Ξεκινάμε τις συναντήσεις και τις δράσεις της Ομάδας Κοινωνικής Παιδαγωγικής του Σκασιαρχείου για τη νέα χρονιά!
Την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, στις 19:30, στη Λαϊκή Συνέλευση Γκύζη – Ιωάννη Σούτσου 62.
Ελάτε να γνωριστούμε, να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε ιδέες και να σχεδιάσουμε μαζί τις παιδαγωγικές δράσεις της χρονιάς!
Στην Ομάδα Κοινωνικής Παιδαγωγικής συναντιόμαστε, οργανώνουμε και δημιουργούμε δράσεις μέσα και έξω από το σχολείο: σε πάρκα και πλατείες, σε γειτονιές και φεστιβάλ, με περιπάτους, παιχνίδια, τέχνη, βιβλία και συλλογικές πρωτοβουλίες. Δοκιμάζουμε και μαθαίνουμε συλλογικά τις τεχνικές Freinet στον δημόσιο χώρο, τις μετασχηματίζουμε μέσα από την εμπειρία και τις ξαναφέρνουμε στο σχολείο. Φέρνουμε τα παιδιά στον δημόσιο χώρο, δημιουργούμε τόπους συνάντησης και συνεργασίας και συνδέουμε την παιδαγωγική με την κοινότητα και την αλληλεγγύη.
Για εμάς το σχολείο δεν τελειώνει στην πόρτα της τάξης και της αυλής.
Η πρώτη μας συνάντηση για φέτος είναι ανοιχτή σε παλιά και νέα μέλη, αλλά και σε όλες και όλους που θέλουν να γνωρίσουν την ομάδα, να μοιραστούν ιδέες και να συνδιαμορφώσουν τις δράσεις της νέας χρονιάς.
H τσάντα του σχολείου είναι παρατημένη στο χολ και το παιδί προσπαθεί να χαλαρώσει. Και μόνο στο άκουσμα της λέξης "διάβασμα", ξεκινάει το δράμα. Είναι απολύτως φυσιολογικό ένα παιδί να μην πετάει από τη χαρά του όταν πρέπει να διαβάσει στο σπίτι τα μαθήματα για την επόμενο μέρα. Κάποια παιδιά το αναβάλλουν, άλλα σέρνουν τα πόδια τους μέχρι να τελειώσουν. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις που η κατάσταση ξεφεύγει και η απροθυμία μετατρέπεται σε απόλυτη, πεισματική άρνηση.
Η άρνηση για διάβασμα σύμφωνα με τους ειδικούς του Brain Balance, του αμερικάνικου κέντρου που βοηθά παιδιά και ενήλικες στην ανγτιμετώπιση δυσκολιών μέσω της κατανόησης των νευρολογικών αιτιών, συμβαίνει όταν το παιδί κατεβάζει ρολά. Κλείνει το βιβλίο, διπλώνει τα χέρια και απλώς αρνείται να συνεργαστεί.
Το μυστικό για να το αντιμετωπίσεις δεν είναι ούτε οι τιμωρίες ούτε οι φωνές. Είναι να καταλάβεις τι συμβαίνει μέσα στο κεφαλάκι του. Μόλις βρεις την αιτία, θα βρεις και τη λύση, και το σπίτι σας θα βρει ξανά την ηρεμία του.
Τι κρύβεται πίσω από την άρνηση;
Πριν προλάβεις να σκεφτείς "έλα μωρέ, βαριέται", στάσου λίγο. Πολλές φορές τα αίτια είναι νευρολογικά, μαθησιακά ή καθαρά ψυχολογικά. Ας δούμε τι μπορεί να φταίει:
1. Αδιάγνωστες Μαθησιακές Δυσκολίες
Το παιδί σου μπορεί να παλεύει με κάποια μαθησιακή δυσκολία (όπως η δυσλεξία ή η διάσπαση προσοχής) που κάνει τις ασκήσεις να μοιάζουν με βουνό. Όταν κάτι σου φαίνεται ακατόρθωτο, είναι πολύ πιο εύκολο να πεις "δεν το κάνω" από το να παραδεχτείς ότι "δεν μπορώ". Αν υποψιάζεσαι κάτι τέτοιο, μια αξιολόγηση από ειδικό θα σου δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεσαι για να το βοηθήσεις σωστά.
2. Προβλήματα Όρασης ή Ακοής
Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό; Ίσως το παιδί να μην βλέπει καλά τον πίνακα στην τάξη ή να δυσκολεύεται να ακούσει τον δάσκαλο. Αν δεν έχει κατανοήσει τα όσα ειπώθηκαν στο σχολείο, πώς περιμένουμε να λύσει τις ασκήσεις μόνο του στο σπίτι; Ένας τυπικός έλεγχος σε οφθαλμίατρο ή ωτορινολαρυγγολόγο ίσως λύσει το μυστήριο απλά με... ένα ζευγάρι γυαλιά!
3. Άγχος και Τελειομανία
Πολλά παιδιά αναπτύσσουν τεράστιο άγχος γύρω από τις σχολικές τους επιδόσεις. Η πίεση να τα κάνουν όλα τέλεια, ο φόβος του λάθους ή η απογοήτευση, τους δημιουργούν έναν συναισθηματικό "κόμπο". Αυτό το άγχος τα παραλύει. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συζήτηση με τον σχολικό ψυχολόγο ή κάποιον ειδικό μπορεί να τα βοηθήσει να διώξουν τις αρνητικές σκέψεις και να βρουν ξανά την αυτοπεποίθησή τους.
Μια μελέτη που διεξήχθη από το Stanford University (με επικεφαλής την ερευνήτρια και καθηγήτρια Dr. Denise Pope) και δημοσιεύτηκε στο Journal of Experimental Education, εξηγεί και μια ακόμα παράμετρο. Την πίεση και την εξάντληση που δέχονται οι μαθητές, ειδικά σε ιδιωτικά σχολεία, πρότυπα ή σχολεία που απαιτούνται υψηλές επιδόσεις.
Η έρευνα έδειξε ότι πάνω από το 56% των μαθητών θεωρούν το υπερβολικό διάβασμα και τις εργασίες για το σπίτι ως την κύρια πηγή στρες στη ζωής τους.
Σωματική και συναισθηματική εξάντληση: Όταν τα παιδιά επιβαρύνονται με υπερβολικό όγκο εργασιών –ειδικά αν δεν έχουν ξεκουραστεί επαρκώς– εμφανίζουν συμπτώματα όπως διαταραχές ύπνου, πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι και χρόνια κόπωση.
Αποδυνάμωση της ανάπτυξης: Η υπερβολική πίεση και ο χρόνος που απαιτείται για τα μαθήματα στερούν από τα παιδιά τον απαραίτητο χρόνο για παιχνίδι, κοινωνικοποίηση και χαλάρωση, πράγμα που οδηγεί σε ψυχική εξουθένωση ακόμα και σε νεαρές ηλικίες.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι όταν οι απαιτήσεις ξεπερνούν τα αναπτυξιακά όρια του παιδιού και δεν υπάρχει χρόνος αποσυμπίεσης, το παιδί αντιδρά.
Η "άρνηση για διάβασμα" δεν είναι παρά ένας αμυντικός μηχανισμός, μια κραυγή αγωνίας ενός εξαντλημένου οργανισμού που δεν αντέχει άλλο την πίεση.
Μην ξεχνάς: Το παιδί σου δεν το κάνει για να σε εκνευρίσει. Κάτι προσπαθεί να σου πει με την άρνησή του. Άκουσε το, ψάξε το λίγο παραπάνω και να θυμάσαι πως είστε στην ίδια ομάδα!themthemamagers
Πότε είναι έτοιμο ένα παιδί να γυρίζει μόνο του από το σχολείο;
Οι ειδικοί εξηγούν πότε ένα παιδί είναι έτοιμο να περπατά μόνο του προς το σπίτι και τι πρέπει να εξετάσουν οι γονείς.
Ηαπόφαση να επιστρέψει ένα παιδί μόνο του από το σχολείο δενεύκολη υπόθεση για τους γονείς. Από τη μία πλευρά, πρόκειται για ένα φυσικό βήμα προς την αυτονομία. Από την άλλη, η σκέψη και μόνο μπορεί να προκαλέσει άγχος, ειδικά όταν μπαίνουν στη μέση η κίνηση στους δρόμους, οι περισπασμοί και τα απρόοπτα.
Κάθε παιδί ωριμάζει με διαφορετικό ρυθμό, έχει άλλη προσωπικότητα και κινείται σε διαφορετικό περιβάλλον. Γι’ αυτό και το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο «σε ποια ηλικία;», αλλά κυρίως «είναι έτοιμο να το διαχειριστεί με ασφάλεια;».
Η ηλικία παίζει ρόλο, αλλά δεν αρκεί
Για ορισμένους γονείς, η ηλικία είναι σημείο αναφοράς, πιστεύοντας ότι πριν την ηλικία των 11 ετών ένα παιδί είναι ακόμη μικρό για να πηγαίνει ή να επιστρέφει μόνο του από το σχολείο.
Φυσικά, κάθε περίπτωση έχει τις ιδιαιτερότητές της, όμως η ασφαλέστερη λύση είναι να υπάρχει πάντα ένας έμπιστος ενήλικας που μπορεί να συνοδεύει το παιδί όταν οι γονείς δεν είναι διαθέσιμοι. Η ύπαρξη ενός δικτύου υποστήριξης ανάμεσα σε γονείς ή κοντινά πρόσωπα μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη.
Η λογική τους βασίζεται στο ότι κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής μπορεί να συμβούν πολλά: από μια απρόσεκτη διάσχιση δρόμου μέχρι μια ξαφνική αλλαγή συνθηκών. Γι’ αυτό προκρίνουν την προσεκτική στάση και τη συνοδεία, ειδικά στις μικρότερες ηλικίες.
Πιο σημαντική από την ηλικία είναι η ετοιμότητα
Κάποιοι γονείς δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ικανότητα του παιδιού και λιγότερη στο έτος γέννησης, επισημαίνοντας ότι κάθε παιδί πρέπει να αξιολογείται ξεχωριστά.
Οι γονείς χρειάζεται πρώτα να δουν αν το παιδί εφαρμόζει σταθερά βασικούς κανόνες ασφάλειας, όπως να σταματά, να κοιτάζει και να ακούει πριν περάσει τον δρόμο.
Σημασία έχει επίσης η ίδια η διαδρομή. Διαφορετικές ανάγκες παρουσιάζει ένα κοντινό και γνώριμο δρομολόγιο με ασφαλή πεζοδρόμια και διαβάσεις, και άλλες μια πιο απαιτητική πορεία με αυξημένη κυκλοφορία. Αντίστοιχα, η εποχή του χρόνου επηρεάζει τις συνθήκες: Τα σκοτεινά χειμωνιάτικα πρωινά και τα απογεύματα απαιτούν διαφορετική προετοιμασία από μια φωτεινή ανοιξιάτικη μέρα.
Ένας ακόμη παράγοντας είναι η δυνατότητα επικοινωνίας. Αν το παιδί μπορεί να καλέσει ή να στείλει μήνυμα όταν χρειαστεί, αυτό δίνει μεγαλύτερη ασφάλεια τόσο στο ίδιο όσο και στους γονείς. Η σταδιακή εξοικείωση, όπως η κοινή διαδρομή τις πρώτες φορές και η προοδευτική απομάκρυνση του γονέα, θεωρείται συχνά η πιο πρακτική λύση.
Τι πρέπει να ξέρει να κάνει αν κάτι πάει στραβά
Οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι δεν υπάρχει «μαγική ηλικία» στην οποία ένα παιδί είναι αυτόματα έτοιμο. Κάποια παιδιά στα 9 ή 10 μπορεί να δείχνουν αυτοπεποίθηση και ωριμότητα, ενώ άλλα να χρειάζονται περισσότερο χρόνο και υποστήριξη.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει το παιδί αν συμβεί κάτι απρόβλεπτο. Μπορεί να περάσει τον δρόμο με ασφάλεια; Ξέρει τι να κάνει αν το πλησιάσει ένας άγνωστος; Θα μπορέσει να διαχειριστεί την κατάσταση αν χάσει το κλειδί του ή αν η συνηθισμένη διαδρομή είναι κλειστή;
Η αυτόνομη επιστροφή από το σχολείο μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο. Μικρές δόσεις ανεξαρτησίας βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν αυτοπεποίθηση, ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και αίσθηση εμπιστοσύνης από την οικογένεια. Ωστόσο, η ανεξαρτησία δεν χρειάζεται να δοθεί απότομα.
Μια καλή προσέγγιση είναι να γίνει πρώτα η διαδρομή μαζί με το παιδί, αφήνοντάς το να δείξει τον δρόμο και να πάρει πρωτοβουλίες. Έπειτα μπορεί να ακολουθήσει ένα μεταβατικό στάδιο: να περπατά μόνο του ένα μέρος της διαδρομής ή να γυρίζει μαζί με φίλο, πριν αναλάβει ολόκληρη τη διαδρομή μόνο του.
Χρήσιμα ερωτήματα πριν από την πρώτη φορά
Πριν δοθεί το «πράσινο φως», οι γονείς μπορούν να εξετάσουν μερικά πολύ πρακτικά θέματα:
Τι θα κάνει το παιδί αν χαλάσει ή κλείσει το τηλέφωνό του;
Πώς θα αντιδράσει αν μια διάβαση είναι κλειστή ή αν χρειαστεί να αλλάξει διαδρομή;
Θα αρνηθεί μια επικίνδυνη παράκαμψη που μπορεί να προτείνει ένας φίλος;
Γνωρίζει ποια ασφαλή σημεία ή ποιοι έμπιστοι ενήλικες υπάρχουν στη διαδρομή;
Μπορεί να παραμείνει συγκεντρωμένο χωρίς να παρασυρθεί από συζητήσεις ή παιχνίδια;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα συχνά αποκαλύπτουν περισσότερα από την ηλικία και μόνο. Όταν το παιδί δείχνει συνέπεια, ψυχραιμία και καλή γνώση της διαδρομής, οι πιθανότητες να τα καταφέρει αυξάνονται σημαντικά.
Πώς μπορούν οι γονείς να διαχειριστούν το άγχος τους
Το άγχος των γονιών είναι απολύτως φυσιολογικό, ακόμη και όταν το παιδί φαίνεται έτοιμο. Η μετάβαση αυτή αφορά τόσο τα παιδιά όσο και τους μεγάλους, μιας και σηματοδοτεί μια αλλαγή στον τρόπο που αντιλαμβάνονται την προστασία και την ανεξαρτησία του παιδιού τους.
Η σταδιακή προσέγγιση βοηθά και τις δύο πλευρές. Οι κοινές δοκιμαστικές διαδρομές, η παρακολούθηση από απόσταση για λίγες ημέρες ή η επιστροφή μαζί με συμμαθητές μπορούν να χτίσουν εμπιστοσύνη βήμα βήμα.
Τελικά, δεν υπάρχει μία σωστή ηλικία για όλα τα παιδιά. Η κατάλληλη στιγμή προκύπτει από τον συνδυασμό ωριμότητας, εξοικείωσης με τη διαδρομή, πρακτικών δεξιοτήτων και ασφαλών συνθηκών. Όταν αυτά συνυπάρχουν, η πρώτη μοναχική επιστροφή από το σχολείο μπορεί να γίνει ένα σημαντικό και θετικό βήμα προς την αυτονομία.
Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η έρευνα για το περιστατικό που σημειώθηκε στο 1ο Νηπιαγωγείο Άνω Λιοσίων, με την υπόθεση να έχει πάρει πλέον δύο διαφορετικές διαστάσεις.
Στο επίκεντρο βρίσκεται, από τη μία πλευρά, η συμπεριφορά της διευθύντριας απέναντι στα παιδιά, όπως αυτή καταγράφηκε σε βίντεο, και από την άλλη η καταγγελλόμενη επίθεση που ακολούθησε σε βάρος της εκπαιδευτικού.
Το περιστατικό στο προαύλιο του νηπιαγωγείου
Όλα φέρεται να ξεκίνησαν στον προαύλιο χώρο του σχολείου, όταν τα παιδιά έπαιζαν στην τραμπάλα.
Η διευθύντρια φέρεται να έκανε παρατήρηση στα παιδιά για ζημιές που, σύμφωνα με την ίδια, είχαν προκληθεί στον χώρο του σχολείου.
Σε βίντεο που έχει δημοσιοποιηθεί, η εκπαιδευτικός ακούγεται να απευθύνεται στα παιδιά σε έντονο ύφος.
«Έτσι και χαλάσετε πράγμα από το σχολείο, σας έφαγα, τα χέρια», ακούγεται να λέει, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει «τα κάνατε σκ@τ@, ντροπή». Σε διαφορετικό σημείο του βίντεο ακούγεται να λέει σε παιδί «μην τολμήσεις να χαλάσεις την τραμπάλα».
Η ένταση φαίνεται να κλιμακώνεται, καθώς περαστικοί και γονείς παρεμβαίνουν ζητώντας από τη διευθύντρια να σταματήσει να φωνάζει. Στο ίδιο βίντεο ακούγεται η φράση «θα φωνάζω όσο θέλω».
Η καταγγελλόμενη επίθεση στην εκπαιδευτικό
Μετά το περιστατικό, η υπόθεση πήρε νέα τροπή, καθώς η εκπαιδευτικός κατήγγειλε ότι δέχθηκε επίθεση.
Η διευθύντρια μετέβη στο Αστυνομικό Τμήμα Άνω Λιοσίων και υπέβαλε μήνυση σε βάρος γονέων που, σύμφωνα με την καταγγελία, εμπλέκονται στο περιστατικό.
Μία μητέρα συνελήφθη για απειλή και εξύβριση, ενώ ο πατέρας αναζητείται από τις Αρχές στο πλαίσιο του αυτοφώρου για απειλή, εξύβριση και σωματική βλάβη, καθώς φέρεται να χειροδίκησε σε βάρος της εκπαιδευτικού.
Η ακριβής συμμετοχή κάθε προσώπου στην υπόθεση αποτελεί αντικείμενο της αστυνομικής και δικαστικής έρευνας.
Η εκπαιδευτικός νοσηλεύεται μετά τον τραυματισμό της, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κάταγμα στη μύτη.
Οι γονείς ζητούν απαντήσεις
Την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, γονείς συγκεντρώθηκαν έξω από το σχολείο και διαμαρτυρήθηκαν για τη συμπεριφορά της διευθύντριας.
Ορισμένοι γονείς υποστηρίζουν ότι τα παιδιά τους έχουν δεχθεί ρατσιστική αντιμετώπιση, αναφέροντας ότι η πλειοψηφία των μαθητών του συγκεκριμένου νηπιαγωγείου είναι Ρομά.
Οι συγκεκριμένες καταγγελίες, ωστόσο, αποτελούν ισχυρισμούς των γονέων και μέχρι στιγμής δεν έχουν επιβεβαιωθεί από τις αρμόδιες Αρχές.
Παράλληλα, υπάρχουν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες το περιστατικό που καταγράφηκε στο βίντεο ήταν μεμονωμένο και δεν είχε προηγηθεί αντίστοιχη συμπεριφορά. Και αυτή η διάσταση αναμένεται να εξεταστεί στο πλαίσιο της έρευνας.
ΕΔΕ για τη διευθύντρια
Παράλληλα με την αστυνομική έρευνα για την επίθεση, έχει ξεκινήσει και διοικητική διαδικασία σχετικά με όσα καταγράφονται στο βίντεο.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, έχει διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), προκειμένου να διερευνηθούν οι συνθήκες του περιστατικού και η συμπεριφορά της διευθύντριας απέναντι στα παιδιά.
Παράλληλα, η εκπαιδευτικός μετακινείται σε άλλο νηπιαγωγείο, μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο και την κινητοποίηση των αρμόδιων υπηρεσιών.
Την ίδια στιγμή, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και το υπουργείο Παιδείας έχουν καταδικάσει τη βίαιη είσοδο γονέων στον σχολικό χώρο και την επίθεση σε βάρος της εκπαιδευτικού.
Η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης έχει επίσης διαμηνύσει ότι δεν υπάρχει ανοχή σε περιστατικά βίας μέσα στις σχολικές μονάδες.
Δύο παράλληλες έρευνες
Η υπόθεση βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο δύο διαφορετικών ερευνών.
Η πρώτη αφορά τη συμπεριφορά της διευθύντριας απέναντι στα παιδιά, η οποία καταγράφηκε σε βίντεο και αποτελεί αντικείμενο της ΕΔΕ.
Η δεύτερη αφορά την καταγγελλόμενη επίθεση σε βάρος της εκπαιδευτικού, για την οποία έχει κινηθεί η αστυνομική και δικαστική διαδικασία.
Οι αρμόδιες Αρχές καλούνται να εξετάσουν τι ακριβώς συνέβη, ποια ήταν η ακολουθία των γεγονότων και ποια ήταν η συμμετοχή κάθε εμπλεκόμενου προσώπου.
Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και τα συμπεράσματα των αρμόδιων Αρχών αναμένονται.
Ξεκινάμε τις συναντήσεις και τις δράσεις της Ομάδας Κοινωνικής Παιδαγωγικής του Σκασιαρχείου για τη νέα χρονιά!
