Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012


Πώς τα παιδιά διδάσκουν τους μεγάλους!



Posted on 14:16 by Filiatra-NET



Με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, μόνο τα παιδιά μπορούν να μας βοηθήσουν να δραπετεύσουμε από την καθημερινότητα που μας πνίγει και να γυρίσουμε για λίγο στα χρόνια της αθωότητας.



Γιατί όλοι θα θέλαμε να μπορούμε να δραπετεύσουμε σε ψεύτικα κάστρα, αντί να είμαστε κλεισμένοι σε γραφεία που μας πνίγουν, να πολεμήσουμε με δράκους, αντί για τον έφορο που μας χτυπάει την πόρτα και να ανησυχούμε για το τι θα φορέσει η Barbie μας στην πισίνα, αντί για το πόσα έχουμε να ξοδέψουμε στο σούπερ μάρκετ!



Κι, όμως, αν αντιγράψουμε απλά πράγματα που κάνουν καθημερινά, τα παιδιά μπορούν να μας διδάξουν πώς θα ζούμε τη ζωή στο μέγιστο…



1. Αγαπάνε την ελευθερία

Περπατάνε καθημερινά ξυπόλητα και είναι το πρώτο πράγμα που κάνουν μόλις μπαίνουν στο σπίτι. Πετάνε τα παπούτσια τους, αφήνουν τα πόδια τους να έρθουν σε επαφή με το πάτωμα και μετά κουλουριάζουν στο καναπέ ελεύθερα από δεσμεύσεις.



2. Βλέπουν μικρά θαύματα παντού

Ναι μπορείτε να νιώθετε ότι τα έχετε δει όλα στη ζωή, όμως η αλήθεια είναι ότι κάθε στιγμή και κάθε κατάσταση είναι μοναδική μέσα στο χωροχρόνο. Δώστε τους την αξία που πρέπει. Ενθουσιαστείτε με πράγματα απλά και καθημερινά όπως κάνουν τα παιδιά.



3. Λένε τα πράγματα όπως είναι

Δείχνουν τη χαρά τους, δείχνουν και το θυμό τους, δείχνουν τον ενθουσιασμό αλλά και την απογοήτευση τους. Πόσο πιο απλό και πραγματικά απελευθερωτικό είναι να μπορείς να εκφράζεις ό,τι αισθάνεσαι όπως είναι, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς «στρογγυλέματα», χωρίς κάλυψη. Μας μαθαίνουν να είμαστε αληθινοί.



4. Δίνουν σημασία στην προσπάθεια

Η θέληση και η αντίσταση στην παραίτηση. Η επιμονή τους να σκαρφαλώσουν σε εκείνο το δέντρο όσος χρόνος κι αν χρειαστεί. Η αποφασιστικότητα ότι θα το κάνουν γιατί πολύ απλά το έβαλαν στο μυαλό τους.



5. Αγαπούν την ενεργητικότητα και λένε όχι στη νωθρότητα

Αυτή η εγρήγορση που σε κάνει να νιώθεις ζωντανός. Το ακούραστο πνεύμα τους που τα κάνει να τρέχουν αντί να περπατάνε, να χοροπηδούν και να σκαρφαλώνουν σε κάθε τοιχάκι του δρόμου. Μας μαθαίνουν να αγαπάμε την κίνηση και την υγεία που δίνει στο σώμα μας.



6. Περνάνε καλά

Δεν ανησυχούν για το τι μπορεί να γίνει αλλά γι’ αυτό που συμβαίνει εδώ και τώρα. Οτιδήποτε και να κάνουν τη δεδομένη στιγμή το κάνουν με όλο τους το είναι. Μας μαθαίνουν να εκτιμάμε το παρόν.



7. Αγαπάνε και το δείχνουν

Αγκαλιάζουν, εκφράζουν την αγάπη, τον ενθουσιασμό, χωρίς το φόβο και τον εγωισμό των μεγάλων. Το νιώθουν και το λένε με πάθος και απόλυτη δοτικότητα κάθε μέρα, οποιαδήποτε στιγμή τούς έρθει η ανάγκη. Μας μαθαίνουν ποιες είναι οι προτεραιότητες στη ζωή, το σκοπό της και για ποια πράγματα τελικά αξίζει πραγματικά να παλεύουμε καθημερινά.







από: Πώς τα παιδιά διδάσκουν τους μεγάλους!
FILIATRA-NET

Τρίτη 3 Ιουλίου 2012




02/07/2012 - 21:16

























Ενεργότερη συμμετοχή στις εκλογές, αύξηση της παραγωγικότητας, φορολογική δικαιοσύνη, περισσότερες ευκαιρίες σε νέους επιχειρηματίες, και τουριστική ανάπτυξη προτείνουν μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς στον… υπουργό Οικονομικών για να βγει η χώρα για την κρίση. Τα παιδιά στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας του Συλλόγου των Γονέων και Κηδεμόνων, λίγο πριν το κλείσιμο των σχολείων κλήθηκαν από τον καθηγητή του ΑΠΘ Δημήτρη Μάρδα να απαντήσουν πώς αντιλαμβάνονται την κρίση αλλά και πώς πιστεύουν ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί.



Τα παιδιά, είτε με ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό, είτε με ένα περιγραφικό ή «τεχνικό» τρόπο κατέγραψαν τις σκέψεις τους, δίνοντας –άλλοτε με μια εντυπωσιακή αυστηρότητα, τόλμη και φαντασία και άλλοτε με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο– θέσεις που προκαλούν τουλάχιστον το ενδιαφέρον.



Αναλυτικά οι θέσεις-προτάσεις με το πιο δυνατό νόημα σε κάθε έκθεση, όλων των παιδιών που συμμετείχαν.



Εύα Τ. «Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε μια χώρα που είχε όλα τα καλά του κόσμου… Οι άνθρωποι ήταν γενναίοι, φιλόδοξοι και ευγενικοί… Ήταν εργατικοί. Σιγά-σιγά όμως άρχισαν να κλέβουν, να μην δουλεύουν και έγιναν άπληστοι. Οι πολιτικοί με τα δικά τους "κόλπα” ανάγκαζαν τους πολίτες να τους ψηφίζουν… Οι άλλες χώρες βλέποντας το χαμό που επικρατούσε άρχισαν να τους εκμεταλλεύονται γιατί τους ζήλευαν… Το χειρότερο όμως ήταν ότι μέσα τους ένιωθαν απαίσια εξαιτίας της αρρώστιας των πολιτικών για το χρήμα». Με αυτήν τη μικρή ιστορία, περιγράφω ακριβώς πως κατέληξε η Ελλάδα…



Δέσποινα Γ. Κρίση, μια τόσο δα μικρή λεξούλα, μόλις δυο συλλαβών! Τη βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση… την παρατηρούμε στα πρόσωπα των γονιών των δασκάλων, των ανθρώπων γύρω μας. Προσπαθούμε να καταλάβουμε την αξία της, το μέγεθος της δύναμής της και πώς μπορεί να επηρεάσει τόσο, μα τόσο πολύ την καθημερινότητά μας… Η οικονομική κρίση δημιουργεί αβεβαιότητα και ανασφάλεια που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά… Πρέπει να γυρίσουμε στις παλιές αξίες μας. Να γεμίσουμε την ψυχή μας με αγάπη, το μυαλό μας με αισιοδοξία, και την καρδία μας με ελπίδα. Να στηρίξουμε έστω και με μια μικρή αγκαλιά τους δικούς μας ανθρώπους. Να μην αφήσουμε κανένα να τσακίζει το αύριό μας…



Δημήτρης Χ. Σήμερα για την κρίση φταίνε οι ανεξέλεγκτές δαπάνες, τα υπερβολικά δάνεια και ιδίως οι πολιτικοί, που τα προκάλεσαν… Η οικονομική κρίση μου προκαλεί μαύρα λυπητερά συναισθήματα. Εάν ζωγράφιζα ένα πίνακα με τα συναισθήματά μου, θα τον έβαφα μαύρο… Εκεί θα ζωγράφιζα επίσης έναν άστεγο άνθρωπο να ζητιανεύει και να κλαίει.



Παναγιώτης Π. H χώρας μας η Ελλάδα, αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα, που οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση… Η κυβέρνηση δεν έπαιρνε και δεν παίρνει αποφάσεις για να ξεφύγει η Ελλάδα από την κρίση. Βέβαια χωρίς καλούς συνεργάτες, μορφωμένους, έξυπνους, δίκαιους και τίμιους δε γίνεται δουλειά…Να βρεθούν δουλειές για τους μορφωμένους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό, γιατί αυτοί είναι η ελπίδα μας, επιτέλους δικαιοσύνη, τιμωρίες στους παραβάτες…Κωνσταντίνος Μ. Σε λίγο θα είμαστε άστεγοι και θα παρακαλάμε τους αστυνομικούς να μας βάλουν φυλακή για να έχουμε φαγητό να φάμε και να έχουμε στέγη…Το κυριότερο είναι ότι έχουμε τους πιο χάλια πολιτικούς στο σύμπαν, που αντί να κάνουν καλύτερα τα πράγματα τα έκαναν χειρότερα…



Πρωτέας Μ. Κρίση σημαίνει φτώχεια, ανεργία, οι άνθρωποι να μην μπορούν να αγοράσουν πράγματα για να ζήσουν... Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός, θα έπαιρνα κάποιους άνεργους στο γραφείο μου να δουλεύουν με χρήματα που έχω από το κράτος. Μετά από λίγους μήνες όμως, θα προσπαθούσα να τους βρω δουλειά στα μαγαζιά. Αυτός είναι ο στόχος, να έχει κάποιος δουλειά στην αγορά…



Όλγα Π. Την κρίση… τη βλέπουμε την ακούμε, κι όμως αυτήν την απαγορευμένη λέξη κανένας δεν πίστευε ότι θα τη χρησιμοποιούμε τόσο συχνά… Άνθρωποι έξω πεινάνε, άλλοι είναι άρρωστοι και δεν έχουν χρήματα για φάρμακα, γίνονται συσσίτια για τους άστεγους! Εδώ μας έφεραν αυτοί οι ανίκανοι που κόβουν συνέχεια μισθούς για να καταφέρουν να πληρώσουν τα χρέη τους!!! Όμως αυτά τα χρέη δεν πρόκειται να ξεχρεωθούν ποτέ. Είμαι παιδί, αυτό όμως δε μ’ εμποδίζει να πω τη γνώμη μου σε αυτό που βλέπω, που βιώνω και που όλοι μας συζητάμε πολύ έντονα.



Τζούλια Β. Η κρίση είναι μια λέξη, η οποία δεν ξέρουμε τι σημαίνει και για να πούμε την αλήθεια ούτε οι πολιτικοί ξέρουν τι σημαίνει, γιατί άμα ήξεραν τι σημαίνει θα είχαν κάνει κάτι… Η κυβέρνησή μας βάζοντας χαράτσια νομίζει ότι θα σώσει την Ελλάδα. Όχι όμως μόνο δεν τη σώζει αλλά την καταστρέφει, γιατί οι άνθρωποι άμα δεν έχουν να φάνε φεύγουν σε άλλες χώρες και έτσι απλά καταστρέφουμε την Ελλάδα…



Στέλλα Κ. Η οικονομική κρίση… είναι μια αλυσίδα που εάν σπάσει ο ένας κρίκος θα σπάσουν και οι υπόλοιποι… Το κράτος αυξάνει τους φόρους για περισσότερα έσοδα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αδυνατούν να τους πληρώσουν. Έτσι το κράτος δεν έχει αρκετά έσοδα...Το κράτος δεν έχει χρήματα να δώσει στους δανειστές κι έτσι αναγκάζεται να μειώσει μισθούς και συντάξεις. Όλα αυτά είναι μια αλυσίδα που σπάει σιγά-σιγά, κρίκος-κρίκος.



Κωνσταντίνος Μ. Οικονομική κρίση είναι ένα πρόβλημα στην μελλοντική μου ζωή και την παρούσα μου ζωή…Τέλος πάντων ας μπούμε στο ψητό. Λέω καλύτερα, να πάρουμε τα λεφτά που μας χρωστά η Γερμανία, να ξεπληρώσουμε αυτούς που δανειστήκαμε και να διαχειριστούμε καλά και σοφά τα λεφτά μας για να φτιάξουμε μια νέα Ελλάδα. Τέλος!!!



Μαριλίζα Π. Λοιπόν θα σας εκμυστηρευτώ πώς τη βλέπω εγώ (την κρίση) από τη σκοπιά των παιδιών. Τα παιδιά στην ηλικία 1-14 χρόνων υποφέρουν γιατί στερούνται τα παιγνίδια, το φαγητό, τις γνώσεις που χρειάζονται για να φτιάξουν γερά θεμέλια για το μέλλον. Ενώ οι ηλικίες των 15-35… δε βρίσκουν δουλειά αγχώνονται… και το πιο σημαντικό χάνουν την εμπιστοσύνη προς τους συνανθρώπους μας, γιατί μ’ αυτά που ακούνε δεν ξέρουν ποιον να πρωτοπιστέψουν… Έχω την αίσθηση ότι το κράτος κοροϊδεύει όλους του Έλληνες.



Αναστασία Μ. Δε θα πρέπει να ανησυχούμε, γιατί υπάρχουν λύσεις σε όλα αυτά… Αν εκμεταλλευόμασταν το γεωγραφικό πλούτο μας, τις καταγάλανες θάλασσες και τη σημαντική ιστορία μας, θα μπορούσε ο παράγοντας του τουρισμού να γεμίσει τα ταμεία του κράτους. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί παράγοντες… όμως ένα παιδί δε θα μπορούσε να δώσει λύσεις για όλα αυτά. Γι’ αυτό καλό θα είναι η κυβέρνηση να σκεφτόταν λίγο περισσότερο…



Κυριακή Μ. Η οικονομική κρίση πολλές φορές δεν πάει μόνη της. «Συνοδεύεται» και από την ηθική αλλά και από την κοινωνική κρίση. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις από αυτούς που παίρνουν μεγάλους μισθούς και συντάξεις και όχι από αυτούς τους ανθρώπους που δουλεύουν σαν τα σκυλιά… Τα παιδία νιώθουν άσχημα και νομίζουν ότι φταίνε αυτά.



Χαράλαμπος Π…Λοιπόν, αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι να μην σπαταλάμε χρήματα για πράγματα που επιθυμούμε, παρά μόνο για τα αναγκαία. Δε χρειάζεται να ζητάμε τα πάντα. Να προσπαθούμε να μη θέλουμε όλο και περισσότερα για να μην φέρνουμε τους γονείς μας σε δύσκολη θέση…Όλοι να είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, ότι κάποτε θα φύγουμε από την οικονομική κρίση.



Θοδωρής Κ. Υπάρχουν πολλά είδη κρίσεων… Η πιο σημαντική κρίση είναι η κρίση ηθικών αξιών. Κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους. Αυτοί είναι οι πολιτικοί. Οι πολιτικοί φτιάχνουν ομάδες και τις κάνουν για το συμφέρον τους, δηλαδή νοιάζονται μόνο για τον εαυτόν τους.



Βαγγέλης Γ. Η κρίση είναι για μένα μια μαύρη σελίδα της ιστορίας της χώρας που θα ξεπεραστεί σύντομα. Με στεναχωρεί πολύ το γεγονός που χιλιάδες άνεργοι αναγκάζονται να μεταναστέψουν γα να βρουν δουλειά… Μερικοί άνθρωποι για να σωθούν από τα χρέη τους αυτοκτονούν. Αυτό που κάνουν είναι τραγικό. Δεν έχω καταλάβει γιατί το κάνουν, γιατί τα χρέη θα γυρίσουν στα παιδιά τους και από τα παιδιά στα εγγόνια τους και ούτω καθεξής. Δε γίνεται να αυτοκτονούν όλες οι γενιές της οικογένειας αυτής αν δεν έχει να ξεπληρώσει τα χρέη της…



Χρήστος Θ. Η Ελλάδα θα πρέπει να γυρίσει λίγο στα παλιά χρόνια και να εκμεταλλευτούμε ό,τι έχουμε. Δηλαδή να μην εισάγουμε προϊόντα από άλλες χώρες αφού τα έχουμε στην Ελλάδα. Ακόμα το κράτος να δίνει ένα κεφάλαιο σε ένα πολίτη για να ανοίξει δικιά του επιχείρηση… Εγώ βλέπω την κρίση σαν έναν εφιάλτη που γίνεται πραγματικότητα.



Γιάννης Μ. Εγώ όταν σκέπτομαι την κρίση έχω ένα συναίσθημα αγωνίας για το τι θα γίνει στο μέλλον… Θα πρότεινα στους κύριους που έχουν πιο μεγάλη δύναμη από άλλους ανθρώπους δηλαδή τους πολιτικούς, να βοηθήσουν και αυτοί στο να γίνει καλύτερη η Ελλάδα δηλαδή μην βάζουν μόνο σε εμάς φόρους, αλλά να πληρώνουν και οι ίδιοι φόρο…γιατί έτσι θα σωθεί η Ελλάδα.



Θεοφάνης Φ. Για να ξεπεραστεί (η κρίση) μπορούμε να εξάγουμε ελληνικά προϊόντα, όπως το ούζο και τη φέτα. Να διαφημίσουμε την Ελλάδα σε άλλες χώρες γιατί είναι όμορφή και έχει πολλά αρχαία. Να παράγουμε στην Ελλάδα τα προϊόντα που χρειαζόμαστε και να μην τα παίρνουμε από το εξωτερικό γιατί…τα λεφτά της Ελλάδας θα φεύγουν έξω, ενώ αν τα παράγουμε εμείς θα μείνουν στην Ελλάδα.



Κίκα Χ. Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός ή βουλευτής σίγουρα δε θα έκανα αυτά που κάνουν οι τωρινοί βουλευτές και πολιτικοί… Οι οικονομικά αδύναμοι να πληρώνουν φόρους ανάλογα με το εισόδημά τους και οι πιο πλούσιοι το ίδιο. Γιατί τώρα συμβαίνει το αντίθετο…



Θοδωρής Τ. Οι δυο κυριότερες αιτίες της οικονομικής κρίσης είναι η ανικανότητα των πολιτικών μας και η φοροδιαφυγή. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε για τη φοροδιαφυγή είναι να ζητάμε απόδειξη, έστω και για μικρά ποσά… Όσο για το θέμα της ανικανότητας των πολιτικών μας, θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά στις εκλογές.



Σοφία Χ. Αυτός που την άρχισε να τη σταματήσει γιατί η κρίση φέρνει αναστάτωση στους ανθρώπους… Οι πολιτικοί, ο δήμαρχος δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν την αναστάτωση. Ελπίζουν όμως ότι οι επόμενες γενιές θα τη σταματήσουν. Τη ζωή ο θεός μας την έδωσε όχι για να στεναχωριόμαστε άλλα για να τη χαιρόμαστε!!!



Αναστάσης Λ. Η οικονομική κρίση είναι δύο πράγματα: Το ένα είναι το ότι δεν κινείται το χρήμα και το δεύτερο είναι η κρίση των ηθικών αξιών… Οι δανειστές μας ζητάνε να ξεπληρώσουμε τα δάνεια που πήραμε πολύ γρήγορα, όμως το κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, με αποτέλεσμα το κράτος να αυξάνει κι άλλο τους φόρους και να κόβει κι άλλο τους μισθούς και τις συντάξεις. Για να ξεπεραστεί η κρίση προτείνω… να δώσουμε ευκαιρίες σε νέους επιχειρηματίες, να εξάγουμε προϊόντα, να δώσουμε έμφαση στην ανάπτυξη του τουρισμού, και να μειωθούν λίγο οι φόροι.



Γιάννης Χ . Όσο για το ποιος έφταιξε που φθάσαμε σε αυτό το σημείο, νομίζω ότι είναι οι λανθασμένες αποφάσεις των ίδιων μας των εαυτών. Τα προηγούμενα χρόνια ξοδεύαμε χρήματα για ανούσιους λόγους και κανείς δε σκεφτόταν ότι κάποτε θα φθάναμε σε «αδιέξοδο»…



Βασίλης Σ. Φαίνεται σαν να μη με νοιάζει, γιατί είμαι ένα απλό παιδί, όμως (την κρίση) την καταλαβαίνω γιατί βλέπω τον κόσμο σε τι δύσκολη θέση βρίσκεται…Για να την αντιμετωπίσουμε θα έλεγα, κάθε άνθρωπος να ξοδεύει πιο λίγα λεφτά και να μην πηγαίνει κάθε ημέρα βόλτα. Έτσι εγώ θα αντιμετώπιζα την κρίση.



Δημήτρης Ν. Όλοι προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα… με το λάθος τρόπο όμως. Εγώ έχω τη λύση: Αν για κάποιο διάστημα κατεβάζαμε τους φόρους και τις τιμές των προϊόντων πρώτης ανάγκης, τότε οι έμποροι που θα πουλάνε αυτά τα προϊόντα θα βγάζουν λεφτά για να ζήσουν και οι αγοραστές θα έχουν ότι χρειάζονται. Επομένως, οι έμποροι δε θα αναγκάζονται να απολύουν το προσωπικό τους και οι υπάλληλοι θα έχουν λεφτά για να ζήσουν.


αγγελιοφορος






Προάγεται μαθητής στο Λύκειο με 4 σε όλα, σχεδόν, τα μαθήματα ή και χωρίς να προσέλθει σε μερικά; του Γ. Πλακίδα








02/07/2012 - 14:52

























Συνάδελφοι, συνειδητοποίησα με την έκδοση των αποτελεσμάτων ότι ,με τα νέα μέτρα που εφαρμόστηκαν εφέτος, πρακτικά απαγορεύεται πια να μείνει κάποιος στο λύκειο. Συγκεκριμένα με την εφαρμογή του πρότζεκτ και των κλάδων μαθημάτων μπορεί ένας μαθητής συμμετέχοντας σε μια καλή ομάδα στο πρότζεκτ να πάρει ένα 19άρι και να περάσει την τάξη έχοντας 8 μέσο όρο σε όλα (ναι σε όλα!!!) τα μαθήματα.











Άλλο σενάριο: έστω ότι ο συγκεκριμένος μαθητής ξέρει αγγλικά οπότε χωρίς διάβασμα παίρνει ένα 16άρι και εξασφαλίζει και ένα 16άρι στα θρησκευτικά. Τότε θα προαχθεί άνετα στην επόμενη τάξη έχοντας σε όλα τα άλλα μαθήματα 4 (4 στα αρχαία, 4 στη λογοτεχνία , 4 στη γλώσσα, 4 στη γεωμετρία, 4 στην άλγεβρα, 4 στη φυσική, 4 στη χημεία, 4 στη βιολογία και 4 στην ιστορία). Μιλάω για μέσο όρο, πράγμα που σημαίνει ότι , αν έχει 8 στα προφορικά, δεν χρειάζεται καν να προσέλθει στις εξετάσεις.



Ουσιαστικά τι σημαίνει αυτό; ότι το μόνο που απαιτείται για να περάσεις στο λύκειο είναι το να το επισκέπτεσαι ενίοτε, έστω και ως τουρίστας, ίσα για να μη μείνεις από απουσίες!!! Και τα χειρότερα; του χρόνου το ίδιο σύστημα θα υπάρχει και στη Β΄ Λυκείου. Φέτος μάλιστα οι μαθητές δεν το είχαν συνειδητοποιήσει απόλυτα. Παρ΄όλα αυτά σε πολλά σχολεία ήδη υπήρξε από φέτος το φαινόμενο κάποια παιδιά να μην παρουσιάζονται καν στις εξετάσεις του Ιουνίου, εφόσον είχαν εξασφαλίσει την προαγωγή τους.



Δεν ξέρω αν το συγκεκριμένο σύστημα αξιολόγησης εντάσσεται στη λογική του περιορισμού της σχολικής διαρροής. Αν ναι, προφανώς επιλέγεται αυτός ο τρόπος αντί της δημιουργίας θεσμών στήριξης και ένταξης του μαθητή που απαιτούν κόστος και κόπο. Πολύ πιθανόν όμως, φοβάμαι, να μην εντάσσεται, ως συνήθως, σε καμιά λογική!



Συνιστά εξάλλου και μια κραυγαλέα αντίφαση το να εισάγεται η αξιολόγηση για τους καθηγητές και την ίδια στιγμή να καταργείται για τους μαθητές

Γ.Πλακίδας





Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012






Για το 13ο camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης







01/07/2012 - 17:34



























Για 13η χρονιά οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση συνδιοργανώνουν το camping τους, προτείνοντας ένα άλλο είδος διακοπών από το συνηθισμένο. Κι αυτό γιατί απέναντι στον ατομικό δρόμο προτάσσουν το σύνθημα αυτοοργάνωση-συλλογικότητα- αλληλεγγύη. Ειδικά φέτος, μετά από μία χρονιά με τόσα κινηματικά γεγονότα, αφού βρεθήκαμε τόσες και τόσες φορές στους δρόμους. Είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να βρεθούμε και τον καιρό τον διακοπών μας. Να διασκεδάσουμε συλλογικά, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε και να προετοιμαστούμε για τον επόμενο γύρο των μαχητικών κινητοποιήσεων. Γιατί σε μία περίοδο που βιώνουμε την πιο βάρβαρη επίθεση των τελευταίων ετών, σε μια περίοδο που οι από πάνω δεν μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι από κάτω δεν θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν, εμείς ως νεολαία καλούμαστε να παίξουμε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός κινήματος που θα βάλει φραγμό στην επίθεση. Έτσι, αντί να επιλέξουμε την ατομική διέξοδο και στο επίπεδο των διακοπών μας, επιλέγουμε μια διέξοδο διαφορετική, αυτή της συλλογικής συμμετοχής, της αλληλεγγύης και της συναγωνιστικότητας. Γι’ αυτό καλούμε κάθε νεολαίο να συμμετάσχει στο camping μας, για να βρεθούμε όλοι μαζί, να διασκεδάσουμε, να ξεκουραστούμε και να βαδίσουμε όλοι μαζί τα βήματα που θα μας κάνουν να βρεθούμε πολιτικά πιο δυνατοί και ξεκούραστοι από Σεπτέμβρη, έτοιμοι για τις νέες μάχες που έρχονται.



Αγωνιστικές Κινήσεις - Μαθητική Αντίσταση
alfavita.gr









Θεσσαλονίκη 27-6-2012








ΑΠΟΦΑΣΗ Δ.Σ. Δ΄ ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ





ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ



Το Δ.Σ. της Δ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης εκφράζει την αντίθεσή του στις μεθοδεύσεις σε βάρος των μελών του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 18ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης, που προέρχονται από τις εισαγγελικές αρχές της πόλης. Συγκεκριμένα, τις τελευταίες μέρες διενεργείται, σε βάρος τους προκαταρκτική εξέταση, με το ερώτημα της απαγγελίας κατηγοριών για συναυτουργία και ηθική αυτουργία επειδή οι μαθητές του σχολείου συμμετείχαν στις μαθητικές και ευρύτερες εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις τον Οκτώβριο του 2011.



Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στις συνεχιζόμενες διώξεις μαθητών και γονέων. Θεωρούμε ότι πρόκειται για μια πολιτική πράξη εκ μέρους της εξουσίας, που στοχεύει να τρομοκρατήσει, να φοβίσει και να κάμψει το φρόνημα όσων αντιδρούν και αντιστέκονται στις βάρβαρες πολιτικές, της Κυβέρνησης και της τρόικας (ΔΝΤ – ΕΕ – Ευρωπαϊκή Κεντρ. Τράπεζα).



Καταγγέλλουμε την εκ νέου ενεργοποίηση της Πράξης Νομοθετικού , η οποία εισήγαγε το «μαθητικό ιδιώνυμο» ποινικοποιώντας ευθέως τις μαθητικές καταλήψεις, και θεωρούμε ότι δεν έχει καμία θέση στην έννομη τάξη μιας πολιτείας που σέβεται τα δημοκρατικά και συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα έκφρασης και διαμαρτυρίας των πολιτών της.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ εκφράζει την έντονη ανησυχία του, γιατί τέτοια κρούσματα αυταρχισμού επιβαρύνουν ακόμη πιο πολύ το κλίμα αμφισβήτησης και περιορισμού των δημοκρατικών δικαιωμάτων.



Πιστεύουμε, τέλος, μαζί με ολόκληρο το εκπαιδευτικό κίνημα, πως τα προβλήματα που ανακύπτουν στους εκπαιδευτικούς χώρους και, πολύ περισσότερο, οι συλλογικές αγωνιστικές διεκδικήσεις των νέων παιδιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με τον αυταρχισμό και τη βία. Οι χώροι της εκπαίδευσης πρέπει –πρωτίστως αυτοί- να είναι χώροι ελευθερίας και ουσιαστικού δημοκρατικού διαλόγου.



Απαιτούμε:



• ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΤΟΥ 18ου ΓΕΛ

• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ (Ν. 2811/2000).



• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!



Δηλώνουμε όλοι οι εκπαιδευτικοί ότι είμαστε στο πλευρό των μαθητών μας ,των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων και όλων όσων αντιστέκονται στη βάρβαρη πολιτική της φτώχιας, της ανεργίας και της τρομοκρατίας.



Δηλώνουμε την έντονη αντίθεσή μας στην ανάμειξη της εισαγγελίας, των δικαστών και της αστυνομίας στη σχολική ζωή και δράση



Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων









Κυριακή 1 Ιουλίου 2012






ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΙΑΡΡΟΗ





Του Γιώργου Καββαδία http://gkavadias.blogspot.com







Τα πρόσφατα στοιχεία για τις επιδόσεις των υποψηφίων στις πανελλήνιες αποτυπώνουν έναν ιδιόμορφο διπολισμό. Αυξάνονται έστω και οριακά οι αριστούχοι, αλλά περισσότεροι από 1 στους 3 υποψηφίους βρίσκεται στον … βυθό της βαθμολογίας. Συγκεκριμένα, 29.009 υποψήφιοι ή ποσοστό 34,17 % έγραψαν κάτω από τη βάση του «10». Περισσότεροι από 1 στους 3 υποψηφίους όλων των κατηγοριών θα βρει τις Πύλες της τριτοβάθμιας εκαίδευσης κλειστές. Είναι επίσης τραγικό περίπου 2.500 αριστούχοι να μένουν έξω από τη σχολή πρώτης προτίμησης. Από έρευνες προκύπτει ότι μόνο 1 στους 5 υποψηφίους πετυχαίνει στη σχολή πρώτης προτίμησης του. Το πρόβλημα του μεγάλου ποσοστού γραπτών που βαθμολογούνται «κάτω από τη βάση» (78% στη Φυσική και 73% στα Μαθηματικά Τεχνολογικής) στις πανελλήνιες εξετάσεις είναι, κυρίως, πρόβλημα του εκπαιδευτικού συστήματος. Ενός συστήματος που οδηγεί στο μαζικό αποκλεισμό των περίπου μισών μαθητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αν συνυπολογίσουμε και αυτούς που πρόωρα αποκλείονται χωρίς να προλάβουν να δώσουν εξετάσεις.



Γιατί την επόμενη κιόλας μέρα δημοσιοποιήθηκε ότι το 13,1% των μαθητών στην Ελλάδα εγκαταλείπει το σχολείο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του, σύμφωνα με στοιχεία της... Ευρωπαϊκής Επιτροπής Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο αντίστοιχος μέσος όρος είναι 13,5%. Τα στοιχεία άλλης έρευνας σοκάρουν και αποκαλύπτουν το αποκρουστικό και ταξικό πρόσωπο της εκπαιδευτικής πολιτικής των κυβερνήσεων. 37.652 μαθητές κάθε χρόνο εγκαταλείπουν τα θρανία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. (Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ.



Έκτός σχολείου οι απόκληροι και οι αδικημένοι. Άλλα 130.000 παιδιά με προβλήματα αναπηρίας ή μαθησιακά δε θα βρούν θέση σε ειδικό σχολείο και θα ριχτούν στον …Καιάδα της αμορφωσιάς και της περιθωριοποίησης. Ένα νήμα φαίνεται να συνδέει τη σχολική πορεία πολλών παιδιών από τις «άγονες» και απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, τις «μητροπόλεις» του τουρισμού, την Κρήτη, τα Δωδεκάνησα και τα Ιόνια νησιά και τις φτωχογειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων με τους χιλιάδες αλλοδαπούς και παλιννοστούνες, αλλά και τα Τσιγγανόπουλα που δεν πηγαίνουν καθόλου ή εγκαταλείπουν πρόωρα το υποχρεωτικό σχολείο σε ποσοστό 25-30%. Εδώ συγκεντρώνονται τα μεγαλύτερα ποσοστά μαθητικής διαρροής «αιχμαλωτίζοντας» έτσι το εκπαιδευτικό τους μέλλον και πληθαίνοντας τις στρατιές του αναλφαβητισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού. Το τρίγωνο φτώχεια- ανεργία- πολιτιστική στέρηση οδηγεί στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου και στην εκπαιδευτική αποστέρηση. Η εγκατάλειψη του σχολείου είναι μια από τις πιο επώδυνες μορφές που παίρνει η ανισότητα, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός αντανακλώντας τη διαίρεση της κοινωνίας σε τάξεις.

Το σχολείο όχι μόνο δε λειτουργεί σαν ο «Μέγας Εξισωτής», αλλά σαν «Μέγας Μηχανισμός Διαλογής». Έτσι αντί να βρει τις μεθόδους και τις τεχνικές που θα μεταδώσουν σ’ όλους τους μαθητές τις αναγκαίες γνώσεις, ασχολείται πώς θα εντοπίσει τους «ικανούς» και τους «ανίκανους». Οι εξετάσεις αποτελούν τον ορατό μηχανισμό της επιλεκτικής- απορριπτικής λειτουργίας του σχολείου. Μάλιστα οι μαθητευόμενοι μάγοι των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων έχουν πετύχει ένα ακόμα θαύμα: ευκλότερα να παραπέμπεται ένας μαθητής στο Γυμνάσιο παρά στο Λύκειο!









ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΑΘΕΙΑΣ

Πέρα από τον μαζικό αποκλεισμό των υποψηφίων, κυρίως από τις ασθενέστερες τάξεις και στρώματα και τις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, οι εξετάσεις επιβάλλουν έναν ολοκληρωτικό έλεγχο στην εκπαιδευτική διαδικασία από το Δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο. Ειδικότερα ως «καλό» Λύκειο αναγορεύεται αυτό που μιμείται το φροντιστήριο. Αυτό δηλαδή που καλουπώνει και παραδίδει αποσπασματικές γνώσεις χρήσιμες για τις εξετάσεις. Το εξεταστικό σύστημα θέλει «καλά προετοιμασμένους υποψηφίους» που δεν είναι παρά ένα είδος «προσοντούχων αγραμμάτων» .Από πρόσφατη έρευνα πανεπιστημιακών προκύπτει ότι μόλις το 5% των φοιτητών μελετά με δημιουργική και κριτική σκέψη τη βιβλιογραφία. Η πλειονότητα παπαγαλίζει με βάση το μοντέλο των πανελληνίων εξετάσεων.

Με άλλα λόγια η εξετασιομανία που διαπερνά το εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί τη νεκρολογία της επαφής των μαθητών με την ουσία της γνώσης. Οι εξετάσεις γίνονται εργαλεία που μετατρέπουν τη διαδικασία της μόρφωσης σε εξάσκηση για το κυνήγι «χρήσιμων γνώσεων» που αποφέρουν βαθμούς. Γι αυτό και η φροντιστηριακή εκγύμναση κερδίζει έδαφος ως «σώμα και πνεύμα» στο σχολείο εκτρέποντας το εκπαιδευτικό έργο σε τεχνικές απομνημόνευσης πληροφοριών και όχι αναλυτική επεξεργασία της ύλης και δημιουργικής αφομοίωσης από τους μαθητές. Οι μαθητές «μαθαίνουν» τις σχολικές γνώσεις, αρκετοί περνούν με επιτυχία τις εξετάσεις, αλλά δεν τις κατανοούν. Δεν μπορούν να συνδέσουν τις επιμέρους γνώσεις από τα διάφορα μαθήματα προκειμένου να ερμηνεύσουν τον κόσμο στον οποίο ζουν. Επιδιώκεται έτσι να διαμορφωθεί ένας τύπος ανθρώπου και, κυρίως, εργαζομένου που πρέπει να είναι ευέλικτος και προσαρμόσιμος στις αλλαγές στην αγορά εργασίας και κυρίως παραγωγικός και πειθήνιος.



Στο εξεταστικοκεντρικό σχολείο το εκπαιδευτικό έργο υποτάσσεται σε μια «τεχνολογία» των εξετάσεων και η μαθησιακή διαδικασία κινδυνεύει να συντριβεί στις Συμπληγάδες των παραδοσιακών και εκσυγχρονισμένων μορφών αξιολόγησης. Μέσα από την εξετασιομανία που διαπερνά το Λύκειο, όλο το πρόγραμμα δεν αποτελεί παρά τη «νεκρολογία» της επαφής του μαθητή με την ουσία της γνώσης.

Η κυρίαρχη πολιτική αποδομώντας το δημόσιο σχολείο προκρίνει ένα σχολείο επιλεκτικό και υποταγμένο στους νόμους της αγοράς.Για την κυρίρχη πολιτική ζητούμενο σήμερα είναι το «λίφτινγκ» του εξεταστικού συστήματος. Όμως σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη από ένα σχολείο που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, όπου πρωταρχική σημασία έχει ο πνευματικός εξοπλισμός των μαθητών, η καλλιέργεια «ελεύθερων και δημοκρατικών πολιτών», έτσι ώστε να μπορουν να αντιμετωπίσουν κριτικά την κοινωνία με την ενεργή συμμετοχή τους και παρέμβαση σ ΄ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής δραστηριότητας.














ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



Υπό το βάρος των αντιδράσεων κάποια σχολεία αποσύρθηκαν από το πρόγραμμα



Αντιδράσεις έχουν ξεσηκωθεί απέναντι στην προσπάθεια της COCA - COLA 3Ε να εισβάλει στα σχολεία, με τις ευλογίες και τη συνεργασία Δήμων της Θεσσαλονίκης, αξιοποιώντας το οξύτατο πρόβλημα σχολικής στέγης. Θυμίζουμε ότι ως χορηγός, στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, η πολυεθνική οργάνωσε ένα πρόγραμμα που το βάφτισε «ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ» και σε συνεργασία με τους Δήμους Θεσσαλονίκης, Ευόσμου - Κορδελιού, Αμπελοκήπων - Μενεμένης και Παύλου Μελά έστησε ένα διαγωνισμό μέσα από τον οποίο θα αναδειχθεί ένα από τα υποψήφια σχολεία που θα αναλάβει να επισκευάσει.



Αρχικά τα σχολεία που είχαν οριστεί να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό ήταν 14. Η πρωτοβουλία της πολυεθνικής και των Δήμων προκάλεσε την άμεση παρέμβαση του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών, αλλά και των κομμουνιστών συμβούλων της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στους εμπλεκόμενους Δήμους. Οι εκλεγμένοι του ΚΚΕ στα Δημοτικά Συμβούλια κατήγγειλαν τις δημοτικές αρχές ως πλασιέ της πολυεθνικής, απαίτησαν να διώξουν τις επιχειρήσεις από τα σχολεία και να διεκδικήσουν έκτακτη και επαρκή κρατική χρηματοδότηση για να καλύψουν όλες τις ανάγκες των σχολείων.



Στο Δήμο Θεσσαλονίκης, εξαιτίας των αντιδράσεων εκπαιδευτικών και γονέων, ο Δήμαρχος αναγκάστηκε να αποσύρει από τη λίστα των υποψηφίων σχολείων το σχολικό συγκρότημα Νηπιαγωγείων 18ο, 74ο, 76ο και 99ο και Δημοτικών σχολείων 15ο και 69ο.



Στη συνέχεια, χτες, ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων - Μενεμένης, με επιστολή που έστειλε προς την COCA - COLA 3Ε δηλώνει ότι «δεν επιθυμούμε να συμμετέχουμε περαιτέρω» στο πρόγραμμα, καθώς όπως όψιμα και μετά τις αντιδράσεις που προέκυψαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, ανακάλυψε ότι «κύρια και πρωταρχική επιδίωξή σας, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, είναι η δική σας προβολή - διαφήμιση και όχι η υλοποίηση επισκευαστικών - βελτιωτικών εργασιών σ' εκείνο το σχολείο που πραγματικά έχει τις μεγαλύτερες ανάγκες».
ριζοσπαστης