FacebookXEmailΑνταλλαγή

Επιμέλεια: Γιάννα Μυράτ

Περισσότερο από ένα μήνα μετά την κατάρρευση ορυχείου στην πόλη Ρουμπάγια του ανατολικού Κονγκό που στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες ανθρώπους, έντονες βροχοπτώσεις έπληξαν και πάλι την περιοχή, αποσταθεροποιώντας τις ανοιχτές, απότομες πλαγιές του ορυχείου και προκαλώντας άλλη μια θανατηφόρα κατολίσθηση.

Στον απόηχο της καταστροφής της 3ης Μαρτίου, η κυβέρνηση του Κονγκό είπε ότι 200 ​​άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην τοποθεσία εξόρυξης Κασάσα, συμπεριλαμβανομένων 70 παιδιών – τα περισσότερα από αυτά εργάτες σε βιοτεχνικές επιχειρήσεις εξόρυξης στην πλούσια σε πόρους πόλη.

Ο δεκαπεντάχρονος Mισίκι Νσοκάνο ήταν ένα από τα παιδιά που επέζησαν εκείνη τη μέρα.

Τώρα αναρρώνοντας σε μια άγνωστη τοποθεσία στην πόλη Γκόμα, περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά, προσπαθεί να μην σκέφτεται το τραύμα που υπέστη και τους φίλους που έχασε.

Αλλά λέει ότι σύντομα θα πρέπει να επιστρέψει στα ορυχεία, γιατί «δεν έχει άλλη επιλογή».

Η Ρουμπάγια, στην ανατολική επαρχία του Βόρειου Κίβου της ΛΔΚ, είναι μια πόλη που βρίσκεται σε κοιτάσματα κολτάν (συντομογραφία των λέξεων κολομβίτης-τανταλίτης, κασσίτερου και βολφραμίου – μερικά από τα πιο πολύτιμα ορυκτά στον κόσμο που είναι απαραίτητα για χρήση στη σύγχρονη τεχνολογία.

Αλλά πολλοί από εκείνους που εξορύσσουν αυτές τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται σε smartphone και ηλεκτρικά αυτοκίνητα – ειδικά τα παιδιά – λένε ότι δεν ξέρουν σε τι χρησιμοποιείται το υλικό και το κύριο μέλημά τους είναι απλώς να πάρουν αρκετό για να ζήσουν καθημερινά.

Ο Νσοκάνο, το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά, εργάστηκε ως βιοτεχνικός ανθρακωρύχος στη Ρουμπάγια τα τελευταία τέσσερα χρόνια για να συντηρήσει την οικογένειά του.

Αν και η παιδική εργασία είναι παράνομη στη ΛΔΚ, μεγάλο μέρος του άτυπου τομέα εξόρυξης δεν υπόκειται σε ρύθμιση.

Στη Ρουμπάγια και στις πόλεις γύρω από αυτήν, η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από τη βία μεταξύ του στρατού του Κονγκό και διάφορων ένοπλων ομάδων – μεταξύ των οποίων η κύρια  υποστηριζόμενη από τη Ρουάντα M23, η οποία κατέλαβε τον έλεγχο της Ρουμπάγια το 2024 πριν καταλάβει άλλες βασικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Γκόμα, πέρυσι.

«Η εξόρυξη είναι ο βιοπορισμός μας»

Στο ορυχείο Ρουμπάγια, ο Νσοκάνο μεταφέρει κυρίως σάκους κολτάν, κερδίζοντας το ισοδύναμο των 10.000 φράγκων Κονγκό (4 $) την ημέρα, λέει.

«Τα λίγα που κερδίζω, τα πηγαίνω στο σπίτι στη μαμά μου», λέει ο Νσοκάνο. «Καταφέρνει έτσι να μας βοηθήσει να επιβιώσουμε».

Γεννημένος σε ένα κοντινό χωριό, ο Νσοκάνο θυμάται τα παιδικά του χρόνια που πήγαινε στο σχολείο με μια καθαρή στολή, με μεγάλα όνειρα να γίνει μια μέρα χειρουργός. Σύντομα όμως, τα πράγματα άλλαξαν προς το χειρότερο και τα όνειρά του διαψεύστηκαν.

«Εκείνη την εποχή, ο πατέρας μου πάλευε να μας στείλει στο σχολείο με τα λίγα που κέρδιζε. Ήμουν στο 4ο έτος του δημοτικού σχολείου και προκάλεσε σοκ στην οικογένεια», λέει ο Νσοκάνο.

«Καθώς η εξόρυξη ήταν ο βιοπορισμός μας, άφησα το σχολείο για να βοηθήσω την οικογένειά μου να επιβιώσει», είπε στο Al Jazeera.

Πριν πεθάνει ο πατέρας του το 2022, τα πράγματα ήταν δύσκολα στα ορυχεία, αλλά κατά κάποιο τρόπο ήταν καλύτερα από ό,τι είναι τώρα. Ο πατέρας του κέρδιζε περισσότερα από 25.000 φράγκα (σχεδόν 12 δολάρια) την ημέρα – τριπλάσια από αυτά που κερδίζει – σκάβοντας για κολτάν σε «απρόβλεπτα βάθη», λέει.

«Τα πράγματα ήταν καλύτερα τότε. Είχαμε ένα μέρος να ζήσουμε, φαγητό και μας έστειλαν στο σχολείο. Όταν πέθανε, όλα διαλύθηκαν».

Παρά τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της ΛΔΚ, περισσότερο από το 70 τοις εκατό των Κονγκολέζων ζουν με λιγότερα από 2,15 δολάρια την ημέρα, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.