Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Πανελλαδικές 2017: Μέχρι στις 2 Μαρτίου η υποβολή αίτησης -δήλωσης των υποψηφίων

Στις 6 Ιουνίου οι Πανελλαδικές - Ολα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι υποψήφιοι
Δημοσίευση: 20/02/2017
Υπουργείο παιδείας
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Από την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου ως και την Πέμπτη 2 Μαρτίου, , πρέπει να υποβάλουν στο Λύκειό τους Αίτηση-Δήλωση υποψηφιότητας συμμετοχής στις   Πανελλαδικές Εξετάσεις   όλοι οι υποψήφιοι για  τα ΑΕΙ,  των Γενικών Λυκείων (ΓΕΛ) και των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ), για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Επισημαίνεται ότι η ανωτέρω προθεσμία είναι αποκλειστική και μετά την παρέλευσή της δεν γίνεται δεκτή καμία Αίτηση-Δήλωση.
Ο υποψήφιος μπορεί να προμηθεύεται την Αίτηση – Δήλωση που αναλογεί στην περίπτωσή του είτε από το διαδίκτυο, είτε από το Λύκειό του.
Στη συνέχεια  θα συμπληρώνει την Αίτηση - Δήλωση σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται στο έντυπο και θα προσέρχεται στο Λύκειό του, για την οριστική ηλεκτρονική υποβολή της.
 
Επίσης, αποστέλλονται ήδη στα Λύκεια οι σχετικές εγκύκλιοι με τα αντίστοιχα υποδείγματα της Αίτησης-Δήλωσης.
Υπενθυμίζεται  ότι όλοι οι ως άνω  μαθητές και απόφοιτοι (υποψήφιοι των Πανελλαδικών εξετάσεων ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που εξετάζονται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία προφορικά ή γραπτά κατά  περίπτωση, πρέπει ως τις 2 Μαρτίου να υποβάλουν και σχετική αίτηση με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στο Λύκειό τους.
1. Με τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις, από το 2017 κι εφεξής, υποψήφιοι από ημερήσια και εσπερινά ΕΠΑΛ συμμετέχοντας στις  πανελλαδικές εξετάσεις τεσσάρων μαθημάτων (δύο μαθήματα γενικής παιδείας και δύο μαθήματα ειδικότητας) σε κοινή ύλη και κοινά θέματα μπορούν να διεκδικήσουν κοινό ειδικό ποσοστό θέσεων στα Πανεπιστήμια, ΤΕΙ, ΑΣΠΑΙΤΕ, ΑΣΤΕ, Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), Σχολή Αστυφυλάκων, Σχολή Πυροσβεστών, Σχολές Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού. Ειδικά, οι υποψήφιοι με τις πανελλαδικές εξετάσεις των εσπερινών ΕΠΑΛ διεκδικούν εναλλακτικά α) είτε το ανωτέρω κοινό ειδικό ποσοστό σε Πανεπιστήμια, ΤΕΙ ΑΣΠΑΙΤΕ, ΑΣΤΕ, Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), Σχολή Αστυφυλάκων, Σχολή Πυροσβεστών, Σχολές Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού. β) είτε ξεχωριστό ποσοστό θέσεων των εσπερινών ΕΠΑΛ ΜΟΝΟ σε ΤΕΙ, ΑΣΠΑΙΤΕ, ΑΣΤΕ, ΑΕΝ.
2. Κατά την υποβολή της Αίτησης-Δήλωσης, οι υποψήφιοι των ΕΠΑΛ θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι στο μηχανογραφικό δελτίο του Ιουνίου θα έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν εκτός από τις Σχολές και Τμήματα που αντιστοιχούν στον τομέα εξέτασής τους, επιπλέον και μία Κοινή Ομάδα Σχολών.
3. Από το ακαδημαϊκό έτος 2017-8 θα λειτουργήσουν δύο νέα τμήματα Πανεπιστημίων και συγκεκριμένα το Τμήμα Τουριστικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και το Τμήμα Οικονομικής και Διοίκησης Τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Τα δύο νέα Τμήματα θα ενταχθούν στο 5ο  επιστημονικό πεδίο (Επιστήμες Οικονομίας και Πληροφορική) για τους υποψηφίους των ΓΕΛ, και στον Τομέα Διοίκησης και Οικονομίας για τους υποψηφίους των ΕΠΑΛ. Για την εισαγωγή στα δύο νέα Τμήματα, δεν θα απαιτηθεί φέτος εξέταση σε ειδικό μάθημα ξένης γλώσσας, για να μην προκληθεί αναστάτωση στους υποψηφίους, καθώς η σχετική ρύθμιση νομοθετήθηκε στο μέσο της σχολικής χρονιάς.
4. Όσοι υποψήφιοι ενδιαφέρονται για τα ΤΕΦΑΑ και θα συμμετάσχουν φέτος στις πανελλαδικές εξετάσεις, υποχρεωτικά θα συμμετάσχουν και στις πρακτικές δοκιμασίες (υγειονομική εξέταση και αγωνίσματα).
5. Όσοι υποψήφιοι ενδιαφέρονται για  τις Στρατιωτικές Σχολές, τις Αστυνομικές Σχολές, τις Σχολές της Πυροσβεστικής Ακαδημίας και τις Σχολές της Ακαδημίας του Εμπορικού Ναυτικού πρέπει  να υποβάλουν αίτηση απευθείας στο Στρατό, στην Αστυνομία, στην Πυροσβεστική ή στο Εμπορικό Ναυτικό σε χρονικό διάστημα που θα ορίζεται στις  προκηρύξεις  που θα εκδώσουν τα αρμόδια Υπουργεία και να κριθούν ικανοί στις προκαταρκτικές εξετάσεις. Οι παραπάνω προκηρύξεις θα διατίθενται από τα Στρατολογικά Γραφεία, τα Αστυνομικά Τμήματα, την Πυροσβεστική και τις κατά τόπους Λιμενικές Αρχές αντίστοιχα.
6. Υποψήφιοι για το 10%  (χωρίς νέα εξέταση)  μπορούν  να είναι μόνο όσοι εξετάστηκαν πανελλαδικά το 2015 ή το 2016 (με τα ημερήσια ΓΕΛ ή με τα ημερήσια ΕΠΑΛ). Όσοι επιθυμούν να είναι υποψήφιοι για το 10% των θέσεων, δεν θα υποβάλουν Αίτηση-Δήλωση το Φεβρουάριο, αλλά απευθείας μηχανογραφικό δελτίο.
7. Όσοι από τους μαθητές της τελευταίας τάξης των ΓΕΛ εμπίπτουν στην ειδική κατηγορία των υποψηφίων-πασχόντων από σοβαρές παθήσεις (για εισαγωγή στο 5% των θέσεων εισακτέων χωρίς εξετάσεις), έχουν ήδη αποκτήσει  το πιστοποιητικό της πάθησής τους από τις αρμόδιες επταμελείς επιτροπές των νοσοκομείων. Αυτοί οι μαθητές, εφόσον δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις, θα καταθέσουν μηχανογραφικό σε ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν αργότερα.
Τις σχετικές εγκυκλίους και τα αντίστοιχα υποδείγματα, θα  ανακοινώσει  το υπουργείο Παιδείας από αύριο Τρίτη 21-2-2017,.

Υποταγή και φθηνή εργασία είναι η μαθητεία


Δημοσιεύτηκε: Πέμπτη, 16 Φεβρουάριος, 2017 - 08:14 | Στην Κατηγορία: 


Οι επιχειρήσεις στα σχολεία

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Ξεκίνησε με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει το νομικό πλαίσιο που έχει ψηφιστεί απ’ την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και απ’ τις προηγούμενες κυβερνήσεις, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων και των κεντρικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η προώθηση της μάθησης με βάση την εργασία, η μετάβαση της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ το σχολείο στην επιχείρηση, και η «εκπαίδευση» της νέας εργατικής βάρδιας στην εκμετάλλευση χωρίς φραγμούς, αποτελούν κεντρικές στρατηγικές επιδιώξεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση – ειδικά την τεχνική επαγγελματική- αλλά και την εργασία. Σε αυτή την κατεύθυνση, κομβικής σημασίας είναι η υλοποίηση του προγράμματος μαθητείας, με το οποίο θα φορέσουν σε μεγάλο κομμάτι νεολαίας φόρμα εργασίας για να πιάνει δουλειά σε Δημόσιο και ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πενιχρά εργασιακά – ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά.
Το ενιαίο σύστημα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΚ) είναι βασικός στόχος των πολιτικών της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, με υπογράμμιση στην κατάρτιση. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την υπαγωγή της αντίστοιχης Διεύθυνσης του Υπουργείου Παιδείας στη Δια Βίου Μάθηση. Το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών που δεν θα μπορούν να τελειώσουν το Γενικό Λύκειο για λίγους (που πρότεινε το πόρισμα Λιάκου και φαίνεται να αποδέχεται το υπουργείο Παιδείας), θα οδηγούνται μέσω της ΕΕΚ στη μαθητεία και στην αγορά εργασίας, ως εργατικό δυναμικό στο όνομα της εκπαίδευσης. Η προοπτική να αποκτούν πτυχίο ειδικότητας, επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης επιπέδου 5, αφού θα χρειαστεί να πιστοποιηθούν μέσω εξετάσεων από τον ΕΟΠΠΕΠ, θα είναι πλέον από δύσκολη έως ακατόρθωτη. Ωστόσο αφού ο δρόμος απόκτησής του περνά από τη μαθητεία , η συζήτηση για μη υποχρεωτικότητα της είναι προσχηματική. Η βιομηχανία των πιστοποιήσεων θα γίνει το εργαλείο για στρατιές εργαζομένων χωρίς τυπικά προσόντα στο μέλλον.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από τις 6.700 περίπου θέσεις μαθητείας στο δημόσιο τομέα, που ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες το υπουργείο Παιδείας, για το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, της μαθητείας των σχολών ΟΑΕΔ και της πρακτικής άσκησης των ΙΕΚ. Μέσω της μαθητείας θέλουν να καλύψουν μεγάλο μέρος των εργασιακών αναγκών του Δημοσίου, αντί να προσλάβουν μόνιμο προσωπικό. Άλλωστε οι μαθητευόμενοι σπουδαστές θα καταχωρούνται στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου Εργασίας, όπου καταχωρούνται οι προσλήψεις προσωπικού.
Αυτός είναι και ο αντικειμενικός στόχος της μαθητείας. «Ο μαθητευόμενος εκπαιδεύεται σε ειδικότητα βάσει συγκεκριμένου προγράμματος και εξειδικεύεται σε αντικείμενο το οποίο ενδιαφέρει την επιχείρηση σε συνεργασία με το σχολείο και τους εκπαιδευτικούς», αναφέρει το κείμενο για το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και της Μαθητείας», που εκπόνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ.
Οι μαθητές στη… φάμπρικα
Συνολικά 6.726 μαθητές στέλνονται στη… δαγκάνα της εργασιακής εκμετάλλευσης μέσω της μαθητείας, και του προγράμματος με την ονομασία «Καθορισμός αριθμού μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης» για το έτος 2016-2017. Οι μαθητές-εργάτες θα υποκαταστήσουν θέσεις μόνιμης εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. «Ανατέλλει» μια νέα γενιά εργαζομένων με πενιχρά μεροκάματα και ανύπαρκτα δικαιώματα.
Ο μαθητευόμενος θα λαμβάνει μόλις το 75% του κατώτατου ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη, ενώ ο εργοδότης θα επιδοτείται αδρά
Συνολικά 6.726 μαθητές στέλνονται στη… δαγκάνα της εργασιακής εκμετάλλευσης άνευ δικαιωμάτων μέσω της μαθητείας και του προγράμματος με την ονομασία «Καθορισμός αριθμού μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΠΑ.Σ, ΕΠΑ.Λ -Μεταλυκειακό έτος – τάξη Μαθητείας, ΙΕΚ και ΣΕΚ), οι οποίοι θα πραγματοποιήσουν Μαθητεία -Πρακτική Άσκηση στο Δημόσιο Τομέα, κατά το σχολικό έτος 2016-2017». Στο πλαίσιο του προγράμματος θα τροφοδοτηθούν με μαθητευόμενους ο ΟΑΕΔ (450 άτομα), ο στρατός (1.160 άτομα σε ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ), οι ΔΕΚΟ (1.136 άτομα σε ΔΕΗ, ΔΕΔΔΗΕ, ΟΣΥ, ΟΣΕ, ΕΡΤ, ΟΑΣΑ, Αμυντικά Συστήματα), το Ταμείο Παρακαταθηκών (150 άτομα), τα δημόσια νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ (2.148) και οι Δήμοι- Περιφέρειες (2280 περίπου άτομα). Ειδικά στο χώρο της δημόσιας υγείας, όπου κατά καιρούς ακούμε για διαγωνισμούς πρόσληψης… χιλιάδων μόνιμων υπαλλήλων, τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι ένας ολόκληρος … στρατός μαθητευόμενων νέων θα καλύψουν κακήν κακώς τα τεράστια κενά που υπάρχουν σε προσωπικό. Για παράδειγμα, στο Γεννηματά θα εργαστούν 187 μαθητές, στο Σισμανόγλειο 133, στο Βενιζέλειο-ΠΑΓΝΗ 103, στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών 100 και στο ΠΝ Ιωαννίνων 84 μαθητές.
Γιατί όμως η πρακτική εκπαίδευση είναι κάτι το μεμπτό; Δεν είναι καλό οι νέες βάρδιες εργαζομένων να μαθαίνουν τη δουλειά σε πραγματικές συνθήκες εργασίας; Εάν δει κανείς πιο εμπεριστατωμένα και συνολικά το πώς μεθοδεύεται και υλοποιείται στην πράξη η μαθητεία όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και πώς σχεδιάζεται να γενικευτεί, τα «δικαιώματα και υποχρεώσεις» που τους «προσφέρονται», γίνεται κατανοητό ότι έχουμε την προσπάθεια διαμόρφωσης μια νέας γενιάς εργαζομένων χωρίς κανένα δικαίωμα, εκπαιδευμένη στην υποταγή, την κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία, την διαρκή εναλλαγή μεταξύ εργάσιμου και άνεργου βίου.
Οι μισθοί που θα λάβουν οι 6.700 μαθητευόμενοι θα είναι πιο κάτω και από το περίφημο πόρισμα της Επιτροπής για τα εργασιακά και των «φωστήρων» της ΕΕ, που προτείνουν τον «υποκατώτατο μισθό». Αυτοί είχαν μιλήσει για μισθό ίσο με το 90% του κατώτατου μισθού για τον 1ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας (527 ευρώ μικτά), και με το 95% του κατώτατου μισθού για τον 2ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας (556 ευρώ μικτά).
Οι μαθητευόμενοι που παρακολουθούν το «Μεταλυκειακό έτος – τάξη μαθητείας» θα αμείβονται ακόμα χειρότερα, με μόλις το 75% του νόμιμου, νομοθετημένου, κατώτατου ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη, και με μισή ασφάλιση. Δηλαδή το μεικτό ποσό θα είναι 22,83 ευρώ και το καθαρό 17,12 ευρώ! Όπως ορίζεται από το πρόγραμμα «Εκπαίδευση στον χώρο εργασίας − Μαθητεία στον εργασιακό χώρο», ένα μέρος, και πιο συγκεκριμένα το ποσό των 9,63 ευρώ της αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων ασφαλιστικών εισφορών, θα καταβάλλεται μηνιαίως από την επιχείρηση, όπου πραγματοποιείται το πρόγραμμα της εφαρμογής της «Πιλοτικής Τάξης Μαθητείας», ενώ το ποσό των 11 ευρώ της αποζημίωσης ανά επιδοτούμενο θα καταβάλλεται από το υπουργείο Παιδείας, σε απροσδιόριστο χρόνο. Με βάση τον κυβερνητικό σχεδιασμό, οι εισφορές στο ΙΚΑ, τόσο του εργοδότη όσο και του μαθητή θα υπολογίζονται στο ήμισυ των πραγματικών αποδοχών, (δηλαδή στο ποσό των 8,56 ευρώ).
Με το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020 και στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση & Διά Βίου Μάθηση», και στην «Επενδυτική Προτεραιότητα 10.4» ζητούμενο είναι η «βελτίωση της συνάφειας των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης με την αγορά εργασίας, η διευκόλυνση της μετάβασης από την εκπαίδευση στην εργασία και η βελτίωση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και της ποιότητάς τους». Στόχος είναι όλο και περισσότεροι μαθητές και σπουδαστές να συμμετέχουν σε προγράμματα μαθητείας, ενώ θα ανασχεδιαστούν τα Προγράμματα Μαθητείας για 150 ειδικότητες/επαγγέλματα. Με το «Εθνικό Σχέδιο για τη Μαθητεία 2014-2020»,επιδίωξη είναι να αυξηθεί ως το 2020, σε 30% το ποσοστό των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας που θα έχει περάσει από θέση μαθητείας, όταν το 2014 ήταν μόλις 7%.
Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις λοιπόν έχουν σοβαρά σχέδια για τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης, και τα λεφτά που επενδύονται για αυτό το σκοπό είναι πολλά. Ειδικότερα στον τομέα της Ανάπτυξης της Δια Βίου Μάθησης και Βελτίωσης της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Αγορά Εργασίας, όπου εντάσσεται και η μαθητεία, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο συνεισφέρει 362,8 εκατ. ευρώ, η εθνική συμμετοχή είναι 90,7 εκατ. ευρώ και η συνολική χρηματοδότηση αγγίζει τα 453,6 εκατ. ευρώ! Φυσικά από αυτά τα χρήματα, ένα πολύ μικρό ποσοστό θα κατευθυνθεί προς τους μαθητευόμενους.
Ποιο είναι όμως το νομικό πλαίσιο μαθητείας για την Επαγγελματική Εκπαίδευση σήμερα στην Ελλάδα;
Με το Νόμο 4386/2016, το Επαγγελματικό Λύκειο πλέον προσφέρει δύο κύκλους σπουδών: πρώτο, το «Δευτεροβάθμιο Κύκλο Σπουδών», που ανήκει στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα και δεύτερο, το «Μεταλυκειακό έτος – τάξη μαθητείας», που ανήκει στο μη τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της τάξης μαθητείας, εκτός από τα εργαστηριακά μαθήματα ειδικότητας» (203 ωρών), ο μαθητής θα παρακολουθεί και «πρόγραμμα εκπαίδευσης στο χώρο εργασίας», διάρκειας 28 ωρών εβδομαδιαίως, επιμερισμένο κατ’ ελάχιστον σε 4 ημέρες για 9 μήνες.
Το ΥΠΕΘ, μέσω ΕΣΠΑ (δηλαδή χρημάτων των φορολογούμενων), και αξιοποιώντας το θεσμό της μαθητείας, εξασφαλίζει σχεδόν τζάμπα εργασία 6.726 εργαζομένων για εννιά μήνες σε δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, ΔΕΚΟ και δήμους και στην επόμενη φάση σε εκατοντάδες επιχειρήσεις. Άλλωστε η αρχή έγινε πέρσι με την προσφορά μαθητευόμενων σε πάνω από 700 ιδιωτικές εταιρείες. Θα πληρώσει μέσω ΕΣΠΑ μια γελοία αμοιβή για τους «ωφελούμενους» του προγράμματος περίπου 16 εκατ. ευρώ, όταν το συνολικό κονδύλι προσεγγίζει το μισό δισ. ευρώ.
Οι εργοδότες θα εισφέρουν καθαρά ποσά μόλις 6,12 ευρώ για το ημερομίσθιο και μόλις 9,35 ευρώ για την ασφάλιση. Επιπλέον, είναι απαλλαγμένοι όχι μόνο από τη μισθοδοσία αλλά και από το κόστος διαχείρισης, του εργατικού αυτού δυναμικού. Αφού δε θα ψάξουν να τους βρουν, δε θα τους εντάξουν σε καμιά μισθοδοσία, θα πληρώσουν για τον καθένα μόλις 3,23 ευρώ ασφαλιστικές εισφορές ανά ημερομίσθιο! Για την επιχείρηση αυτό το εργατικό δυναμικό, δεν θα εμφανίζεται ως τέτοιο αλλά ως “μαθητευόμενο”.
Η υποκρισία των αρμοδίων περισσεύει. Μιλούν για αναβάθμιση της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και «σύνδεση με την παραγωγή» όταν ουσιαστικά υποτάσσεται η εκπαίδευση, το πρόγραμμα σπουδών, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές στις εκάστοτε ανάγκες της «τάξης των επιχειρηματιών», αυτών δηλαδή που κατά κόρον δεν πληρώνουν, εισφοροδιαφεύγουν, φοροδιαφεύγουν ή βάζουν λουκέτο όποτε θέλουν. Όλοι αυτοί είναι η λεγόμενη «αγορά εργασίας».
Για ποια λοιπόν μαθητεία μιλάμε και σε ποιο παραγωγικό περιβάλλον; Δεν θα δίνει στα παιδιά ούτε καν τη δυνατότητα γνωριμίας με ένα πόστο εργασίας. Πολύ περισσότερο, δεν θα είναι μια (έστω) κακοπληρωμένη πλήρη θέση εργασίας, αλλά αντίθετα θα συμβάλλει στη γενίκευση της ελαστικοποίησης και τη μονιμοποίηση της εργασιακής ανασφάλειας και των μοντέλων «κοινωφελούς» εργασίας.
Οι αλλαγές έχουν το αντιδραστικό πρόσημο των επιταγών ΕΕ – ΟΟΣΑ. Η αγορά και οι ανάγκες των εργοδοτών θα καθορίζουν όχι μόνο τη μαθητεία αλλά και τους «εύρωστους» τομείς και τα τμήματα ειδικότητας, τα προγράμματα σπουδών τους, ενώ θα εισβάλλουν και σε ευέλικτες ζώνες, εργαστήρια κλπ.
Οι μαθητές παραδίδονται βίαια βορά στις επιχειρήσεις ως δωρεάν (για τους εργοδότες) εργατικό προσωπικό. Θα μαθητεύουν στις κακοπληρωμένες, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και στην υπακοή. Θα μάθουν στο νέο πρότυπο εργασίας – σκλαβιάς, ανακύκλωσης της ανεργίας, που είναι στρατηγική επιλογή για ΕΕ, ΔΝΤ και κεφάλαιο.
Οι εκάστοτε ανάγκες των εργοδοτών, με ψήγματα ψευδοκατάρτισης, θα αποτυπώνονται στα προγράμματα σπουδών, επιχειρώντας μια βαθύτερη μορφωτική λοβοτομή στα παιδιά των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων, οδηγώντας σε χυλό καταρτίσεων, και αφαιρώντας τη δυνατότητα μορφωτικής βάσης οικοδόμησης επαγγέλματος και διαπραγμάτευσης στην αυριανή αγορά εργασίας.
Ακόμα και τα βήματα υλοποίησης του Μεταλυκειακού έτους-Τάξης Μαθητείας παραπέμπουν σε σύγχρονο σκλαβοπάζαρο. Πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς θα δημοσιεύεται πρόσκληση προς επιχειρήσεις/φορείς του Δημοσίου να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για απασχόληση μαθητευομένων στις δομές τους. Μάλιστα υποχρεούνται τα κατά τόπους ΕΠΑΛ/ ΕΚ «να δραστηριοποιηθούν, ώστε να ενημερώσουν τις εν δυνάμει ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στην τοπική κοινωνία»! Οι επιχειρήσεις θα συνάπτουν «Σύμβασης Μαθητείας» με τον κάθε μαθητευόμενο και τον Διευθυντή του ΕΠΑΛ, με τους όρους υλοποίησης του προγράμματος στο χώρο εργασίας.
Ποιες είναι όμως οι «υποχρεώσεις των μαθητευομένων»; Σταχυολογούμε μερικές, όπως: Να συνυπογράψουν τη Σύμβαση Μαθητείας με την επιχείρηση. Να εκτελούν κάθε εργασία που του αναθέτει ο υπεύθυνος Εκπαιδευτικός (στη Σχολική Μονάδα) και ο υπεύθυνος εκπαιδευτής (στην επιχείρηση), σύμφωνα με τα οριζόμενα στο «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης στο χώρο εργασίας». Να τηρούν τους κανόνες υγείας και ασφάλειας εργασίας της επιχείρησης. Να τηρούν το ωράριο του «Προγράμματος Εκπαίδευσης στο χώρο εργασίας». Να έχουν εμφάνιση συμβατή με το εργασιακό περιβάλλον και να σέβονται την κινητή και ακίνητη περιουσία της επιχείρησης. Να συνεργάζονται αρμονικά με τα στελέχη της επιχείρησης. Να μην δημιουργούν προβλήματα σε πελάτες ή συνεργάτες της επιχείρησης.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ - Οι εκπαιδευτικοί μετατρέπονται σε εκπαιδευτές για την αγορά εργασίας
Οι σχολικές μονάδες αναλαμβάνουν ρόλο γραφείων ενοικίασης εργαζομένων, αφού θα διαχειρίζονται το δυναμικό που οι επιχειρήσεις ή οι υπηρεσίες του Δημοσίου έχουν επιλέξει, από τον κατάλογο των αιτήσεων, όχι μόνο στα χαρτιά αλλά και με επιτόπιες επισκέψεις. Ο αξιολογικός – ελεγκτικός ρόλος που ανατίθεται σε εκπαιδευτικούς, συνιστά μια ποιοτική – αντιδραστική τομή στον παιδαγωγικό τους ρόλο. Τη δεκαετία του 50 οι δάσκαλοι προσπαθούσαν να φέρνουν τα παιδιά στα σχολεία και κάποιοι άμοιροι γονείς, δέσμιοι της ανάγκης και της αμορφωσιάς τους, τα πήγαιναν στο αφεντικό ή στο χωράφι. Τώρα οι εκπαιδευτικοί εντέλλονται από την ανάγκη της δικής τους επιβίωσης, να ξεχάσουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο και να παίζουν το ρόλο του επόπτη, μιας εξ αρχής υπονομευμένης, εργασίας. Οι σχολικές μονάδες εμπλέκονται σε ένα πρόγραμμα με τον τίτλο «μαθητεία», υπονοώντας κάποια μορφής εκπαίδευση, η οποία ουσιαστικά μετατρέπεται σε διαχείριση εργατικού δυναμικού.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει εκπαιδευτική διαδικασία σε χώρους άγριας εργασιακής εκμετάλλευσης. Πολύ περισσότερο να θεωρείται ότι αυτός ο χώρος εργασίας, ο υποταγμένος στη δημιουργία κέρδους και υπεραξίας, μπορεί να υποκαταστήσει το σχολείο υλοποιώντας μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πριν ακόμη ολοκληρωθούν οι σπουδές και άρα χωρίς να έχει ο μαθητής ολοκληρωμένη γνώση για την ειδικότητά στην οποία εκπαιδεύεται.
Το «εγχειρίδιο» του υπουργείου Παιδείας που «εξηγεί» το θεσμό της μαθητείας, είναι αποκαλυπτικό: «Οι μαθητευόμενοι εποπτεύονται στο χώρο εργασίας από εκπαιδευτικό. Ο εκπαιδευτικός υπεύθυνος για την εποπτεία υποχρεωτικά επισκέπτεται την επιχείρηση ή τον οργανισμό που έχουν τοποθετηθεί οι μαθητές … Ο εκπαιδευτικός επιβλέπει την τήρηση των όρων της σύμβασης που έχει υπογραφεί μεταξύ μαθητευόμενου, επιχείρησης, ΚΠΑ ΟΑΕΔ και ΕΠΑΛ».
Αλλά και το εργασιακό μέλλον των εκπαιδευτικών της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης προβλέπεται ζοφερό. Το υπουργείο Παιδείας αφού παίρνει όλα τα μέτρα συρρίκνωσης των ΕΠΑΛ, στη λογική να επιβιώσουν οι τομείς και οι ειδικότητες που ζητά η αγορά, δημιουργεί μεγάλα πλεονάσματα εκπαιδευτικών και παρουσιάζει τη μαθητεία ως το μόνο δρόμο κάλυψης των εκπαιδευτικών. Η μαθητεία θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό ποιοί τομείς θα επιβιώσουν σε βάθος χρόνου. Η κυβέρνηση το ξέρει και πολιτεύεται με το «διαίρει και βασίλευε» προκειμένου να επιβάλλει την πολιτική της, ενώ είναι ακόμα νωπές οι μνήμες της διαθεσιμότητας.
ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ
Ενιαίο ποιοτικό σχολείο πλήρης εργασία για όλους - ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Το εκπαιδευτικό κίνημα μαζί με το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει αγωνιστικά να καταγγείλει και να ανατρέψει την πολιτική παράδοσης της νέας γενιάς ως βορά στις ορέξεις των επιχειρηματιών και να μετατρέψει την εκπαίδευση σε εργαστήρι παραγωγής φθηνής εργατικής βάρδιας αναλώσιμης στα γρανάζια των βιομηχάνων. Στο πεδίο της μαθητείας θα πρέπει να υπάρξει μια τομή κυριολεκτικά του εργατικού και του εκπαιδευτικού κινήματος με στόχο την υπεράσπιση και εμβάθυνση της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης στην υπηρεσία όλου του λαού.
Το σχολείο οφείλει να γνωρίζει σε όλους τους μαθητές τα βασικά στοιχεία όλων των εφαρμοσμένων και ανθρωπιστικών επιστημών, των πολιτιστικών επιτευγμάτων, αλλά και τα βασικά στοιχεία της βιομηχανικής, αγροτικής παραγωγής και της αναπτυσσόμενης τεχνολογίας. Μόνο αυτή η ενιαία μόρφωση θα συνδέσει δημιουργικά το σύστημα, το περιεχόμενο, τη μέθοδο εργασίας, της γενικής μόρφωσης με τις νέες συνθήκες και τις απαραίτητες ανάγκες μιας παραγωγής και μίας ανάπτυξης σε όφελος των ανθρώπων και όχι των κερδών. Αυτός ο βασικός στόχος ενός σχολείου των λαϊκών – κοινωνικών αναγκών παραμορφώνεται, σήμερα, με τη στενή «δήθεν» επαγγελματική κατάρτιση, προετοιμασία για σκλαβιά – μαθητεία στον εργοδότη ή με την φροντιστηριακού τύπου, εξουθενωτική προπαίδευση για τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Είναι αυτονόητο ότι αυτό το «άλλο» σχολείο θα εφαρμόζει ένα ευρύ δίκτυο μορφών ενίσχυσης των φτωχών μαθητών. Το εκπαιδευτικό προσωπικό αυτού του σχολείου, θα είναι μόνιμο, οργανικά ενταγμένο μέσα στη δημόσια σχολική μονάδα και αντίστοιχο σε πλήθος και ποιότητα των αναγκών του κι όχι των αναγκών των «κοφτών» και των μνημόνιων διαρκείας ή των κερδών των εργοδοτών. Ένα σχολείο 12χρονης, ενιαίας και υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με μέτρα για να φοιτούν όλα τα παιδιά και να μορφώνονται όλα τα παιδιά. Με 2 έτη προσχολικής αγωγής και 2χρονη ολοκληρωμένη επαγγελματική εκπαίδευση αμέσως μετά, για όσα επαγγέλματα δεν απαιτείται πανεπιστημιακή μόρφωση. Αυτό πρέπει να είναι το μοναδικό δημόσιο, δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης, με ταυτόχρονη κατάργηση όλων των δομών έξω απ’ αυτό (ΔΙΕΚ, ΙΕΚ, ΕΠΑΣ άλλων υπουργείων κλπ). Με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό. Με τομείς και ειδικότητες που να καλύπτουν τους τομείς και τις ειδικότητες των σημερινών σχολείων της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΕΠΑΛ, ΙΕΚ, ΣΕΚ) με την προσθήκη και άλλων που θα κριθούν αναγκαίες σύμφωνα με τις ανάγκες της ανάπτυξης της χώρας για τους ανθρώπους της κι όχι για τις Τράπεζες και το κεφάλαιο. Ο στόχος αυτού του σχολείου πρέπει να είναι η εκπαίδευση των μαθητών για την απόκτηση ολοκληρωμένων γνώσεων (θεωρητικών και δεξιοτήτων) ενός ολοκληρωμένου γνωστικού αντικειμένου που ορίζεται ως επάγγελμα.
Οι απόφοιτοί του θα έχουν ξεκάθαρα επαγγελματικά δικαιώματα. Θα μπορούν να διεκδικήσουν μια θέση αξιοπρεπούς εργασίας με πλήρη δικαιώματα κι όχι σκλαβιάς και ανεργίας. Με πλήρη μισθό και όχι ψίχουλα για «κουλούρι και καφέ», με πλήρη ασφάλιση και υγειονομική περίθαλψη, με σταθερή εργασία, κόντρα στην ελαστικοποίηση της εργασίας, τη μισή δουλειά-μισή ζωή που οραματίζονται για την νεολαία κεφάλαιο, ΕΕ, και κυβερνήσεις.
Πηγή: Πριν


Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi-ston-typo/ypotagi-kai-fthini-ergasia-einai-i-mathiteia#ixzz4ZHpf1WsP
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Η «Μουσική Ραδιενέργεια» του 6ου ΓΕΛ Τρικάλων στα FM!


Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 20 Φεβρουάριος, 2017 - 17:12 | Στην Κατηγορία: 


 6ο ΓΕΛ Τρικάλων

Με αφορμή  την παγκόσμια ημέρα ραδιοφώνου τη Δευτέρα στις 13 Φεβρουαρίου το πρωί 10 με 11, η ΕΡΑ Θεσσαλίας φιλοξένησε την ραδιοφωνική  ομάδα του σχολείου μας για μια ζωντανή εκπομπή όσον αφορά το μαθητικό ραδιόφωνο και όχι μόνο!
Είχαμε την τιμή, λοιπόν, να παραβρεθούμε στο στούντιο Τρικάλων της ΕΡΤ, στην εκπομπή «Δρομολόγιο Αντιθέσεων» με οικοδέσποινα  την κα. Ελπίδα Κουτσογιάννη, η οποία ξεκίνησε την συνέντευξή της ρωτώντας μας  για τη ραδιοφωνική ομάδα του σχολείου, τη δημιουργία της, τα όνειρά μας, τις ανησυχίες μας, καθώς επίσης και την συμμετοχή μας στο European School Radio. Στη συνέχεια, αναρωτήθηκε για την δουλειά μας και πιο συγκεκριμένα, το λόγο για τον οποίο ασχοληθήκαμε με το ραδιόφωνο, την αντίδραση των γονιών μας και αν θα μας ενδιέφερε να ασχοληθούμε επαγγελματικά στο μέλλον με το αντικείμενο αυτό. Επιπλέον, αφιερώσαμε χρόνο στη θεματολογία των εκπομπών μας και στα κριτήρια επιλογής της.
Απαντώντας λοιπόν, στις ερωτήσεις της και λύνοντας τις απορίες τις όποιες είχε, αναφερθήκαμε στο όνομα της ραδιοφωνικής μας ομάδας , «Μουσική Ραδιενέργεια», το οποίο την ενθουσίασε ιδιαίτερα. Μάλιστα, εντυπωσιάστηκε από το ότι παρόλο που κάθε χρόνο τα μέλη της ομάδας εναλλάσσονται το όνομα παραμένει σταθερή αξία από την πρώτη κιόλας εκπομπή.
Δεκατέσσερα παιδιά, δύο καθηγητές, μία δημοσιογράφος, ένα studio και πολύ πολύ άγχος!  Άγχος το οποίο αρχικά μας τρόμαζε και μας έκανε να τρέμουμε και να σπάει η φωνή μας, κατέληξε σε άνεση και εξοικείωση με την ιδέα αυτή. Ήταν αναμφισβήτητα μοναδική εμπειρία για όλους.
Καταλήγοντας, θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην κα. Ελπίδα Κουτσογιάννη και τους δύο υπεύθυνους καθηγητές κα. Θεανώ Αραμπατζή και  κ. Δημήτρη Μπάνο για αυτήν τη μοναδική ευκαιρία που μας χάρισαν.
                                                                                    Οι μαθήτριες:
                                                                                    Γκορόγια Βάσω
                                                                                    Καραγκούνη Βάσια


Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/anakoinoseis/i-moysiki-radienergeia-toy-6oy-gel-trikalon-sta-fm#ixzz4ZHpJdbHe
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Ντα Βίντσι, Βαν Γκόγκ και Μποτιτσέλι μέσα από τα πινέλα 11χρόνων!


Άσχημες εικόνες

MAT έξω απο το 1ο δημοτικό Ωραιοκάστρου λόγω συγκεντρώσεων για τα προσφυγόπουλα

MAT έξω απο το 1ο δημοτικό Ωραιοκάστρου λόγω συγκεντρώσεων για τα προσφυγόπουλα

Μέλη της «Πατριωτικής Ένωσης Ελλήνων Πολιτών Ωραιοκάστρου» διαμαρτύρονται κατά της φοίτησης προσφυγόπουλων στο σχολείο, ενώ την ίδια ώρα μέλη αντιεξουσιαστικών ομάδων πραγματοποιούν αντισυγκέντρωση

ΜΑΤ, φωνές και συνθήματα έξω από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Εικόνες θλιβερές κατέγραψε ο φακός και σήμερα από το δημοτικό σχολείο, καθώς δεκάδες άτομα συγκεντρώθηκαν στην περιοχή για να διαμαρτυρηθούν για προσφυγόπουλα που φοιτούν στο σχολείο τα απογεύματα.

Μέλη της «Πατριωτικής Ένωσης Ελλήνων Πολιτών Ωραιοκάστρου» βρίσκονται στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου και διαμαρτύρονται κατά της φοίτησης προσφυγόπουλων στο σχολείο, την ίδια ώρα που μέλη αντιεξουσιαστικών ομάδων πραγματοποιούν αντισυγκέντρωση.

Έξω από το σχολείο, βρίσκονται από νωρίς, περίπου 10 μέλη της «Πατριωτικής Ένωσης Ελλήνων Πολιτών Ωραιοκάστρου» και περίπου 15 άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου και φωνάζουν συνθήματα η μια ομάδα ενάντια στην άλλη.

Οι αστυνομικές δυνάμεις προσπάθησαν να κατευνάσουν τα πνεύματα, με αποτέλεσμα να μη σημειωθούν σοβαρά επεισόδια.  
Παρέα με ποντίκια κάνουν μάθημα τα νήπια του 3ου Νηπιαγωγείου Φερών του δήμου Αλεξανδρούπολης, σύμφωνα με την τοπική ιστοσελίδα e-evros.gr.

Όπως αναφέρει ο ιστότοπος, εδώ και μια βδομάδα στο 3ο Νηπιαγωγείο έχουν κάνει την εμφάνισή τους τρωκτικά και κανένας αρμόδιος δεν έχει ενδιαφερθεί, σύμφωνα με καταγγελίες γονέων.
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου πήρε την κατάσταση στα χέρια του και απευθύνθηκε στους υπευθύνους του Δημαρχείου Φερών. Ωστόσο όπως καταγγέλλεται η απάντηση που τους δόθηκε ήταν να αναλάβει η Διεύθυνση του σχολείου τις εργασίες μυοκτονίας και καθαρισμού των χώρων, από τα χρήματα που περισσεύουν από τα διαχειριστικά έξοδα του σχολείου.
«Αποποιούνται τις ευθύνες τους, ρίχνουν το μπαλάκι στο ίδιο το σχολείο, ενώ είναι δική τους δουλειά. Τα παιδιά μας καθημερινά περνούν πολλές ώρες μέσα στο σχολείο, παίζουν, τρώνε και κυλιούνται στον ίδιο χώρο που αλωνίζουν αμέριμνα τα ποντίκια. Κάποιος πρέπει να ενδιαφερθεί», τονίζει από την πλευρά του ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi/koinonia/kataggelia-pontikia-se-aithoysa-nipiagogeioy-ston-evro#ixzz4ZDYOCpG6
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Πώς μοιάζει «το σχολείο που μας αξίζει»;

«Παλεύουμε για το σχολείο και τη ζωή πού αξίζει σε εμάς και τα παιδιά όλου του κόσμου», ήταν το κεντρικό σύνθημα στο μαθητικό συλλαλητήριο της περασμένης Δευτέρας. Αναμφίβολα, το δημόσιο σχολείο υστερεί σε πολλούς τομείς· πρόσφατα βρεθήκαμε ξανά σε μια από τις χαμηλότερες θέσεις στη διεθνή κατάταξη PISA. Υπάρχει όμως χρυσός κανόνας για την καλή διδασκαλία; Και αν ναι, ποιος τον γνωρίζει;
Χρόνος ανάγνωσης: 
9
'
Κάθε τρία χρόνια, από το 2000 και πέρα, μάθαμε να κοιτάμε την επίδοση των 15χρονων μαθητών μας στην κατάταξη του PISAΗ ιστοσελίδα του προγράμματος. Άλλο ένα ακρωνύμιο με κακά μαντάτα έχει έρθει να προστεθεί στην κακοδαιμονία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ας φωτιστούμε λίγο, όμως, γιατί μετά τα πέντε λεπτά δημοσιότητας που κι αυτό απολαμβάνει, περνάει στα αζήτητα, ενώ αυτή τη στιγμή είναι το μοναδικό εργαλείο που αξιολογεί την εκπαίδευσή μας και μπορεί να μας πει κάτι χρήσιμο γι΄αυτήν.
Τι μετράει το PISA;
Το Programme for International Student Assessment είναι μια έρευνα που διεξάγεται ανά τριετία από τη Διεύθυνση Εκπαίδευσης του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (Ο.O.Σ.Α.Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) και υλοποιείται από το PISA Consortium. Αξιολογεί μαθητές 15 ετών, που βρίσκονται δηλαδή στο τέλος της υποχρεωτικής τους εκπαίδευσης, ώστε να ελεγχθεί η ουσιαστική και ισότιμη συμμετοχή τους στις σύγχρονες, δομημένες κοινωνίες και να αναδειχθεί η αποτελεσματικότητα ή μη των εκπαιδευτικών τους συστημάτων.
Οι μαθητές επιλέγονται με τέτοιον τρόπο ώστε να αποτελούν ένα τυχαίο αλλά αντιπροσωπευτικό δείγμα του πλήθους των 15χρονων μαθητών μιας χώρας. Το τεστ γίνεται στη γλώσσα τους και η εξέταση διαρκεί δυο ώρες. Το δεδομένα της έρευνας συλλέγονται μέσα από α) τα φυλλάδια του τεστ, β) τα ερωτηματολόγια για τους μαθητές και γ) τα ερωτηματολόγια για τους διευθυντές των σχολείων. Οι μαθητές καλούνται να απαντήσουν όχι σε ερωτήσεις μνήμης ή καθαρά γνώσης, αλλά σε θέματα τα οποία είναι διατυπωμένα με τέτοιον τρόπο, ώστε να ελεγχθεί αν μπορούν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους στα μαθηματικά, στις φυσικές επιστήμες και στην κατανόηση γραπτού κειμενου για να επιλύουν προβλήματα και να ανταποκρίνονται σε καταστάσεις που προκύπτουν στην καθημερινή ζωή. Για παράδειγμα, σε ένα θέμα μαθηματικώνΗ άσκηση και οι οδηγίες για τη βαθμολόγησή τηςδίνεται στους μαθητές ο τύπος που προσδιορίζει τη σχέση των καρδιακών παλμών ενός αθλούμενου με την ηλικία του, και αυτοί καλούνται να απαντήσουν αιτιολογημένα πότε η άσκηση θα είναι πιο αποτελεσματική.

dhmotiko.jpg


Οι δεξιότητες που μετρά το Pisa ξεκινούν να χτίζονται στη διάρκεια του δημοτικού σχολείου. [Olivier Morin/AFP]
Το ερωτηματολόγιο του μαθητή περιλαμβάνει ερωτήσεις που αφορούν το οικογενειακό του περιβάλλον, καθώς και τη στάση και τις πεποιθήσεις του ίδιου και του άμεσου περιβάλλοντός του απέναντι στη μάθηση. Το ερωτηματολόγιο για τους διευθυντές περιλαμβάνει ερωτήσεις για το είδος και το μέγεθος του σχολείου, την υλικοτεχνική υποδομή, τις πολιτικές ένταξης ευαίσθητων ομάδων μαθητών, τις παιδαγωγικές πρακτικές και τους εκπαιδευτικούς πόρους. Τα αποτελέσματα δεν είναι ατομικά, ανά μαθητή, ούτε ανά σχολείο, αλλά συνολικά ανά χώρα. Μας δείχνουν σε ποιο βαθμό οι ικανότητες και οι δεξιότητες των μαθητών σχετίζονται με κοινωνικές, οικονομικές ή δημογραφικές μεταβλητές και αποκαλύπτουν το βαθμό στον οποίον είναι προετοιμασμένοι οι μαθητές να συμμετέχουν με πληρότητα και ισοτιμία στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή της χώρας τους.
Το Πρόγραμμα, που έχει διαμορφωθεί από προσωπικότητες της παγκόσμιας εκπαιδευτικής κοινότητας και εξελίσσεται με βάση τις πληροφορίες που αντλούνται από τα αποτελέσματα, βασίζεται στην αντίληψη ότι ο εγγραμματισμός των μαθητών στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες είναι ασφαλής δείκτης για μελλοντική οικονομική ανάπτυξη, άρα τα κράτη με αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα μπορούν να ελπίζουν σε μιαν υγιή ανάπτυξη. Επίσης εξετάζεται ο εγγραμματισμός στην κατανόηση του κειμένου, που προσδιορίζει την ευχέρεια του αναγνώστη να κατανοεί γραπτές μορφές λόγου, να προβληματίζεται πάνω στο περιεχόμενό τους, να αξιοποιεί τις πληροφορίες που αντλεί από αυτά, να έχει δηλαδή ένα ενεργό, διαδραστικό ρόλο στην παραγωγή νοήματος. Εντέλει οι 15χρονοι μαθητές πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με εκείνες τις δεξιότητες και ικανότητες που θα τους επιτρέπουν να είναι μέλη της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας της γνώσης (global knowledge economyΗ οικονομία της γνώσης).
Σκοπός του προγράμματος είναι όχι να κατατάξει τις χώρες σε μια σειρά επιτυχίας, αλλά να τους δώσει την ευκαιρία να συλλέξουν στοιχεία για το εκπαιδευτικό τους σύστημα και να αποκαλύπτει επιτυχημένες εκπαιδευτικές πρακτικές. Τα αποτελέσματα εντοπίζουν κοινές πρακτικές στα συστήματα που ξεχωρίζουν και σε αυτά που παρουσιάζουν τους μεγαλύτερους ρυθμούς βελτίωσης.
Οι πρωταθλητές και η... ουρά
Τα αποτελέσματα που ήρθαν στη δημοσιότητα πριν από δύο μήνες ήταν αυτά των εξετάσεων του 2015. Εκείνη τη χρονιά, μισό εκατομμύριο μαθητές που αντιπροσώπευσαν 28 εκατομμύρια 15χρονους από 72 χώρες πέρασαν το δίωρο τεστ. Για την Ελλάδα, ο υπεύθυνος φορέας για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού είναι από το 2012 το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής ΠολιτικήςΗ ιστοσελίδα. Από τη χώρα μας στην έκτη έρευνα PISA συμμετείχαν 212 σχολεία με 5.500 μαθητές. Το νέο στην έρευνα του 2015 είναι ότι έγινε μόνο ηλεκτρονικά και επίσης για πρώτη φορά οι μαθητές διαγωνίστηκαν στη συνεργατική επίλυση προβλήματος.
Τα γενικά συμπεράσματα του PISA, που παρουσιάζονταισυνοπτικά«Τα αποτελέσματα της έρευνας στο μικροσκόπιο» και αναλυτικάΗ ολοκληρωμένη έκθεση αποτελεσμάτων στην ολοκληρωμένη έκθεση των αποτελεσμάτων του 2015, εστιάζουν στη σημασία της καλής διδασκαλίαςστον χρόνο που οι μαθητές αφιερώνουν στο εργαστήριο των Φυσικών Επιστημών, στη σημασία της προσχολικής εκπαίδευση και στην επιλογή, επιμόρφωση και καταξίωση των δασκάλων. Ως καλύτερη μέθοδο διδασκαλίας σε σχέση με την αποτελεσματικότητά της, οι υπεύθυνοι του PISA θεωρούν τη γνωσιακή μέθοδοΟι μέθοδοι διδασκαλίας και τα χαρακτηριστικά τους αναπτύσσονται με λεπτομέρεια εδώ (cognitive activation strategy), που κινητοποιεί την ικανότητα των μαθητών να διατυπώνουν συλλογισμούς, να αιτιολογούν τη σκέψη τους και να μεταφέρουν τη γνώση που αποκομίζουν και σε άλλα πεδία.
Ειδικότερα στην κατάταξη των χωρών, η Ελλάδα ήρθε 32ηανάμεσα στις 35 χώρες του Ο.Ο.Σ.Α, με πτώση από τα αποτελέσματα του 2012.
Η χώρα με τους υψηλότερους μέσους όρους είναι η Σιγκαπούρη, αφού ένας στους τέσσερις μαθητές της παρουσιάζει τη μέγιστη απόδοση, ενώ για τις υπόλοιπες χώρες του Ο.Ο.Σ.Α το ποσοστό είναι ένας στους δέκα. Ακολουθούν η Ιαπωνία, η Εσθονία, η Φινλανδία και ο Καναδάς. Ο Καναδάς, η Δανία, η Εσθονία, το Χονγκ Κονγκ (Κίνα) και το Μακάο (Κίνα) είναι οι χώρες που συνδυάζουν στο υψηλότερο ποσοστό την απόδοση με την ισότητα των ευκαιριών. 
Οι αντιδράσειςΗ ανακοίνωση του προέδρου του Ι.Ε.Π. για τα αποτελέσματα του PISA από τους αρμόδιους φορείς στην Ελλάδα ήταν πανομοιότυπες με αυτές των προηγούμενων ετών: το τεστ δεν μέτρα δεξιότητες και γνώσεις που καλλιεργεί το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, αφορά προηγούμενες περιόδους και εκπαιδευτικές πολιτικές των «προηγούμενων» και, εν πάση περιπτώσει, θα μελετηθούν τα αποτελέσματα και θα εξαχθούν συμπεράσματα.
Ανεξάρτητα από το τι σκοπεύει να κάνει το υπουργείο με τα αποτελέσματα, αυτό που έχει ευρύτερο ενδιαφέρον για όλους εμάς που είμαστε οι καταναλωτές της εκπαιδευτικής πολιτικής, είναι να δούμε τι κάνουν οι χώρες που «τα πάνε καλά». Ποια είναι τα συστήματά εκείνα που εξασφαλίζουν για τους μαθητές την αφομοίωση της γνώσης, έτσι ώστε να μπορεί να είναι χρήσιμη στις καταστάσεις της πραγματικής ζωής; Ποιοι παράγοντες συντελούν στην επιτυχία ενός εκπαιδευτικού μοντέλου; Και φυσικά, δεν αναφερόμαστε μόνο σε αυτό που συμβαίνει την ακαδημαϊκή χρόνια που οι μαθητές τελειώνουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, αλλά και σε αυτά που έχουν συμβεί πριν, στην πρωτοβάθμια, ακόμη και στην προσχολική εκπαίδευση.
Ποιο είναι το μυστικό των χωρών που τα πήγαν καλά;
Aς δούμε αρχικά τι γίνεται στη Σιγκαπούρη, που δεν είναι τόσο γνωστή όσο η Φινλανδία για το εκπαιδευτικό της μοντέλο, έχει όμως εξαιρετικά αποτελέσματα, τόσο στο Πρόγραμα PISA όσο και στο Πρόγραμμα TIMSSΆλλος ένας μετρητής της ποιότητας των εκπαιδευτικών συστημάτων (Trends in International Mathematics and Science Study), στο οποίο η Ελλάδα πήρε μέρος μόνο το 1995, ενώ τις επόμενες πέντε φορές που έγινε δεν έλαβε μέρος.

singaporeprimary.jpg


Μαθητές του δημοτικού στη Σιγκαπούρη πηγαίνουν εκδρομή. [Roslan Rahman/AFP]
Το εκπαιδευτικό μοντέλο της Σιγκαπούρης άρχισε να διαμορφώνεται από το 2004, όταν ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση που βασίστηκε στην γενική αρχή «δίδασκε λιγότερο, ώστε να μαθαίνουν περισσότερο». Οι καθηγητές καθοδηγούνται στο να σκέφτονται περισσότερο την ποιότητα του έργου τους, παρά την ποσότητα. Το μοντέλο κατά τα άλλα είναι παραδοσιακό, καθώς βασίζεται περισσότερο στην άποψη για τη μετάδοση της γνώσης από πάνω προς τα κάτω, όπου ο δάσκαλος κατέχει τον κεντρικό ρόλο στη συζήτηση που γίνεται στην τάξη και η γνώση που μεταδίδεται είναι περισσότερο απομνημόνευση πληροφορίας, παρά κριτική προσέγγιση του γνωστικού αντικειμένου. Υπάρχει Εθνικό Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών, εγχειρίδιο διδασκαλίας στο οποίο αναφέρεται ο μαθητής και ο δάσκαλος και η προετοιμασία για τις εξετάσεις, είτε στο τέλος της πρωτοβάθμιας είτε στο τέλος της χρονιάς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, κατέχει κεντρικό ρόλο στη διδασκαλία.
Οι καθηγητές, που επιλέγονται με αυστηρά κριτήρια, επιμορφώνονται συνεχώς και αξιολογούνται ακόμη και από την επιτυχία των μαθητών τους στις εξετάσεις. Πρόσφατα μάλιστα εισήχθησαν νέες μέθοδοι αξιολόγησης, που υπολογίζεται ότι θα αλλάξουν σιγά σιγά τον τρόπο διδασκαλίας. Οι αλλαγές εισάγονται μεθοδικά και μελετημένα και τείνουν προς τη μεταβολή της νοοτροπίας και όχι προς βιαστικές κινήσεις εντυπωσιασμού. Το σύστημα διευρύνεται από ειδικούς, είναι συγκεντρωτικό και χρηματοδοτείται επαρκώς. Πίσω από αυτό υπάρχει βαθιά εδραιωμένη η πεποίθηση της αξιοκρατίας, της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, του εθνικού πλουραλισμού, της κοινωνικής συνοχής και η προσδοκία ότι το κράτος πρέπει να αναπτύσσεται οικονομικά και κοινωνικά. 
Στον αντίποδα του μοντέλου της Σιγκαπούρης βρίσκεται το γνωστό φινλανδικό μοντέλο, το πιο αποτελεσματικό, σύμφωνα με πολλαπλές μετρήσεις, ως προς την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Εδώ η γνώση είναι εντελώς προσωποποιημένη, στα μέτρα καθε μαθητή. Οι δάσκαλοι είναι ελεύθεροι να πειραματιστούν, γιατί το σύστημα τους εμπιστεύεται απόλυτα. Κάθε δάσκαλος στη Φινλανδία, εκτός από το μεταπτυχιακό του δίπλωμα έχει και ειδικότητα στην εκπαιδευτική έρευνα και στις μεθόδους διδασκαλίας. Το σύστημα είναι επικεντρωμένο στον μαθητή και ο δάσκαλος του δίνει την ευκαιρία και να αυτοαξιολογηθεί, αλλά και να αξιολογήσει τους συμμαθητές του.
Όμως η πιο σημαντική παράμετρος για την υψηλή ακαδημαϊκή επίδοση των Φινλανδών μαθητών, εκτός από την ισότητα των ευκαιριών, είναι ο σταθερός σεβασμός των Φινλανδών για τα παιδιά, ο βαθύς σεβασμός και η εμπιστοσύνη προς τους δασκάλους και μια πιστοποιημένη κατανόηση εκ μέρους όλων των παραγόντων του εκπαιδευτικού συστήματος για το πώς οι μαθητές μαθαίνουν με τον καλύτερο τρόπο. Σταθερό στοιχείο του μοντέλου είναι η περιορισμένη δουλειά στο σπίτι και τα συχνά διαλείμματα για παιχνίδι στη διάρκεια του ημερήσιου προγράμματος.

finlandprimary.jpg


Μαθητές του δημοτικού στη Φινλανδία. [Olivier Morin/AFP]
Επειδή όμως κανένα σύστημα δεν είναι τέλειο, τελευταία έχει παρατηρηθεί πτώση του αναγνωστικού εγγραμματισμού, αλλά και έλλειψη ενδιαφέροντος εκ μέρους μερίδας προικισμένων μαθητών για το μάθημα στην τάξη. Οι διαμορφωτές της εκπαιδευτικής πολιτικής έχουν προσπαθήσει να καλύψουν αυτές τις ελλείψεις με την εισαγωγή περισσότερης τεχνολογίας στη μαθησιακή διαδικασία, κάτι το οποίο οι μετρήσεις του Ο.Ο.Σ.Α. δεν επιβεβαιώνουν. Αντίθετα, δείχνουν ότι οι μαθητές δεν ωφελούνται ιδιαίτερα από την εισαγωγή περισσότερης τεχνολογίας στην τάξη.
Στο εύλογο ερώτημα που αναφύεται, πώς δυο τόσο αντίθετα μεταξύ τους συστήματα, αυτό της Σιγκαπούρης και αυτό της Φινλανδίας, αποδίδουν το ίδιο καλά στον διαγωνισμό PISA, η μόνη απάντηση που μπορεί να δοθεί είναι ότι και τα δυο είναι βαθιά εδραιωμένα στην κουλτούρα των χωρών στις οποίες εφαρμόζονται και οι δάσκαλοι παίζουν καθοριστικό ρόλο και στα δύο –αν και λειτουργούν εντελώς διαφορετικά μέσα στην τάξη.
Έχει βρεθεί ο χρυσός κανόνας στη διδασκαλία;
Πέρα από τα συστήματα και τους τρόπους διδασκαλίας, μεγάλος προβληματισμός έχει αναπτυχθεί γύρω από τις μη-γνωστικές δεξιότητες (non-cognitive skills) τόσο στις δυτικές“The Need to Address Noncognitive Skills in the Education Policy Agenda”, Economic Policy Institute αλλά τελευταία και στις ασιατικές“How 'Global Citizenship' Education Can Fill the Skilled Workers Gap”, asiasociety.org κοινωνίες. Βασισμένοι σε έρευνες που έχουν ξεκινήσει από τον επαγγελματικό χώρο, που έχουν καταδείξει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες δεξιότητες στους ανθρώπους με βάση τις οποίες μπορεί να προβλεφθεί η συμπεριφορά, η απόδοση και η ικανοποίηση στην επαγγελματική ζωή, οι διαμορφωτές εκπαιδευτικών πολιτικών προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα σύστημα το οποίο θα βοηθήσει τους δασκάλους της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να διδάξουν αποτελεσματικά και να αξιολογήσουν αξιόπιστα την διδασκαλία αυτών των ικανοτήτων.
Αυτές οι μη-γνωστικές ικανότητες αναπτύσσονται μέσω της μη τυπικής εκπαίδευσης και μπορεί συμπτωματικά να καλλιεργηθούν από έναν «καλό» εκπαιδευτικό, από τους γονείς ή από δραστηριότητες που είναι εκτός ακαδημαϊκού προγράμματος. Επειδή όμως οι ικανότητες αυτές δεν έχουν τοποθετηθεί στο κέντρο του ενδιαφέροντος των εκπαιδευτικών συστημάτων, δεν μπορεί να υπάρξει ισότητα ευκαιριών για όλους τους μαθητές ως προς την καλλιέργειά τους. Ποιες είναι εντέλει αυτές οι ικανότητες που είναι τόσο σημαντικές για την εξέλιξη ενός ανθρώπου; Οι ειδικοί Έκθεση της UNESCO για τον ορισμό των μη-γνωστικών δεξιοτήτωντις έχουν κωδικοποιήσει ως εξής: η διάθεση για δια βίου εκπαίδευση, η ικανότητα αποτελεσματικής και απρόσκοπτης συνεργασίας, η προσωπική ηθική στάση, η ικανότητα να επιλύει κανείς προβλήματα αποτελεσματικά και με εμπιστοσύνη στις αποφάσεις του, η ικανότητα να είναι κανείς οργανωμένος και συνειδητοποιημένος ηγέτης και τέλος η ικανότητα για πρωτότυπη σκέψη. Όλα αυτά που αποκαλούνται στην εκπαιδευτική ιδιόλεκτο «ικανότητες του 21ου αιώνα», βρίσκονται στο κέντρο του παγκόσμιου εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος.
Θα μπορούσε ίσως να συσχετίσει κανείς αυτές τις αναγκαίες ικανότητες, που προδικάζουν μιαν «επιτυχημένη» ζωή, με το ψυχομετρικό μοντέλο των πέντε βασικών χαρακτηριστικών με βάση τα οποία μπορεί να προβλεφθεί η συμπεριφορά των ατόμων. Το μοντέλο των πέντε χαρακτηριστικών («the big fiveBig Five Personality Traits») διαμορφώθηκε στο Psychometrics CenteΗ ιστοσελίδαr του Καίμπριτζ και περιλαμβάνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: ανοιχτό χαρακτήρα (πόσο είναι κάποιος ανοιχτός σε νέες εμπειρίες), υπευθυνότητα και συνειδητότητα (πόσο τέλεια θέλει να κάνει τη δουλειά του), εξωστρέφεια (πόσο κοινωνικός είναι), ευχάριστη προσωπικότητα (πόσο υπολογίζει τους άλλους και πώς συνεργάζεται με αυτούς) και τέλος νευρική προσωπικότητα (πόσο εύκολα θυμώνει και χάνει τον έλεγχο). Λέγεται και μοντέλο OCEAN,  από το ακρωνύμιο των χαρακτηριστικών (Openness, Conscientiousness, Extroversion, Agreeableness, Neuroticism).
Υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες“The Data That Turned the World Upside Down”, motherboard.vice.com ότι το μοντέλο OCEAN χρησιμοποιήθηκε από κάποιους ως εργαλείο για να κάνει δυνατή την εκλογή του Ντόναλτ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, την ψήφιση του Brexit και γενικά για την κατευθυνόμενη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Αν το πάρει κανείς από τη θετική πλευρά, επιβεβαιώνεται η άποψη που υποστηρίζει ότι τελικά αυτά είναι τα βασικά στοιχεία της ανθρώπινης προσωπικότητας και άρα πρέπει να τεθούν στο κέντρο του ενδιαφέροντος για νέες εκπαιδευτικές πολιτικές.
Ένα πράγμα είναι βέβαιο, όταν μιλάμε για την παιδεία. Ότι ο προβληματισμός πρέπει να είναι διαρκής και τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων να αξιολογούνται αξιόπιστα. Κι ενώ υπάρχουν άμεσοι στόχοι που αφορούν αλλαγές στη διδακτική ή στο περιεχόμενο των μαθημάτων, οι πιο σημαντικοί είναι οι μακροπρόθεσμοι, που έχουν να κάνουν με την αλλαγή της νοοτροπίας απέναντι στη γνώση και τη μάθηση. Αυτό που είδαμε στη σύντομη παρουσίαση των δύο τόσο αντίθετων μεταξύ τους μοντέλων, της Σιγκαπούρης και της Φινλανδίας, είναι ότι ανήκουν σε κοινωνίες που σέβονται τη μάθηση, τη διδασκαλία, τον δάσκαλο και τη γνώση. Εφαρμόζουν τις αλλαγές μεθοδικά, αφού έχουν μελετήσει τις αποτυχίες του συστήματος και δεν αναμένουν βιαστικά αποτελέσματα.
Ακόμη, σε κάθε επιτυχημένο σύστημα, με λιγότερη ή περισσότερη χρηματοδότηση, με λιγότερο ή περισσότερο συγκεντρωτισμό, με μικρότερο ή μεγαλύτερο αριθμό μαθητών ανά τάξη, η βάση είναι «η καλή διδασκαλία» ή «ο καλός δάσκαλος». Και τι σημαίνει αυτό; Ένας δάσκαλος που συνεχώς αναρωτιέται για τις μεθόδους του, που αξιολογεί αξιόπιστα τον εαυτό του και το σύστημα, που ο ίδιος αγαπά τη γνώση και τους μαθητές του, που είναι πρόθυμος να αναθεωρεί και να χρησιμοποιεί την ανατροφοδότηση με τρόπο δημιουργικό, που είναι και ο ίδιος ένας μαθητής, δάσκαλος και μέντορας άλλων δασκάλων. Που ανήκει σε ομάδα της οποίας αισθάνεται σεβαστό μέλος, την εμπιστεύεται και τον εμπιστεύεται. Που είναι σεβαστό μέλος μιας κοινωνίας όπου οι νέοι επιθυμούν να γίνουν δάσκαλοι. Κι αυτή η σχέση με την κοινωνία είναι αμφίδρομη, καλλιεργείται και κερδίζεται κι από τις δυο μεριές.
inside story