Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017


Ο Διογένης Τιμιανίδης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

Όσο και αν είναι επώδυνο για μένα , δυστυχώς ανήκω σε αυτήν τη γενιά. Αναφέρομαι βεβαίως, βεβαίως στη γενιά ανθρώπων που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα την…
DIAFORETIKO.GR

Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017


Οδυσσέας Ελύτης: «Καλή παιδεία, εκείνη που ελευθερώνει και βοηθά τον άνθρωπο να ολοκληρωθεί σύμφωνα με τον εαυτό του»

Παν.Ενωση Βιολόγων: «Μεταφυσική» εμμονή του ΥΠ.Π.Ε.Θ. να υποβαθμίσει τις Φυσικές Επιστήμες

“Το μόνο που καταφέρνει (το σχέδιο 'Γαβρόγ), αφού πρώτα μετατρέψει το Λύκειο σε ένα «Κεντρικά Οργανωμένο Εξεταστικό Σχολείο Διαρκείας», είναι να αποδείξει ότι οι εμπνευστές του σχεδίου ζουν πιθανά εκτός ελληνικής κοινωνικής και σχολικής πραγματικότητας”.
Δημοσίευση: 01/09/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Απορρίπτει η Πανελλήνια Ενωση Βιολόγων το σύνολο του Σχεδίου «Γαβρόγλου» για τις αλλαγές στο Λύκειο και το νέο σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ και ζητά  την απόσυρσή του, σημειώνοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
Α. Οι προτεινόμενες δε αλλαγές δεν συνοδεύονται από κάποια ουσιαστική επιστημονική και παιδαγωγική μελέτη και δεν λαμβάνουν υπόψη  ολόκληρο το φάσμα της σχολικής ζωής με στόχο την βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος.
Β. Είναι αποσπασματικές και έχουν σαν επίκεντρο το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης των μαθητών στα Πανεπιστήμια, ένα σύστημα που τροποποιείται επανειλημμένα από το 1979 και μετά, παρόλο που το ΥΠ.Π.Ε.Θ. αδιαλείπτως διαλαλούσε την επικείμενη κατάργησή των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Γ. Το κύριο όμως σημείο που είναι φύσει αδύνατο να παραβλέψει κανείς αφορά την «μεταφυσική» εμμονή του ΥΠ.Π.Ε.Θ. να υποβαθμίσει τις Φυσικές Επιστήμες στο σύνολό τους, πολύ δε περισσότερο την Βιολογία και την Χημεία, ενάντια σε κάθε επιστημονική και παιδαγωγική επιχειρηματολογία, ενάντια σε κάθε διεθνή πρακτική.
Δ. Είναι άνευ λογικής και στερούμενης επιστημονικής και  παιδαγωγικής αιτιολόγησης η φαινομενική ενοποίηση (;) των μαθημάτων Βιολογίας και Χημείας.
Ε. Η συγκεκριμένη προτεινόμενη ενοποίηση των δύο Επιστημών έχει ως  αποτέλεσμα :
1. να εξασθενεί η θέση των Φυσικών Επιστημών στο σύνολο της, αντί να ενδυναμώνεται,
2. οι δύο Επιστήμες, Βιολογία και Χημεία, να απαξιώνονται και γνωστικά να συρρικνωθούν, επιστρέφοντας σε συνθήκες που επικρατούσαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα στο πολύ μακρινό παρελθόν (πρόσφατα έχουμε γίνει μάρτυρες αντίστοιχων ενεργειών υποβάθμισης όπως η μείωση διδακτικών ωρών Βιολογίας στο Γυμνάσιο, η εγκατάλειψη των Εργαστηρίων Φυσικών Επιστημών, η κατάργηση του Υπεύθυνου Εργαστηρίου κ.α.)
3. οι υποψήφιοι να εισέρχονται σε Πανεπιστημιακά Τμήματα απαιτητικά χωρίς τις αντίστοιχες προαπαιτούμενες γνώσεις, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις και στο επίπεδο σπουδών τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Ζ. Ένα επιπλέον σημαντικό σημείο που αξίζει σχολιασμού, αφορά τόσο την αλλαγή ονόματός του συστήματος πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση –άλλαξε ο Μανωλιός…. - όσο και της επέκτασής του σε δύο (2) περιόδους : Ιανουάριο και Ιούνιο! Και όσο και αν το ΥΠ.Π.Ε.Θ.  ξιφουλκεί και προσπαθεί με ανακοινώσεις να πείσει – ανεπιτυχώς βεβαίως – για το αντίθετο, το μόνο που καταφέρνει είναι να προκαλεί απογοήτευση και σύγχυση, τόσο στην εκπαιδευτική κοινότητα όσο και σε γονείς και μαθητές λίγες μέρες πριν την έναρξη του σχολικού έτους.  Η επιχειρηματολογία του ΥΠ.Π.Ε.Θ. ότι «ο συγκεκριμένος σχεδιασμός των δύο εξεταστικών περιόδων λειτουργεί κατευναστικά στην ψυχολογία των μαθητών και ότι μειώνει τις πιέσεις των γονιών προς τους/τις εκπαιδευτικούς για υψηλούς βαθμούς» είναι συναισθηματικής φύσης και στερείται οποιασδήποτε παιδαγωγικής βάσης. Το μόνο που καταφέρνει, αφού πρώτα μετατρέψει το Λύκειο σε ένα «Κεντρικά Οργανωμένο Εξεταστικό Σχολείο Διαρκείας», είναι να αποδείξει ότι οι εμπνευστές του σχεδίου ζουν πιθανά εκτός ελληνικής κοινωνικής και σχολικής πραγματικότητας.
Ερωτήματα
Η Πανελλήνια Ενωση Βιολόγων σημειώνει πως πολλά τα επιπλέον ερωτήματα που προκύπτουν από το Σχέδιο Νόμου, όπως :
•    Μπορούν  οι πολλές επιλογές μαθημάτων που προτείνονται  να γίνονται σε όλα τα σχολεία της χώρας όταν τα περισσότερα σχολεία της περιφέρειας δεν έχουν μεγάλο αριθμό μαθητών;
•    Η μείωση  των γνωστικών αντικειμένων σε συνδυασμό με την  πρακτική της τρίτης ανάθεσης στη διδασκαλία των μαθημάτων δεν θα προκαλέσει την διδακτική υποβάθμιση της διδασκαλίας στα εναπομείναντα μαθήματα;
•    Μπορεί ο κοινωνικός, πολιτισμικός και παιδαγωγικός ρόλος του Λυκείου σαν αυτόνομη βαθμίδα να καλυφθεί από τα περιεχόμενα της Α και μέρος της Β΄ τάξης;
και στα οποία το ΥΠ.Π.Ε.Θ. οφείλει να δώσει ΑΜΕΣΑ εμπεριστατωμένες επιστημονικά και παιδαγωγικά απαντήσεις / διευκρινήσεις.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΒΙΟΛΟΓΩΝ
 Το ΥΠ.Π.Ε.Θ. εξέδωσε ανακοίνωση την Δευτέρα 28-8-2017, γνωστοποιώντας τα βασικά σημεία του Σχεδίου Νόμου που θα καταθέσει σύντομα σε διαβούλευση για τις αλλαγές στο Λύκειο και στην εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Θεμιτά και αναγκαία τα σημεία του Σχεδίου Νόμου που κάνουν λόγο για «…σταδιακή επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, …αλλαγές στη δομή που θα συνοδεύονται με περαιτέρω αλλαγές στο περιεχόμενο των μαθημάτων και στις πρακτικές διδασκαλίας και αξιολόγησης, …μεταβολή του τρόπου αξιολόγησης, ώστε να μην αξιολογείται η ικανότητα απομνημόνευσης, αλλά η ικανότητα αναπλαισίωσης της γνώσης σε νέο, άγνωστο περιβάλλον …και συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών».
Για άλλη μια φορά όμως φάνηκε πόσο προσχηματικός ήταν ο διάλογος που έγινε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής επί της πρότασης του Ι.Ε.Π. για την αναμόρφωση του Λυκείου τον Φεβρουάριο του 2017. Ουσιαστικά το ΥΠ.Π.Ε.Θ. προχώρησε σε προαποφασισμένες κινήσεις, χωρίς να λάβει καθόλου υπόψη του, όπως αποδεικνύεται, τις θέσεις που κατέθεσαν οι επιστημονικές ενώσεις (μεταξύ αυτών και η Π.Ε.Β.) και οι υπόλοιποι φορείς. Οι προτεινόμενες δε αλλαγές δεν συνοδεύονται από κάποια ουσιαστική επιστημονική και παιδαγωγική μελέτη και δεν λαμβάνουν υπόψη  ολόκληρο το φάσμα της σχολικής ζωής με στόχο την βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Είναι αποσπασματικές και έχουν σαν επίκεντρο το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης των μαθητών στα Πανεπιστήμια, ένα σύστημα που τροποποιείται επανειλημμένα από το 1979 και μετά, παρόλο που το ΥΠ.Π.Ε.Θ. αδιαλείπτως διαλαλούσε την επικείμενη κατάργησή των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Στο ανακοινωθέν Σχέδιο Νόμου μπορεί κανείς εύκολα να αναγνωρίσει ή/και να παραβλέψει ατέλειες, ασάφειες και ανεφάρμοστα σημεία.  Το κύριο όμως σημείο που είναι φύσει αδύνατο να παραβλέψει κανείς αφορά την «μεταφυσική» εμμονή του ΥΠ.Π.Ε.Θ. να υποβαθμίσει τις Φυσικές Επιστήμες στο σύνολό τους, πολύ δε περισσότερο την Βιολογία και την Χημεία, ενάντια σε κάθε επιστημονική και παιδαγωγική επιχειρηματολογία, ενάντια σε κάθε διεθνή πρακτική.
Η αξία και ο διακριτός ρόλος της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στην εκπαίδευση των μαθητών μας δεν υπόκειται σε καμία διαφωνία. Η έρευνα PISA, που έχει κατά καιρούς στοιχειώσει την αξιολόγηση των επιδόσεων των Ελλήνων μαθητών, θέτει τις Φυσικές Επιστήμες ως ένα από τους τρεις πυλώνες εγραμματισμού. Δυστυχώς, είναι άνευ λογικής και στερούμενης επιστημονικής και  παιδαγωγικής αιτιολόγησης η φαινομενική ενοποίηση (;) των μαθημάτων Βιολογίας και Χημείας. Δεν μπορούμε να μπούμε ούτε καν στην συζήτηση και να επιχειρηματολογήσουμε ότι η Βιολογία και η Χημεία είναι δύο διακριτές επιστήμες με δική τους ιστορία, εξέλιξη, περιεχόμενο, και μεθοδολογία . Μάλιστα ουδέποτε ήταν ενωμένες ούτε ξεπήδησε η μία από την άλλη.
Η Βιολογία έχει χαρακτηριστεί ως η Επιστήμη του 21ου αιώνα. Σχεδόν σε όλες τις προηγμένες εκπαιδευτικά χώρες (πχ. στις πρώτες 25 χώρες στο διαγωνισμό PISA) όχι απλά υπάρχει ισότιμη αντιμετώπιση των Φυσικών Επιστημών, αλλά η Βιολογία είναι το μάθημα με το μεγαλύτερο αριθμό ωρών. Οι Βιολογικές Επιστήμες ειδικότερα, συμβάλλουν με τον δικό τους τρόπο στη δημιουργία ενεργών πολιτών μέσα από την καλλιέργεια «βιολογικά εγγράμματων» ικανών να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την καθημερινή τους ζωή, αλλά και στη διαμόρφωση της ακαδημαϊκής κουλτούρας που είναι απαραίτητη προκειμένου να εισαχθούν ομαλά στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και να διεκδικήσουν ισότιμα τη συμμετοχή τους στη διεθνή Επιστημονική και Ερευνητική σκηνή. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο μέσα από ένα σύγχρονο Αναλυτικό Πρόγραμμα, αφενός  Γενικής Παιδείας -τόσο στο Γυμνάσιο όσο και στο Λύκειο- για όλους τους μαθητές και αφετέρου εξειδικευμένης γνώσης για τους μαθητές του πεδίου των Επιστημών Υγείας και Ζωής στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου.
Η συγκεκριμένη προτεινόμενη ενοποίηση των δύο Επιστημών έχει ως  αποτέλεσμα :
•    να εξασθενεί η θέση των Φυσικών Επιστημών στο σύνολο της, αντί να ενδυναμώνεται,
•    οι δύο Επιστήμες, Βιολογία και Χημεία, να απαξιώνονται και γνωστικά να συρρικνωθούν, επιστρέφοντας σε συνθήκες που επικρατούσαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα στο πολύ μακρινό παρελθόν (πρόσφατα έχουμε γίνει μάρτυρες αντίστοιχων ενεργειών υποβάθμισης όπως η μείωση διδακτικών ωρών Βιολογίας στο Γυμνάσιο, η εγκατάλειψη των Εργαστηρίων Φυσικών Επιστημών, η κατάργηση του Υπεύθυνου Εργαστηρίου κ.α.)
•    οι υποψήφιοι να εισέρχονται σε Πανεπιστημιακά Τμήματα απαιτητικά χωρίς τις αντίστοιχες προαπαιτούμενες γνώσεις, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις και στο επίπεδο σπουδών τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Οφείλουμε επίσης να τονίσουμε ότι καμία από τις δύο Επιστήμες δεν έχει λιγότερο περιεχόμενο ή είναι πιο χρηστική από τις υπόλοιπες των Φυσικών Επιστημών, όπως κάποιοι ισχυρίζονται!  Όλοι οι κλάδοι των Φυσικών Επιστημών βοηθούν στην κατανόηση του κόσμου, προάγουν τον ανθρώπινο πολιτισμό και συμβάλλουν στην βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου, με διαφορετικό τρόπο. Όλες οι προηγμένες εκπαιδευτικά χώρες έχουν διακριτά και ισότιμα τα μαθήματα των Φυσικών Επιστημών, τόσο σε επίπεδο Γενικής Παιδείας σε όλη τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όσο και για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Για αυτό και πρέπει να έχουν ισότιμη αντιμετώπιση ως διακριτές επιστήμες και οι μαθητές πρόσβαση στην γνώση τους καθ’ όλη την διάρκεια της παρουσίας τους στο ελληνικό σχολείο. Πρόκειται για αυτονόητα κριτήρια που έχουν αναγνωριστεί σε όλο τον κόσμο. Φαίνεται ότι μόνο στην Ελλάδα και στους συμβούλους του κου Υπουργού αυτά δεν γίνονται κατανοητά ή πιθανώς να γίνονται κατανοητά, αλλά οι προτεραιότητες να είναι διαφορετικές, λόγω αδυναμίας στελέχωσης των σχολείων με το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό.
Ένα επιπλέον σημαντικό σημείο που αξίζει σχολιασμού, αφορά τόσο την αλλαγή ονόματός του συστήματος πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση –άλλαξε ο Μανωλιός…. - όσο και της επέκτασής του σε δύο (2) περιόδους : Ιανουάριο και Ιούνιο! Και όσο και αν το ΥΠ.Π.Ε.Θ.  ξιφουλκεί και προσπαθεί με ανακοινώσεις να πείσει – ανεπιτυχώς βεβαίως – για το αντίθετο, το μόνο που καταφέρνει είναι να προκαλεί απογοήτευση και σύγχυση, τόσο στην εκπαιδευτική κοινότητα όσο και σε γονείς και μαθητές λίγες μέρες πριν την έναρξη του σχολικού έτους.  Η επιχειρηματολογία του ΥΠ.Π.Ε.Θ. ότι «ο συγκεκριμένος σχεδιασμός των δύο εξεταστικών περιόδων λειτουργεί κατευναστικά στην ψυχολογία των μαθητών και ότι μειώνει τις πιέσεις των γονιών προς τους/τις εκπαιδευτικούς για υψηλούς βαθμούς» είναι συναισθηματικής φύσης και στερείται οποιασδήποτε παιδαγωγικής βάσης. Το μόνο που καταφέρνει, αφού πρώτα μετατρέψει το Λύκειο σε ένα «Κεντρικά Οργανωμένο Εξεταστικό Σχολείο Διαρκείας», είναι να αποδείξει ότι οι εμπνευστές του σχεδίου ζουν πιθανά εκτός ελληνικής κοινωνικής και σχολικής πραγματικότητας.
Πολλά τα επιπλέον ερωτήματα που προκύπτουν από το Σχέδιο Νόμου, όπως :
•    Μπορούν  οι πολλές επιλογές μαθημάτων που προτείνονται  να γίνονται σε όλα τα σχολεία της χώρας όταν τα περισσότερα σχολεία της περιφέρειας δεν έχουν μεγάλο αριθμό μαθητών;
•    Η μείωση  των γνωστικών αντικειμένων σε συνδυασμό με την  πρακτική της τρίτης ανάθεσης στη διδασκαλία των μαθημάτων δεν θα προκαλέσει την διδακτική υποβάθμιση της διδασκαλίας στα εναπομείναντα μαθήματα;
•    Μπορεί ο κοινωνικός, πολιτισμικός και παιδαγωγικός ρόλος του Λυκείου σαν αυτόνομη βαθμίδα να καλυφθεί από τα περιεχόμενα της Α και μέρος της Β΄ τάξης;
και στα οποία το ΥΠ.Π.Ε.Θ. οφείλει να δώσει ΑΜΕΣΑ εμπεριστατωμένες επιστημονικά και παιδαγωγικά απαντήσεις / διευκρινήσεις.
Ως Πανελλήνια Ένωση Βιοεπιστημόνων, αδυνατούμε να συμφωνήσουμε σε ένα ατελές προσχέδιο, το οποίο, μεταξύ άλλων, εντείνει τον εξεταστικό χαρακτήρα του Λυκείου και μεροληπτεί εναντίον της Επιστήμης της Βιολογίας (της Χημείας και όχι μόνο!). Ζητάμε την απόσυρσή του και την έναρξη ουσιαστικού και μη προσχηματικού διαλόγου και συνεργασία του ΥΠ.Π.Ε.Θ. με όλες τις Επιστημονικές Ενώσεις και τους αρμόδιους φορείς για την μεταρρύθμιση του Εκπαιδευτικού μας Συστήματος.  
Η Πανελλήνια Ένωση Βιοεπιστημόνων για άλλη μια φορά καταθέτει τις απόψεις της και ταυτόχρονα την διάθεση της να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις της στην αναβάθμιση της Βιολογίας αλλά και γενικότερα της Εκπαίδευσης στο Ελληνικό σχολείο και θα ανταποκριθούμε θετικά οποτεδήποτε μας ζητηθεί.

Η Εταιρεία Φυσικής επισημαίνει τα βασικά σημεία και τις προϋποθέσεις του Διαλόγου για το Λύκειο

Δημοσίευση: 01/09/2017
Σχολείο λύκειο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Η Ελληνική Εταιρεία Φυσικής για την Επιστήμη και την Εκπαίδευση θεωρεί ότι το πρόγραμμα σπουδών (και) της Γ’ Λυκείου, όπως και ο τρόπος εισαγωγής των μαθητών της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έχουν ανάγκη βελτίωσης, γι’ αυτό τα μέλη της θα συνεισφέρουν με ιδέες και προτάσεις όταν αρχίσει ο διάλογος επί ενός συγκεκριμένου νομοθετικού σχεδίου / πλαισίου, έχοντας και την εμπειρία των Πανελλήνιων Διαγωνισμών και των Διεθνών Ολυμπιάδων Φυσικής.
Η Εταιρεία Φυσικής θεωρεί ότι ένα τέτοιο σχέδιο / πλαίσιο πρέπει καταρχήν να είναι το ίδιο αδιάβλητο και αντικειμενικό με –αλλά και δικαιότερο από– το ισχύον, να είναι απλό, λειτουργικό και "οικονομικό" σε διαδικασίες, πόρους και ανθρώπινες δραστηριότητες, αλλά και να διασφαλίζει την αυτονομία και την υποχρεωτικότητα του Λυκείου.
Όσον αφορά στο γνωσιακό αντικείμενο της φυσικής, πρέπει να είναι εξορθολογισμένο και σύγχρονο, να είναι διακριτό αλλά και με διεπιστημονικές συσχετίσεις, να υποστηρίζεται από Τράπεζα Θεμάτων που θα οριοθετεί και θα ομογενοποιεί για όλα τα σχολεία το αντικείμενο, ενώ η εκπαιδευτική και εξεταστική διαδικασία του να περιλαμβάνει απαραίτητα και πειραματισμό εντασσόμενο στα μεθοδολογικά βήματα της επιστημονικής μεθοδολογίας, (…)
Για την Εταιρεία Φυσικής
Καθηγητής Γ. Τόμπρας
Ομ. Καθηγητής Γ. Θ. Καλκάνης

Παρέμβαση του esos:Τα πλην και τα συν του σχεδίου «Γαβρόγλου» για τις αλλαγές στο Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ

Κάποιοι εκθειάζουν το Σχέδιο «Γαβρόγλου», κάποιοι το απορρίπτουν και άλλοι βλέπουν θετικά και αρνητικά σημεία.
Δημοσίευση: 01/09/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Πέρασαν δύο ολόκληρα χρόνια με εναλλαγές υπουργών, διαβουλεύσεις, επιτροπές διαλόγου για την Παιδεία, συνεδριάσεις στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων στη Βουλή, επιτροπές και πορίσματα "σοφών", για να φθάσουμε στην ανακοίνωση του σχεδίου του υπουργείου για την αναβάθμιση του Λυκείου και την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Από τη Δευτέρα το απόγευμα που το σχέδιο ανακοινώθηκε, το σύνολο του εκπαιδευτικού κόσμου καθώς και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας ασχολείται με το περιεχόμενο της πρότασης του υπουργείου.
Κάποιοι το εκθειάζουν κάποιοι το απορρίπτουν και άλλοι βλέπουν θετικά και αρνητικά σημεία.
Επειδή το ζήτημα της εκπαίδευσης δεν μπορεί να αποτελεί ένα παιχνίδι κομματικής αντιπαράθεσης ή ένα ζήτημα εκμετάλλευσης επικοινωνιακού χαρακτήρα, το esos θα επιχειρήσει μια νηφάλια προσέγγιση στο περιεχόμενο της πρότασης του υπουργείου, στηριζόμενοι αποκλειστικά σε ότι έχει επισήμως δημοσιοποιηθεί, αγνοώντας αιωρούμενες πληροφορίες, αληθείς ή μη, αλλά πάντως όχι επίσημες.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, βασικά σημεία αυτής της μεταρρύθμισης είναι τα εξής:
1. Σταδιακή επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης με επέκταση από το 15ο έτος στο 18ο έτος.
Η σταδιακή επέκταση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, εκ πρώτης όψεως είναι ένα θετικό μέτρο.
Το μέτρο αυτό όμως θα πρέπει να συνοδεύεται από μια στιβαρή και συγκροτημένη επαγγελματική εκπαίδευση, ώστε οι μαθητές να μπορούν έγκαιρα να βρίσκουν διέξοδο στην απόκτηση τεχνικών δεξιοτήτων και επαγγελματικών προοπτικών.
Αν αυτό δεν υπάρχει, τότε πολλοί μαθητές θα εγκλωβισθούν σε ένα σχολείο που δεν θα καλύπτει τα ενδιαφέροντά τους και δεν θα υποστηρίζει την επαγγελματική τους πορεία στη μετέπειτα ζωή.
Αυτό καθίσταται εντονότερο καθώς η πρόταση του υπουργείου φαίνεται να οδηγεί σε εξασθένιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως προκύπτει από το δεύτερο βασικό σημείο της πρότασης του υπουργείου.
2. Εγκαθίδρυση «πολυκλαδικότητας», δυνάμει ενιαία αντιμετώπιση του Λυκείου
Γενικά το πολυκλαδικό σχολείο, το οποίο λειτούργησε στα μέσα της δεκαετίας του 80 ήταν ένα πολύ καλό όσο και ακριβό σχολείο, τεράστιας δυναμικότητας.
Το γεγονός ότι το σχολείο αυτό ήταν ιδιαίτερα ακριβό και συνάμα μπορούσε να εφαρμοσθεί μόνο σε μεγάλα αστικά κέντρα, οδήγησε την πολιτεία στην εγκατάλειψη της ιδέας της γενίκευσής του. Το υπουργείο τώρα επανέρχεται στην ιδέα της "πολυκλαδικότητας".
Σύμφωνα με το υπουργείο "Προς το παρόν διατηρούνται οι διακριτές δομές ΓΕΛ και ΕΠΑΛ αλλά καθιερώνεται η μεταξύ τους επικοινωνία, δηλαδή ο «αλληλο-δανεισμός» μαθημάτων (δια ζώσης στην περίπτωση που τα δύο σχολεία συστεγάζονται, διαφορετικά εξ αποστάσεως, μέσω ειδικής πλατφόρμας)."
Με την πρότασή του το υπουργείο εισάγει στοιχεία "γενικοποίησης" του επαγγελματικού Λυκείου.
Το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε μείωση των ωρών διδασκαλίας τεχνικών και εργαστηριακών μαθημάτων, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ισοτίμηση των επαγγελματικών προσόντων των αποφοίτων των ΕΠΑΛ.
Επιπρόσθετα το περιεχόμενο της συγκεκριμένης πρότασης είναι εκτός πραγματικότητας και ουτοπικό για τους εξής λόγους:
1.    Τα συστεγαζόμενα ΓΕΛ και ΕΠΑΛ είναι ελάχιστα αν βέβαια υπάρχουν.
2.    Ο αναφερόμενος δια ζώσης «αλληλο-δανεισμός» μαθημάτων δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε γειτονικά σχολεία, καθώς δεν είναι δυνατόν ο μαθητής να μετακινείται από σχολείο σε σχολείο και πάλι πίσω.
3.    Δεν μπορεί να δημιουργηθεί εβδομαδιαίο πρόγραμμα στα συνεργαζόμενα σχολεία, ιδίως όταν μεγάλο μέρος του εκπαιδευτικού προσωπικού δεν καλύπτει το ωράριό του σε ένα μόνο σχολείο.
Επιπρόσθετα αν το μέτρο μπορούσε να εφαρμοσθεί με την προτεινόμενη " εξ αποστάσεως, μέσω ειδικής πλατφόρμας" διδασκαλία", αυτό θα οδηγούσε σε κοινωνικές αντιδράσεις καθώς θα εντείνονται οι κοινωνικές ανισότητες και οι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών δικαίως θα αισθάνονταν μειονεκτικά έναντι εκείνων των αστικών κέντρων.  Για όλα τα παραπάνω το προτεινόμενο είναι ανεδαφικό.
3. Τάξεις γενικής παιδείας οι Α΄ και Β΄ λυκείου, τάξη προπαρασκευής η Γ΄ λυκείου και  Β΄ και Γ΄ ΓΕΛ: σαφώς λιγότερα μαθήματα, πολλές ώρες το καθένα.
Ως προς την Α΄ τάξη η πρόταση του υπουργείου ουδόλως διαφοροποιείται από την υπάρχουσα κατάσταση.
Ως προς τη Β΄ τάξη και με το υφιστάμενο σήμερα σύστημα, η τάξη αυτή είναι  μεταβατική. Στην πρόταση του υπουργείου αναφέρεται ότι θα υπάρχουν περισσότερα μαθήματα επιλογής, ώστε οι μαθητές/τριες να δοκιμάσουν τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους (στο ΓΕΛ με τη μορφή επιλογών εμβάθυνσης, στο ΕΠΑΛ με τη μορφή μαθημάτων τομέα).
Ουσιαστική διαφοροποίηση παρατηρείται στη Γ΄ τάξη, που μετατρέπεται σε "τάξη προπαρασκευαστική είτε για τα ΑΕΙ είτε για την επαγγελματική ζωή μετά το λύκειο, δίνεται έμφαση στα ενδιαφέροντα των μαθητριών και μαθητών, που διαμορφώνουν το προσωπικό τους ωρολόγιο πρόγραμμα, με λίγες διδακτικές ώρες αφιερωμένες στα κοινά για όλους μαθήματα".
Από τα αναφερόμενα σε συνδυασμό με όσα περιγράφονται στην πρόταση του υπουργείου για λιγότερα μαθήματα με πολλές ώρες το καθένα, προκύπτουν τα εξής:
Η περιγραφή της Β΄ τάξης είναι αόριστη και ασαφής καθώς δεν αναφέρονται ποια μαθήματα θα διδάσκονται καθώς επίσης και οι ώρες εβδομαδιαίας διδασκαλίας. Από την περιγραφή μάλλον φαίνεται να μειώνεται η διδασκαλία των μαθημάτων της λεγόμενης "γενικής παιδείας".
Η προτεινόμενη μείωση του αριθμού των διδασκόμενων μαθημάτων είναι θετικήαρκεί να μην οδηγήσει σε μονομερή διδασκαλία.
Στην προσπάθεια μείωσης των μαθημάτων, εισάγεται η πρωτοφανής συγχώνευση της Χημείας και της Βιολογίας, σε ένα μάθημα.
Μάλιστα για την ομάδα των σχολών Υγείας ενώ μέχρι σήμερα και επί δεκαετίες η Βιολογία και η Χημεία αποτελούσαν διακριτά και αυξημένης βαρύτητας μαθήματα, τώρα ενσωματώνονται σε ένα.
Αυτή τη στιγμή όλοι οι μαθητές μέχρι και τη Β΄ τάξη διδάσκονται μαθήματα τόσο θεωρητικού όσο και θετικού προσανατολισμού με τη μορφή μαθημάτων γενικής παιδείας.
Θα εξακολουθήσει να ισχύει κάτι τέτοιο ή όχι;
Για παράδειγμα θα διδάσκονται όλοι οι μαθητές Ιστορία, Φυσική, Χημεία ως μαθήματα Γενικής Παιδείας ή όχι;
Η πρόταση όμως του υπουργείου είναι αόριστη ως προς αυτό το σημείο.
Επιπρόσθετα η μείωση των ωρών διδασκαλίας θα οδηγήσει σε μείωση των απαιτούμενων εκπαιδευτικών, γεγονός που θα πρέπει να σκεφθεί το υπουργείο πως θα το αντιμετωπίσει.
Σχετικά με τη Γ΄ τάξη.
1. Η πρόταση για μετατροπή της Γ΄ Λυκείου σε προπαρασκευαστικό έτος έχει βάση και λογική, υπό συγκεκριμένους όμως όρους και προϋποθέσεις, ώστε η τάξη αυτή να μη μετατραπεί σε φροντιστηριακή.
H παρεχόμενη δυνατότητα στο μαθητή να παρακολουθεί μόνο τα μαθήματα που τον ενδιαφέρουν και, με βάση τις επιδόσεις του σε αυτά, να διεκδικεί την είσοδό του σε συγκεκριμένα πανεπιστημιακά τμήματα, εκ πρώτης όψεως αποτελεί θετικό μέτρο και μάλλον θα ικανοποιεί τους μαθητές.
Πρακτικά όμως  η εφαρμογή της συγκεκριμένης  δόμησης της Γ΄ Λυκείου καθίσταται  αδύνατη σε όλη την επικράτεια.
Ο λόγος είναι ότι δημιουργούνται πολλές επιλογές τις οποίες το ελληνικό σχολείο υποχρεούται να τις υποστηρίξει αλλά δεν θα μπορέσει.
Το ίδιο ισχύει και για τις επιλογές αυτές στη Β΄ τάξη, ιδίως αν αυτές συνδέονται με τις επιλογές της Γ΄ τάξης.
Ενδεικτικά για τη Γ΄ τάξη μπορούν να προκύψουν οι εξής συνδυασμοί:
Για την ομάδα που θα οδηγεί σε πρόσβαση σε Φιλοσοφικές Σχολές προκύπτουν τουλάχιστον 6 συνδυασμοί μαθημάτων.
Για την ομάδα που θα οδηγεί σε πρόσβαση σε Τμήματα Πολυτεχνείου (προφανώς και τα λεγόμενα Φυσικομαθηματικά Τμήματα) προκύπτουν τουλάχιστον 12 συνδυασμοί.
Για την ομάδα που θα οδηγεί σε πρόσβαση σε Τμήματα Οικονομίας, προκύπτουν τουλάχιστον 3 συνδυασμοί μαθημάτων.
Για την ομάδα που θα οδηγεί σε πρόσβαση σε Τμήματα Ιατρικών Σχολών , προκύπτουν τουλάχιστον 3 συνδυασμοί μαθημάτων.
Συνολικά οι συνδυασμοί επιλογών των μαθητών  που προκύπτουν είναι τουλάχιστον 24 συνδυασμοί μαθημάτων .
Η πολιτεία οφείλει να  παρέχει κάθε συνδυασμό σε κάθε σχολείο ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο σχολείο ακόμη και σε μικρό αριθμό μαθητών.
Διαφορετικά θα στερεί σε μαθητές τη δυνατότητα να σπουδάσουν εκείνο που επιθυμούν.
Με βάση αυτά η πρόταση κρίνεται ανεφάρμοστη, όχι μόνο στα απομακρυσμένα σχολεία αλλά και σε πολλά σχολεία ημιαστικών αλλά και αστικών περιοχών. 
Ακόμη όμως και αν η πολιτεία παρέχει τη δυνατότητα στον κάθε μαθητή να επιλέγει εκείνο το συνδυασμό των μαθημάτων που επιθυμεί, για όσους τουλάχιστον έχουν επαφή με τη σχολική πραγματικότητα, προκύπτουν τα εξής εύλογα, ερωτήματα:
α) Πως θα συντάσσεται το πρόγραμμα του σχολείου; και
β) Θα υπάρχουν όλες οι αίθουσες που θα απαιτούνται για την ανάπτυξη του συνόλου των τμημάτων που θα προκύπτουν από κάθε συνδυασμό μαθημάτων;  Είναι βέβαιο οτι η εφαρμογή είναι αδύνατη και η αναφορά ότι οι μαθητές θα μπορούν να   "… διαμορφώνουν το προσωπικό τους ωρολόγιο πρόγραμμα," είναι ουτοπική.
Οι αναφερόμενοι, στους ενδεικτικούς πίνακες της πρότασης, συνδυασμοί μαθημάτων που μπορεί ένας μαθητής να επιλέξει, οδηγεί σε κατακερματισμό των επιλεγόμενων από το μαθητή πανεπιστημιακών τμημάτων,  καθώς ανάλογα με το επιλεγόμενο μάθημα ο  μαθητής θα έχει δυνατότητα πρόσβασης σε συγκεκριμένα και μόνο τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Αυτό θα οδηγήσει στο πρωτοφανές φαινόμενο ένας μαθητής να μην έχει δυνατότητα πρόσβασης σε όλες τις Σχολές του Πολυτεχνείου. Π.χ. για Χημικούς Μηχανικούς θα απαιτείται Χημεία, για Αρχιτέκτονες σχέδιο, για Μηχανολόγους Φυσική για Ηλεκτρολόγους Φυσική ή και Πληροφορική.
Ένας μαθητής όμως δεν θα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει όλα τα παραπάνω απαιτούμενα μαθήματα.
Συνεπώς ο μαθητής, μόνο σε ορισμένα τμήματα θα έχει τη δυνατότητα πρόσβασης.
4. Το απολυτήριο βασισμένο κυρίως σε ενδοσχολικές και λιγότερο σε διασχολικές διαδικασίες και  ο τρόπος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Η επίδοση του μαθητή στην Α΄ και στη Β΄ τάξη δεν φαίνεται να μετρά στο βαθμό απολυτηρίου ούτε στη διαδικασία πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Πως όμως θα αντιμετωπισθεί η επί χρόνια παρατηρούμενη παθογένεια, της αδιαφορίας των περισσοτέρων μαθητών για τα μαθήματα, πλην εκείνων που συνδέονται με την εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Προφανώς δεν αλλάζει κάτι σε σχέση με την παρούσα κατάσταση.
Άρα η όποια προσδοκώμενη αναβάθμιση του Λυκείου δεν περιλαμβάνει τις δύο από τις τρείς τάξεις.
Με την πρόταση, δημιουργούνται δύο τύποι απολυτηρίου:
α)υψηλής βαρύτητας, με δυνατότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και
β) χαμηλής βαρύτητας, χωρίς δυνατότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κάτι που είχε εφαρμοσθεί στη δεκαετία του 1980 και είχε αποτύχει.
Επιπρόσθετα δεν προβλέπεται κάτι για την περίπτωση που ένας μαθητής με απολυτήριο χαμηλής βαρύτητας θελήσει αργότερα να προσπαθήσει να εισαχθεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Η περιγραφή της διαδικασίας του διαγωνίσματος του 1ου τετραμήνου παραπέμπει στα εξής:
•Κοινή ημέρα εξέτασης σημαίνει πανελλήνιες εξετάσεις και ισότιμα θέματα.
•Η αναφορά σε " θέματα που καταθέτουν σε ειδική πλατφόρμα τα χαράματα της ίδιας μέρας επιτροπές έμπειρων εκπαιδευτικών από όλες τις περιφέρειες" είναι μια προσπάθεια να υπάρχει τράπεζα θεμάτων χωρίς τράπεζα θεμάτων. Πάντως η πρόταση καθορισμού των θεμάτων με αυτόν τον τρόπο δεν μπορεί να εφαρμοσθεί τουλάχιστον χωρίς κινδύνους λαθών ή και διαρροής. Είναι προτιμότερο για την στάθμιση των θεμάτων να επανέλθει ο θεσμός της Τράπεζας Θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας, με θέματα σταθμισμένα και κατάλληλα επεξεργασμένα, ώστε να αποφευχθούν λάθη που παρατηρήθηκαν κατά την πρώτη εφαρμογή.
•    Η αυτόματη διόρθωση (ηλεκτρονικό σύστημα) παραπέμπει σε κλειστού τύπου θέματα. Αυτό οπωσδήποτε αυξάνει την αντικειμενικότητα της βαθμολόγησης, ακόμη και με τον κλασσικό τρόπο βαθμολόγησης αλλά μειώνει τις δυνατότητες αξιολόγησης συνδυαστικών ερωτημάτων, όπως επίλυση προβλήματος. Επιπρόσθετα τέτοιου είδους τα θέματα δεν μπορούν να εφαρμοσθούν στην αξιολόγηση της Γλώσσας, παρά μόνο εν μέρει. Ακόμη τέτοιου είδους κριτήρια αξιολόγησης απαιτούν ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή στη διατύπωσή τους ενώ δεν επιτρέπουν ενδιάμεσες βαθμολογίες μεταξύ αρίστου και μηδενός.
Η πρόταση για " μια εκτενή εργασία που πραγματοποιείται για κάθε μάθημα εντός του σχολείου " κατ αρχήν αποτελεί  θετικό μέτρο.
Βέβαια η επιτυχής εφαρμογή της συγκεκριμένης πρότασης απαιτεί εξαιρετικά καλή οργάνωση του συστήματος αξιολόγησης των εργασιών καθώς και αλλαγή νοοτροπίας και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Η επιμόρφωση αυτή πρέπει να είναι καλά σχεδιασμένη και όχι βιαστική, όπως επιχειρείται αυτές τις ημέρες με την επιμόρφωση στην υλοποίηση των δημιουργικών εργασιών.
Επιπρόσθετα θα πρέπει να υπάρξει αυστηρός έλεγχος για την αποφυγή "βιομηχανίας" παραγωγής εργασιών από φροντιστήρια.
Η συμμετοχή της προφορικής βαθμολογίας κινείται στην προσπάθεια ενδυνάμωσης της καθημερινής σχολικής ζωής με την αξιολόγηση της καθημερινής παρουσίας του μαθητή.
Επιπρόσθετα θα οδηγήσει σε ενδυνάμωση του κύρους του εκπαιδευτικού αρκεί να υπάρξουν αντιστάσεις στις αναμενόμενες, τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια, πιέσεις.
Δεν υπάρχει όμως καμία αναφορά για το αν και πώς θα αντιμετωπίζεται μεγάλη απόκλιση μεταξύ προφορικής και γραπτής επίδοσης αλλά ούτε και κάποιο μέτρο προάσπισης της αξιοπιστίας της διαδικασίας.
Σχετικά δε με την εξαγγελία για κατάργηση  των πανελληνίων  εξετάσεων, τελικά αυτές δεν καταργούνται.
Απλά αλλάζει η ονομασία τους και μετονομάζονται σε     " Κεντρικά οργανωμένες".
Είναι προφανές ότι στο παρόν αλλά και στο εγγύς μέλλον οι πανελλήνιες εξετάσεις δεν μπορούν να καταργηθούν.
5. Αλλαγές περιεχομένου, μεθόδων διδασκαλίας και αξιολόγησης
Είναι αυτονόητο ότι απαιτούνται αλλαγές στην κατεύθυνση αυτή, όπως είναι προφανές ότι απαιτείται επιμόρφωση.
Δυστυχώς στη χώρα μας επί δεκαετίες απουσιάζει ένα σύστημα επιμόρφωσης και μόνο οι προσπάθειες των Σχολικών Συμβούλων καλύπτουν μέρος των αναγκών των εκπαιδευτικών.
Το υπουργείο αναφέρει ότι σχεδιάζεται συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Η συνεχής αναφορά της επιμόρφωσης αναδεικνύει την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός σταθερού συστήματος επιμόρφωσης.
Ελπίζουμε ότι σύντομα θα υπάρχει σοβαρή πρόταση για το συγκεκριμένο θέμα.
6. Στόχος ο δημοκρατικός, ενεργός, σκεπτόμενος, δημιουργικός πολίτης: Δημιουργικές δραστηριότητες και μαθητικές κοινότητες.
Οι αναφορές για δημοκρατικό, ενεργό, σκεπτόμενο, δημιουργικό πολίτης καθώς και Δημιουργικές δραστηριότητες και μαθητικές κοινότητες είναι ωραία λόγια, το αποτέλεσμα όμως θα φανεί στην πράξη.
Πρέπει όμως να υπάρξουν διευκρινίσεις σχετικά με το αναφερόμενο "δίωρο των συλλογικών Δημιουργικών Δραστηριοτήτων", κατά πόσο αυτό θα είναι υποχρεωτικό, αν θα εφαρμόζεται μόνο στη Γ΄ τάξη και αν θα περιλαμβάνεται στα 3 μαθήματα τα επιπλέον των μαθημάτων εμβάθυνσης ή θα αποτελεί ένα τέταρτο μάθημα.
Συμπερασματικά.
Η πρόταση του υπουργείου έχει αρκετές ασάφειες  και καινοφανείς προτάσεις όπως ο «αλληλο-δανεισμός» μαθημάτων μεταξύ επαγγελματικής και γενικής εκπαίδευσης καθώς και διαδικασίες δημιουργίας θεμάτων εξετάσεων με προτάσεις τα ξημερώματα.  
Η πολυαναμενόμενη αναβάθμιση του Λυκείου, παρά τις αντίθετες προθέσεις και διακηρύξεις, δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται, τουλάχιστον για τις δύο πρώτες τάξεις.
Η  ενδυνάμωση του Λυκείου στο σύνολό του, απαιτεί εθνικό απολυτήριο που θα λαμβάνει υπόψη την επίδοση του μαθητή και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, μέσα από διαδικασίες σταθμισμένων κριτηρίων αξιολόγησης, των διαφόρων μαθημάτων.
Αυτό προϋποθέτει μια σωστά συγκροτημένη τράπεζα κατάλληλα επεξεργασμένων θεμάτων.
Το προτεινόμενο σύστημα δίνει τη δυνατότητα στο μαθητή να επιλέγει τα μαθήματα που τον ενδιαφέρουν αλλά λόγω αυτού προκύπτει μεγάλος αριθμός δυνατών συνδυασμών μαθημάτων.
Αυτό έχει ως συνέπεια η πρόταση να έχει τη   βασική αδυναμία εφαρμογής σε όλη την επικράτεια.
Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα εκ των πραγμάτων και με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία, δεν μπορεί να υποστηρίξει μεγάλο αριθμό επιλογών.
Αν η πολιτεία προσπαθήσει να το εφαρμόσει καθολικά τη συγκεκριμένη πρόταση θα πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό για κάθε επιλεγόμενο μάθημα.
Αυτό θα έχει ως συνέπεια σε απομακρυσμένες περιοχές να απαιτούνται εκπαιδευτικοί με πολύ μικρό ωράριο, με ότι αυτό συνεπάγεται για το οικονομικό κόστος. 
Η πρόταση του υπουργείου έχει στοιχεία του ΙΒ, πλην όμως δεν μπορεί να τύχει γενικευμένης εφαρμογής.
Θα περίμενε κανείς, μετά από τόσο χρόνο συζητήσεων, περισσότερο συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις.
Η προτεινόμενη δυνατότητα για το μαθητή να επιλέγει τα δύο μαθήματα, πέραν των δύο υποχρεωτικών, στα οποία θα εξετάζεται για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση,οδηγεί όχι μόνο στο μεγάλο αριθμό δυνατών συνδυασμών μαθημάτων αλλά ταυτόχρονα και στον περιορισμό του αριθμού των τμημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στα οποία ο μαθητής θα μπορεί να έχει πρόσβαση. 
Επιπρόσθετα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, πέραν του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας, δεν εξετάζεται κανένα μάθημα γενικής παιδείας.
Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι επιδόσεις του μαθητή στις δύο πρώτες τάξεις του Λυκείου δεν λαμβάνονται υπόψη, με μειωμένο συνεπώς ενδιαφέρον από πλευράς μαθητών,θα οδηγήσει αυριανούς πολίτες χωρίς σφαιρική μόρφωση.
Η μείωση των μαθημάτων που θα διδάσκονται οι μαθητές αρχικά κρίνεται ότι βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν μπορεί αυτό να επιτυγχάνεται με συγχωνεύσεις μαθημάτων όπως Χημεία/Βιολογία.
Η Επαγγελματική Εκπαίδευση μάλλον πλήττεται με το χαρακτήρα που της δίδεται με περισσότερες επιλογές μαθημάτων γενικής παιδείας που θα είναι σε βάρος της διδασκαλίας τεχνικών και εργαστηριακών μαθημάτων.
Οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν καταργούνται, αντίθετα αυξάνονται  μετονομαζόμενες σε κεντρικά οργανωμένες εξετάσεις.
Όλα αυτά δείχνουν ότι απαιτείται αρκετός χρόνος και μεγάλη προσπάθεια για τη θέσπιση ενός πλαισίου που θα αναβαθμίζει το Λύκειο.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ευχάριστο δεν είναι απαραίτητα και ωφέλιμο.
Συνεπώς το Λύκειο δεν μπορεί να παραμένει στην παρούσα χαλαρότητα, καθώς αποτελεί την ολοκλήρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όντας ταυτόχρονα και η γέφυρα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.


Το Λύκειο γίνεται φροντιστήριο: Λίγα αλλά εξάωρα μαθήματα, πιο πολλές εξετάσεις, μείωση ειδικοτήτων, ελαστικές συνθήκες εργασίας

Η εγκύκλιος για τη λειτουργία Δημοτικών Σχολείων για το σχολικό έτος 2017-2018

Δημοσίευση: 31/08/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Εκδόθηκε σήμερα από το υπουργείο Παιδείας η εγκύκλιος για τη λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων  για το σχολικό έτος 2017-2018.