Πώς να βάλεις όρια στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του: Ο απόλυτος οδηγός για γονείς
Αποτελεσματικές τεχνικές πειθαρχίας και ορίων για κάθε ηλικία (0-13+ ετών) από ειδικούς ψυχολόγους, για να σας ακούνε τα παιδιά χωρίς άδειες απειλές.
istockΌποια κι αν είναι η ηλικία του παιδιού σου, έχεις μάθει ότι η συνέπεια είναι το παν όταν πρόκειται για τα όρια και την πειθαρχία. Αν εμείς οι γονείς δεν εμμένουμε στους κανόνες και τις συνέπειες που οι ίδιοι ορίζουμε, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα το κάνουν ούτε τα παιδιά μας.
Πώς μπορούμε να προσαρμόσουμε την προσέγγισή μας ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού, ώστε να βρούμε αυτό που ταιριάζει καλύτερα στη δική μας οικογένεια; Η παιδοψυχολόγος Lauren M. O'Donnell μέσω του Nemours Children's Health, εξηγεί αναλυτικά τι σημαίνει πειθαρχία και όρια σε κάθε ηλικία:
Από 0 έως 2 ετών: Η φάση της εξερεύνησης
Τα μωρά και τα νήπια είναι από τη φύση τους περίεργα. Γι' αυτό, το πιο σοφό που έχετε να κάνετε είναι να εξαφανίσετε τους πειρασμούς και τα απαγορευμένα αντικείμενα. Συσκευές όπως τηλεοράσεις, στερεοφωνικά, κοσμήματα και –κυρίως– καθαριστικά ή φάρμακα, πρέπει να φυλάσσονται σε σημεία που δεν φτάνουν με τίποτα.
Όταν το μωρό που μπουσουλάει ή το νήπιο κατευθύνεται προς ένα επικίνδυνο ή ακατάλληλο αντικείμενο, πείτε ήρεμα "Όχι", απομακρύνετέ το από το σημείο ή αποσπάστε του την προσοχή με μια άλλη, κατάλληλη δραστηριότητα.
Το "time-out" στα νήπια μπορεί να λειτουργήσει αν το παιδί χτυπάει, δαγκώνει ή πετάει φαγητό. Εξηγήστε του σύντομα γιατί αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή και απομακρύνετέ το για ένα ή δύο λεπτά για να ηρεμήσει. Τα μεγαλύτερης διάρκειας time-outs δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα σε αυτή την ηλικία.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην χτυπάμε σε ένα παιδί οποιασδήποτε ηλικίας. Τα μωρά και τα νήπια δεν μπορούν να συνδέσουν τη συμπεριφορά τους με τη σωματική τιμωρία, το μόνο που θα νιώσουν είναι ο πόνος του χτυπήματος.
Τα παιδιά μαθαίνουν παρακολουθώντας τους ενήλικες και ιδιαίτερα τους γονείς τους. Θα κάνετε πολύ μεγαλύτερη εντύπωση αν μαζεύετε τα δικά σας πράγματα, παρά αν δίνετε διαταγές στο παιδί να μαζέψει τα παιχνίδια του ενώ τα δικά σας αντικείμενα είναι διάσπαρτα παντού.
Από 3 έως 5 ετών: Η σύνδεση πράξης και συνέπειας
Καθώς το παιδί μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι κάθε πράξη έχει και μια συνέπεια, αρχίστε να επικοινωνείτε ξεκάθαρα τους κανόνες του σπιτιού.
Πείτε στο παιδί τι περιμένετε από αυτό πριν το τιμωρήσετε. Την πρώτη φορά που ο 3χρονος γιος σας θα ζωγραφίσει τον τοίχο του σαλονιού με κηρομπογιές, συζητήστε γιατί αυτό δεν επιτρέπεται και τι θα συμβεί αν το επαναλάβει (π.χ. ότι θα πρέπει να βοηθήσει στο καθάρισμα και δεν θα ξαναπιάσει κηρομπογιές για το υπόλοιπο της ημέρας). Αν ο τοίχος ξαναγίνει καμβάς μετά από μερικές μέρες, υπενθυμίστε του τον κανόνα και εφαρμόστε τη συνέπεια.
Μερικές φορές είναι πιο εύκολο για εμάς να κάνουμε τα στραβά μάτια ή να μην εφαρμόζουμε την ποινή που απειλήσαμε ότι θα βάλουμε. Αυτό όμως δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο. Οι άδειες απειλές υπονομεύουν την αυθεντία σας και ωθούν τα παιδιά να δοκιμάζουν διαρκώς τα όριά σας.
Η πειθαρχία δεν αφορά μόνο την τιμωρία, αλλά και την αναγνώριση του καλού. Αντί για ένα γενικό "Μπράβο!", γίνετε συγκεκριμένοι: "Είμαι περήφανη για σένα που μοιράστηκες τα παιχνίδια σου". Όσο περισσότερη προσοχή δίνουμε σε μια καλή συμπεριφορά, τόσο πιο πιθανό είναι να επαναληφθεί.
Αν μια αρνητική συμπεριφορά επιμένει, οι ειδικοί συνιστούν να φτιάξετε ένα πίνακα με τα κουτάκια της εβδομάδας, κολλήστε τον στο ψυγείο και καταγράψτε τις μέρες. Ορίστε πόσες φορές επιτρέπεται να παρεκτραπεί πριν υπάρξει συνέπεια ή πόσες μέρες σωστής συμπεριφοράς χρειάζονται για να κερδίσει μια επιβράβευση.
Αντί να πείτε "Μην πηδάς στον καναπέ", προτιμήστε το "Κάθισε στον καναπέ και βάλε τα πόδια σου στο πάτωμα". Επίσης, δίνετε άμεσες εντολές: Αντί για "Θα μπορούσες σε παρακαλώ να βάλεις τα παπούτσια σου;", πείτε "Βάλε τα παπούτσια σου", ώστε να μην υπονοείται ότι η συμπεριφορά αποτελεί επιλογή.
Από 6 έως 8 ετών: Η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη
Αν πεις: "Κλείσε με δύναμη αυτή την πόρτα και δεν θα ξαναδείς τηλεόραση ποτέ ξανά!", χάνετε το δίκιο σας γιατί η απειλή είναι μη ρεαλιστική. Αντίθετα, αν απειλήσετε ότι θα γυρίσετε το αυτοκίνητο πίσω στο σπίτι επειδή τα παιδιά τσακώνονται στο πίσω κάθισμα, κάντε ακριβώς αυτό. Η αξιοπιστία που θα κερδίσετε στα μάτια τους αξίζει πολύ περισσότερο από μια χαμένη μέρα στην παραλία.
Αν τιμωρήσετε το παιδί με έναν μήνα στέρηση, θα χάσει κάθε κίνητρο να βελτιωθεί αφού του τα έχετε ήδη πάρει όλα. Θέστε μικρούς στόχους ώστε να μπορεί να κερδίσει πίσω τα προνόμιά του δείχνοντας καλή συμπεριφορά.
Από 9 έως 12 ετών: Φυσικές συνέπειες
Καθώς τα παιδιά ωριμάζουν και ζητούν περισσότερη ανεξαρτησία, ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν είναι να αντιμετωπίζουν τις φυσικές συνέπειες των πράξεών τους.
Αν για παράδειγμα το παιδί σας δεν έχει τελειώσει τα μαθήματά του πριν την ώρα του ύπνου, θα πρέπει να το αναγκάσετε να μείνει ξύπνιο ή να το βοηθήσετε εσείς; Όχι. Έτσι χάνετε την ευκαιρία να του δώσετε ένα σημαντικό μάθημα ζωής. Θα πάει στο σχολείο χωρίς εργασία και θα υποστεί τον κακό βαθμό. Είναι φυσικό να θέλουμε να "σώσουμε" τα παιδιά μας από τα λάθη τους, αλλά μακροπρόθεσμα τους κάνουμε καλό αφήνοντάς τα να αποτύχουν μερικές φορές.
Αν δείτε ότι δεν μαθαίνει από τις φυσικές συνέπειες, ορίστε δικές σας, με πιο αποτελεσματική την αφαίρεση προνομίων, όπως η χρήση ηλεκτρονικών συσκευών.
Από 13 ετών και άνω: Εφηβεία και διαπραγμάτευση
Τα θεμέλια έχουν μπει, αλλά τα όρια είναι εξίσου σημαντικά και στην εφηβεία. Συζητήστε εκ των προτέρων τους κανόνες για τα μαθήματα, τις επισκέψεις φίλων, την ώρα επιστροφής το βράδυ και τα ραντεβού, ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις. Ο έφηβος θα παραπονεθεί, αλλά κατά βάθος χρειάζεται να ξέρει ότι έχετε τον έλεγχο και ότι υπάρχουν σταθερά όρια στη ζωή του.
Αν παραβιάσει το ωράριο, μπορείτε να του στερήσετε μια έξοδο, αλλά ταυτόχρονα εξηγήστε του πόσο σας ανησυχεί αυτή η συμπεριφορά.
Επιτρέψτε στον έφηβο να έχει τον έλεγχο σε κάποια πράγματα (όπως τα ρούχα του, το κούρεμα ή την κατάσταση του δωματίου του). Αυτό θα μειώσει τις συγκρούσεις εξουσίας και θα τον βοηθήσει να σεβαστεί τις αποφάσεις που πρέπει να πάρετε εσείς.
Αντί να μειώσετε την ώρα που επιστρέφει το βράδυ ως τιμωρία για μια ανεύθυνη πράξη, αφήστε τον να κερδίσει μια παράταση στο ωράριο επιδεικνύοντας ώριμη και θετική συμπεριφορά. themamagers
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου