Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουμε ότι θα καταλάβουμε αμέσως αν το παιδί μας κινδυνεύει μέσα στη θάλασσα. Στην πραγματικότητα, όμως, ο πνιγμός πολύ συχνά εξελίσσεται αθόρυβα, χωρίς φωνές, χωρίς έντονες κινήσεις και χωρίς το παιδί να προλάβει να ζητήσει βοήθεια.
Οι διασώστες επισημαίνουν ότι τα κρίσιμα δευτερόλεπτα είναι συνήθως εκείνα που η προσοχή του ενήλικα αποσπάται από ένα κινητό τηλέφωνο, μια συζήτηση ή την ψευδαίσθηση ότι κάποιος άλλος επιβλέπει το παιδί. Γι’ αυτό η πρόληψη παραμένει το σημαντικότερο μέτρο προστασίας.
Το πιο συχνό λάθος είναι ότι όλοι πιστεύουν πως το προσέχει κάποιος άλλος
Σε μια οργανωμένη παραλία είναι εύκολο να αισθανθεί κανείς μεγαλύτερη ασφάλεια. Υπάρχουν φίλοι, συγγενείς, άλλοι γονείς και, σε αρκετές περιπτώσεις, ναυαγοσώστης. Ωστόσο, ακριβώς αυτή η αίσθηση ασφάλειας μπορεί να οδηγήσει σε εφησυχασμό.
Όταν περισσότεροι από ένας ενήλικες βρίσκονται μαζί με το παιδί, συχνά κανείς δεν έχει αναλάβει πραγματικά την επίβλεψή του. Οι ειδικοί συνιστούν να υπάρχει πάντα ένας συγκεκριμένος ενήλικας που έχει αποκλειστικά την ευθύνη να παρακολουθεί το παιδί, χωρίς περισπασμούς.
Ο πνιγμός δεν μοιάζει με αυτόν που βλέπουμε στις ταινίες
Πολλοί φαντάζονται ότι ένα παιδί που πνίγεται φωνάζει, κουνά τα χέρια του και καλεί σε βοήθεια. Στην πραγματικότητα, τις περισσότερες φορές δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά.
Όταν το παιδί δυσκολεύεται να αναπνεύσει, όλη η προσπάθειά του επικεντρώνεται στο να κρατήσει το στόμα του πάνω από την επιφάνεια του νερού. Έτσι δεν μπορεί να φωνάξει ούτε να κάνει μεγάλες κινήσεις για να τραβήξει την προσοχή. Για τον λόγο αυτό ο πνιγμός μπορεί να συμβεί μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και χωρίς να γίνει αντιληπτός.
Τα φουσκωτά και τα μπρατσάκια δεν αντικαθιστούν την επίβλεψη
Ένα ακόμη συνηθισμένο λάθος είναι η υπερβολική εμπιστοσύνη στα βοηθήματα επίπλευσης. Τα μπρατσάκια, οι κουλούρες και τα φουσκωτά παιχνίδια δεν αποτελούν μέσα διάσωσης και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συνεχή παρουσία ενός ενήλικα δίπλα στο παιδί.
Παράλληλα, τα φουσκωτά στρώματα μπορούν εύκολα να παρασυρθούν από τον αέρα ή τα θαλάσσια ρεύματα, ακόμη και όταν η θάλασσα φαίνεται ήρεμη. Ένα παιδί μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να βρεθεί πολύ μακριά από την ακτή.
Οι οδηγίες των ειδικών για ασφαλές παιχνίδι στη θάλασσα
Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, η πρόληψη του πνιγμού βασίζεται σε πολλαπλά επίπεδα προστασίας και όχι σε ένα μόνο μέτρο. Η συνεχής επίβλεψη παραμένει ο σημαντικότερος παράγοντας, ακόμη και για παιδιά που γνωρίζουν κολύμπι.
Οι ειδικοί συνιστούν επίσης την εκμάθηση κολύμβησης από μικρή ηλικία, την επιλογή παραλιών όπου υπάρχει ναυαγοσώστης και τη γνώση βασικής καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ) από τους γονείς.
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) επισημαίνουν ακόμη ότι ο ενήλικας που επιβλέπει το παιδί δεν πρέπει να χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο, να διαβάζει ή να ασχολείται με οποιαδήποτε δραστηριότητα που αποσπά την προσοχή του. Η επίβλεψη πρέπει να είναι συνεχής και ενεργή.
Για τα μικρά παιδιά, οι ειδικοί προτείνουν ο γονέας να βρίσκεται σε απόσταση ενός χεριού, ώστε να μπορεί να επέμβει αμέσως αν χρειαστεί.
Πότε χρειάζεται άμεσα γιατρός
Ακόμη και αν ένα παιδί δείχνει καλά μετά από επεισόδιο εισρόφησης νερού, οι γονείς δεν πρέπει να αδιαφορήσουν αν εμφανίσει επίμονο βήχα, δυσκολία στην αναπνοή, υπνηλία, εμετούς ή ασυνήθιστη κόπωση.
Σε κάθε περίπτωση που υπάρχει υποψία ότι το παιδί εισέπνευσε νερό ή παρουσίασε δυσκολία στην αναπνοή μέσα στη θάλασσα, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση. Η έγκαιρη εκτίμηση μπορεί να προλάβει σοβαρές επιπλοκές, ακόμη και όταν τα αρχικά συμπτώματα φαίνονται ήπια.
Η UNICEF υπενθυμίζει ότι όταν ένα μικρό παιδί βρίσκεται μέσα στο νερό, ο γονέας πρέπει να παραμένει σε απόσταση ενός χεριού. Επιπλέον, αν χάσετε έστω και για λίγα δευτερόλεπτα την οπτική επαφή μαζί του, πρέπει να αρχίσετε αμέσως να το αναζητάτε και να ζητήσετε βοήθεια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου