Λέμε όλοι ότι η νεολαία είναι η ελπίδα της χώρας αλλά δεν αγαπάμε τη νεολαία μας. Μπορεί να λατρεύουμε τα δικά μας παιδιά αλλά μισούμε τους νέους. Δεν τους θέλουμε να ονειρεύονται. Τους θέλουμε ευνουχισμένους. Είτε προσπαθώντας να καπελώσουμε τις πρωτοβουλίες τους είτε απαξιώνοντάς τες.
Μπορείς αν θες να είσαι κατά των καταλήψεων – κι υπάρχουν ορισμένα σοβαρά επιχειρήματα που ακούγονται – αλλά η επικρατούσα ρητορική εναντίον τους μυρίζει έντονα φορμόλη.
Κι η φορμόλη ένα πράγμα μόνο σημαίνει: συγκαλυμμένη σαπίλα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου