει και στην πράξη καταργεί την αυθόρμητη συμμετοχή των μαθητών. Οι μαθητές θα αποτελέσουν θέαμα. Τα ταλέντα τους, οι δυσκολίες τους, ακόμη και οι ανησυχίες και οι φόβοι τους θα γίνουν αντικείμενο παρακολούθησης, σχολιασμού, ενδεχομένως και καταγραφής. Μιας καταγραφής που μπορεί να βρεθεί ανά πάσα στιγμή στο απέραντο και αδηφάγο διαδίκτυο. Ας προστατεύσουμε τους μαθητές μας, τα παιδιά σας, από τέτοιες πρακτικές. Ας μην επιτρέψουμε την απόλυτη υποβάθμιση της παιδαγωγικής πράξης, την μετατροπή της σε ένα reality show, που μαθητές και εκπαιδευτικοί θα υποτάσσονται στην λογική του τηλεοπτικού «μεγάλου αδελφού». Το σχολείο οφείλει να διαμορφώνει τους αυριανούς πολίτες. Ανθρώπους με κριτική σκέψη και δημοκρατική συνείδηση και όχι ανθρώπους εξοικειωμένους με την επιτήρηση, τον έλεγχο και την κουλτούρα της «κλειδαρότρυπας».

Είναι αλήθεια πως η ζωή μας άλλαξε από τη μία στιγμή στην άλλη. Οι ανάγκες είναι περίεργες και πρωτόγνωρες. Ωστόσο, αυτό το όριο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραβιαστεί. Η άρνηση όλων μας είναι σημαντικό να είναι καθολική και κατηγορηματική. Εκπαιδευτικοί και γονείς με συνείδηση και αίσθημα υπευθυνότητας απέναντι στα παιδιά μας οφείλουμε να αντισταθούμε. Εμείς, οι εκπαιδευτικοί, θα υπερασπιστούμε τη δουλειά μας, τα παιδιά μας και το παιδαγωγικό μας έργο, ενιαία, μαχητικά, αποφασιστικά και σας θέλουμε στο πλευρό μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου