Γονείς και παππούδες: Πως η κοινή ανατροφή μειώνει τα προβλήματα συμπεριφοράς στα παιδιά
Έρευνα: Πώς η σχέση μας με τους δικούς μας γονείς επηρεάζει τις κοινωνικές δεξιότητες των παιδιών μας- Το μυστικό για παιδιά με λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς
iStockΌσες από εμάς έχουμε την τύχη να έχουμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες κοντά μας, ξέρουμε καλά πόσο πολύτιμη είναι η βοήθειά τους. Συνειδητοποιούμε όμως και κάτι ακόμα: οι ισορροπίες ανάμεσα στις δύο γενιές γονιών μπορεί μερικές φορές να γίνουν απίστευτα περίπλοκες. Πού σταματάει ο ρόλος του γονέα και πού ξεκινάει η παρέμβαση του παππού και της γιαγιάς;
Η Weiman Xu, μεταδιδακτορική συνεργάτιδα στην Ακαδημία Μεθοδολογίας, Αναλυτικής και Ψυχομετρίας της Νεμπράσκα, αποφάσισε να ρίξει φως σε αυτό ακριβώς το θέμα. Μελέτησε πώς η "διαγενεακή συν-γονεϊκότητα" –δηλαδή το να μεγαλώνουν μαζί ένα παιδί γονείς και παππούδες– επηρεάζει την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Ινστιτούτο Buffett για την Πρώιμη Παιδική Ηλικία, έδειξαν κάτι υπέροχο: τα παιδιά που μεγαλώνουν με τη συμμετοχή των παππούδων παρουσιάζουν εξαιρετικές κοινωνικές δεξιότητες και πολύ λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Το κλειδί, όμως, βρίσκεται στην ποιότητα της σχέσης ανάμεσα στον γονιό και τους παππούδες.
Για να συγκεντρώσει τα στοιχεία της, η Xu ταξίδεψε στην επαρχία Σαντόνγκ της Κίνας, όπου μοίρασε ερωτηματολόγια σε περισσότερες από 700 οικογένειες με παιδιά ηλικίας 3 έως 6 ετών (την ηλικία που τα παιδιά πηγαίνουν στο τριετές πρόγραμμα νηπιαγωγείου της Κίνας). Κάθε πακέτο περιλάμβανε τρία ξεχωριστά ερωτηματολόγια: ένα για κάθε γονιό και ένα για τον παππού ή τη γιαγιά που συμμετείχε ενεργά στην ανατροφή.
Αναλύοντας τις απαντήσεις από 430 οικογένειες, η μελέτη κατέληξε στο ότι είναι ζωτικής σημασίας να κατανοούμε και τις δύο πλευρές. Όπως εξήγησε η ίδια η Xu: "Οι παππούδες παίζουν πραγματικά έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών". Ωστόσο, ένα από τα στοιχεία που εξέπληξαν περισσότερο την ερευνήτρια ήταν το πόσο διαφορετικά βλέπουν τα πράγματα οι γονείς σε σχέση με τους παππούδες. Για παράδειγμα, όταν οι παππούδες ένιωθαν ότι υπάρχει καλή συνεργασία με τους γονείς, τα παιδιά εμφάνιζαν πολύ λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Το παράδοξο; Αυτό δεν ίσχυε απαραίτητα όταν οι γονείς είχαν την ίδια θετική αίσθηση.
"Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι οι παππούδες αντιλαμβάνονται περισσότερες δυσκολίες στον συντονισμό της φροντίδας, οι οποίοι αφορούν αποκλίσεις στην ανατροφή των παιδιών και είναι λιγότερο εμφανείς ή λιγότερο αναγνωρίσιμοι από τους γονείς", σημειώνει η Xu.
Όταν οι παππούδες νιώθουν ότι οι απόψεις τους γίνονται σεβαστές και ότι έχουν λόγο στις αποφάσεις, η επίδρασή τους στην ανάπτυξη του παιδιού είναι εξαιρετικά θετική. Αντίθετα, ακόμα κι αν ένας παππούς έχει όλη την καλή διάθεση και είναι συναισθηματικά δεμένος με το παιδί, η επιρροή του θα είναι περιορισμένη αν ο γονιός δεν στηρίζει ενεργά αυτή τη σχέση.
"Παρόλο που οι παππούδες εμπλέκονται σε μεγάλο βαθμό στην ανατροφή των παιδιών και θέλουν να έχουν κάποια επιρροή στην ανάπτυξη των παιδιών, οι γονείς μπορούν να το μπλοκάρουν αυτό. Μπορούν να λειτουργήσουν ως φύλακες, επειδή εξακολουθούν να είναι οι πρωταρχικοί φροντιστές των παιδιών", εξηγεί η ερευνήτρια.
Το κλειδί είναι ο σεβασμός
Οι γονείς και παππούδες πρέπει να δημιουργήσουν ένα κλίμα συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού. Είναι σημαντικό να κάνουμε τους δικούς μας γονείς να νιώθουν ότι η προσφορά τους εκτιμάται, ότι συμμετέχουν ενεργά και ότι η γνώμη τους μετράει.
Όπως καταλήγει η Xu: "Οι παππούδες μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνητρο να συμμετέχουν σε συντονισμένες και συνεργατικές αλληλεπιδράσεις με τους γονείς. Αυτή η κοινή εμπλοκή μπορεί να προωθήσει πιο συνεπείς στρατηγικές πειθαρχίας και φροντίδας και, στη συνέχεια, να μειώσει τη σύγχυση και τη συμπεριφορική απορρύθμιση στα παιδιά".
Η ισορροπία ανάμεσα στις δύο γενιές είναι ένα από τα πιο ωραία δώρα που μπορούμε να κάνουμε στα παιδιά μας. themamagers
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου