Παρασκευή 25/9 στις 8:30....
Να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί!
Η kids life coach Κατερίνα Παπαϊωάννου μας αποκωδικοποιεί το μήνυμα που θέλουν να περάσουν τα παιδιά όταν αρνούνται να πάνε στο σχολείο.
istock"Δεν θέλω να πάω σχολείο": Μια φράση που πολλοί γονείς ακούν κάποια στιγμή από το παιδί τους και συχνά προκαλεί ανησυχία, εκνευρισμό ή αμηχανία.
Η πρώτη μας σκέψη μπορεί να είναι: "Είναι απλώς μια φάση" ή "Πρέπει να το ξεπεράσει". Όμως πίσω από κάθε συμπεριφορά ενός παιδιού υπάρχει ένα μήνυμα. Η άρνηση για το σχολείο δεν σημαίνει πάντα τεμπελιά ή έλλειψη διάθεσης.
Μπορεί να είναι ένας τρόπος έκφρασης ενός συναισθήματος που το παιδί δεν έχει ακόμη τις λέξεις να περιγράψει.
Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και οι λόγοι μπορεί να ποικίλουν. Μερικές φορές μπορεί να υπάρχει:
Η δημιουργία φίλων, η ένταξη σε μια ομάδα ή μια πιθανή σύγκρουση με συμμαθητές μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά το πώς νιώθει ένα παιδί για το σχολείο.
Φόβος αποτυχίας
Κάποια παιδιά συνδέουν το σχολείο μόνο με την επίδοση και μπορεί να φοβούνται ότι δεν θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες.
Ανάγκη για περισσότερη σύνδεση
Ιδιαίτερα μετά από αλλαγές ή περιόδους στρες, ένα παιδί μπορεί να εκφράζει την ανάγκη του για περισσότερη ασφάλεια και χρόνο με τους γονείς του.
Όταν ένα παιδί λέει ότι δεν θέλει να πάει σχολείο, η πρώτη αντίδραση του γονέα είναι καθοριστική.
Αν απαντήσουμε: "Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι"
ή
"Όλα τα παιδιά πάνε σχολείο"
μπορεί άθελά μας να μειώσουμε αυτό που νιώθει. Μια πιο βοηθητική προσέγγιση είναι:
"Βλέπω ότι κάτι σε δυσκολεύει. Θέλεις να μου πεις τι σκέφτεσαι;" Η ερώτηση αυτή ανοίγει χώρο για επικοινωνία.
Το παιδί δεν χρειάζεται πάντα μια άμεση λύση. Χρειάζεται πρώτα να αισθανθεί ότι κάποιος το καταλαβαίνει.
1. Δημιουργήστε ένα ασφαλές περιβάλλον συζήτησης
Μιλήστε με το παιδί σε ήρεμη στιγμή και όχι μόνο όταν υπάρχει ένταση.
2. Αναγνωρίστε το συναίσθημα
Το να πούμε "καταλαβαίνω ότι δυσκολεύεσαι" δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε να αποφύγει το σχολείο. Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε την εμπειρία του.
3. Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του
Θυμίστε του στιγμές που κατάφερε κάτι δύσκολο στο παρελθόν.
4. Συνεργαστείτε με το σχολείο όταν χρειάζεται
Η επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.
Δεν θέλουμε παιδιά που δεν δυσκολεύονται ποτέ. Η ζωή έχει αλλαγές, προκλήσεις και στιγμές αβεβαιότητας. Ο στόχος δεν είναι να απομακρύνουμε κάθε δυσκολία από το παιδί, αλλά να το βοηθήσουμε να αποκτήσει τα εργαλεία για να τη διαχειρίζεται.
Ένα παιδί που μαθαίνει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να ζητά βοήθεια και να εμπιστεύεται τον εαυτό του, χτίζει σταδιακά συναισθηματική ανθεκτικότητα.
Όταν ένα παιδί λέει "δεν θέλω να πάω σχολείο", αξίζει να δούμε πέρα από τη συμπεριφορά. Πίσω από τις λέξεις μπορεί να υπάρχει ένας φόβος, μια ανάγκη ή μια επιθυμία για περισσότερη υποστήριξη.
Η ουσιαστική επικοινωνία δεν ξεκινά με την ερώτηση "πώς θα το κάνω να πάει;". Ξεκινά με την ερώτηση: "Τι προσπαθεί να μου πει το παιδί μου;"
Η kids life coach Κατερίνα Παπαϊωάννου μας αποκωδικοποιεί το μήνυμα που θέλουν να περάσουν τα παιδιά όταν αρνούνται να πάνε στο σχολείο.
istock"Δεν θέλω να πάω σχολείο": Μια φράση που πολλοί γονείς ακούν κάποια στιγμή από το παιδί τους και συχνά προκαλεί ανησυχία, εκνευρισμό ή αμηχανία.
Η πρώτη μας σκέψη μπορεί να είναι: "Είναι απλώς μια φάση" ή "Πρέπει να το ξεπεράσει". Όμως πίσω από κάθε συμπεριφορά ενός παιδιού υπάρχει ένα μήνυμα. Η άρνηση για το σχολείο δεν σημαίνει πάντα τεμπελιά ή έλλειψη διάθεσης.
Μπορεί να είναι ένας τρόπος έκφρασης ενός συναισθήματος που το παιδί δεν έχει ακόμη τις λέξεις να περιγράψει.
Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και οι λόγοι μπορεί να ποικίλουν. Μερικές φορές μπορεί να υπάρχει:
Η δημιουργία φίλων, η ένταξη σε μια ομάδα ή μια πιθανή σύγκρουση με συμμαθητές μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά το πώς νιώθει ένα παιδί για το σχολείο.
Φόβος αποτυχίας
Κάποια παιδιά συνδέουν το σχολείο μόνο με την επίδοση και μπορεί να φοβούνται ότι δεν θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες.
Ανάγκη για περισσότερη σύνδεση
Ιδιαίτερα μετά από αλλαγές ή περιόδους στρες, ένα παιδί μπορεί να εκφράζει την ανάγκη του για περισσότερη ασφάλεια και χρόνο με τους γονείς του.
Όταν ένα παιδί λέει ότι δεν θέλει να πάει σχολείο, η πρώτη αντίδραση του γονέα είναι καθοριστική.
Αν απαντήσουμε: "Δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι"
ή
"Όλα τα παιδιά πάνε σχολείο"
μπορεί άθελά μας να μειώσουμε αυτό που νιώθει. Μια πιο βοηθητική προσέγγιση είναι:
"Βλέπω ότι κάτι σε δυσκολεύει. Θέλεις να μου πεις τι σκέφτεσαι;" Η ερώτηση αυτή ανοίγει χώρο για επικοινωνία.
Το παιδί δεν χρειάζεται πάντα μια άμεση λύση. Χρειάζεται πρώτα να αισθανθεί ότι κάποιος το καταλαβαίνει.
1. Δημιουργήστε ένα ασφαλές περιβάλλον συζήτησης
Μιλήστε με το παιδί σε ήρεμη στιγμή και όχι μόνο όταν υπάρχει ένταση.
2. Αναγνωρίστε το συναίσθημα
Το να πούμε "καταλαβαίνω ότι δυσκολεύεσαι" δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε να αποφύγει το σχολείο. Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε την εμπειρία του.
3. Ενισχύστε την αυτοπεποίθησή του
Θυμίστε του στιγμές που κατάφερε κάτι δύσκολο στο παρελθόν.
4. Συνεργαστείτε με το σχολείο όταν χρειάζεται
Η επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της κατάστασης.
Δεν θέλουμε παιδιά που δεν δυσκολεύονται ποτέ. Η ζωή έχει αλλαγές, προκλήσεις και στιγμές αβεβαιότητας. Ο στόχος δεν είναι να απομακρύνουμε κάθε δυσκολία από το παιδί, αλλά να το βοηθήσουμε να αποκτήσει τα εργαλεία για να τη διαχειρίζεται.
Ένα παιδί που μαθαίνει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, να ζητά βοήθεια και να εμπιστεύεται τον εαυτό του, χτίζει σταδιακά συναισθηματική ανθεκτικότητα.
Όταν ένα παιδί λέει "δεν θέλω να πάω σχολείο", αξίζει να δούμε πέρα από τη συμπεριφορά. Πίσω από τις λέξεις μπορεί να υπάρχει ένας φόβος, μια ανάγκη ή μια επιθυμία για περισσότερη υποστήριξη.
Η ουσιαστική επικοινωνία δεν ξεκινά με την ερώτηση "πώς θα το κάνω να πάει;". Ξεκινά με την ερώτηση: "Τι προσπαθεί να μου πει το παιδί μου;"ΤΗΕΜΑMAGERS
Δημοσίευση: 21/09/2026
Τελευταία Ενημέρωση: 21/09/2026, 23:48

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθέστε το esos.gr στην Google"Η μειονοτική εκπαίδευση για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και η μειονοτική εκπαίδευση για την ελληνορθόδοξη μειονότητα της Κωνσταντινούπολης εδράζεται, όπως καλά γνωρίζετε, στη Συνθήκη της Λωζάνης και η ορολογία της Συνθήκης της Λωζάνης για το πώς χαρακτηρίζονται οι δύο μειονότητες είναι αυτή που ανέφερα. Οποιαδήποτε άλλη ορολογία συνιστά παραβίαση της Συνθήκης και είμαι βέβαιος ότι το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό όλοι οι Βουλευτές και ελπίζω να το τηρούν σε όποια γλώσσα κάθε φορά επιλέγουν να μιλήσουν".
Τα παραπάνω ξεκαθάρισε στη Βουλή ο υφυπουργός Παιδείας Νίκος Παπαϊωάννου , κατά τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή της επίκαιρης ερώτησης του Βουλευτή της Κ.Ο. Νίκης Γεωργίου Ρούντα, με θέμα: «Άνιση μεταχείριση εις βάρος των δημόσιων δημοτικών σχολείων στη Θράκη, απαράδεκτο καθεστώς δύο ταχυτήτων υπέρ των μειονοτικών σχολείων».
«Το σημερινό σύστημα μειονοτικής εκπαίδευσης με τα βασικά χαρακτηριστικά του, μεταξύ των οποίων η μονοκρατορία της τουρκικής γλώσσας, με στόχο την αναγκαστική ομογενοποίηση της μειονότητας, διαμορφώθηκε από το Μορφωτικό Πρωτόκολλο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, το οποίο υπέγραψε η χούντα των συνταγματαρχών, λίγο πριν αποσύρει την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο», τόνισε ο υφυπουργός Παιδείας και σημείωσε τα εξής: