Βόλος

Με λουκέτα στις σχολικές αυλόπορτες, και πορείες στους δρόμους της πόλης, εξέφρασαν μαθητές λυκείων της πόλης την αντίδρασή τους στο χρόνο διεξαγωγής των πανελλαδικών εξετάσεων, το ερχόμενο καλοκαίρι.

Τη Δευτέρα, σε κατάληψη βρέθηκαν εννέα σχολικές μονάδες και χθες το κύμα καταλήψεων ενισχύθηκε. Συνολικά δώδεκα λύκεια, επαγγελματικά και γενικά, βρέθηκαν υπό κατάληψη. Πρόκειται για τα 1ο, 2ο, 3ο, 4ο, 5ο, 6ο, 8ο Γενικά Λύκεια Βόλου, 1ο και 2ο Γενικά Λύκεια Ν. Ιωνίας, 1ο ΕΠΑΛ Βόλου και 1ο και 2ο ΕΠΑΛ Ν. Ιωνίας.

Οι μαθητές έδωσαν αγωνιστικό ραντεβού στους δρόμους, με την πορεία να ξεκινά από την Πλατεία Ελευθερίας, να κατευθύνεται στο κέντρο της πόλης και να καταλήγει στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ελένης Χάνου στον "Ταχυδρόμο" της Μαγνησίας, αντιπροσωπεία των διαμαρτυρόμενων μαθητών συναντήθηκε με τον αναπληρωτή του διευθυντή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Μαγνησίας - διευθυντή του 1ου Γυμνασίου Βόλου, Γιάννη Καραφέρη, προκειμένου να του επιδώσουν κοινό υπόμνημα με τα αιτήματά τους και να συζητήσουν μαζί του.

Οι μαθητές αντιδρούν στο χρόνο διεξαγωγής των πανελλαδικών εξετάσεων. Όπως μετέφεραν στον κ. Καραφέρη, η μετάθεση των πανελλαδικών για τις αρχές Ιουνίου, μετά τις ενδοσχολικές εξετάσεις, αυξάνουν το άγχος και την πίεση των μαθητών. «Θα εξαντληθούμε από τις ενδοσχολικές όπου τα μαθήματα είναι πολλά, θα χάσουμε τη σειρά μας και δε θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στο 100% στις πανελλαδικές. Μας κόβουν την προετοιμασία μας στη μέση και χάνουμε τη συνέχεια της προσπάθειάς μας», διαμαρτυρήθηκαν οι μαθητές, εκφράζοντας ταυτόχρονα την ανησυχία τους για τις επαναληπτικές εξετάσεις, που όπως υποστήριξαν, κινδυνεύουν να καταργηθούν.

Ο κ. Καραφέρης ανέφερε ότι οι όποιες αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται μεσούσης της σχολικής χρονιάς και να αναστατώνουν τους μαθητές, εξήγησε όμως ότι η κατάληψη είναι το πιο ακραίο μέτρο διαμαρτυρίας, και απέσπασε τη δέσμευση από δύο τουλάχιστον σχολεία, το 1ο και 3ο ΓΕΛ Βόλου, ότι σήμερα θα επιστρέψουν στα μαθήματά τους.

Επίσης, δεσμεύτηκε ο ίδιος για τη διαβίβαση υπηρεσιακώς στο Υπουργείο Παιδείας του κοινού υπομνήματος των μαθητών, που αντιδρούν στο χρόνο των πανελλαδικών.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi-ston-typo/loyketa-sta-sholeia-kai-poreies-mathiton-sto-volo-gia-tis-allages-sto#ixzz4TeMXHCSQ
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Καισαριανιώτικα Νέα

11 λεπτά · 

Στις 22 Δεκεμβρίου 2016 ξεκινάει η Ενισχυτική Διδασκαλία στο Σ.Κ.Α.Ε. του 2ου Γυμνασίου Καισαριανής.
Θα εξυπηρετεί τους μαθητές των παρακάτω σχολείων:
1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
1ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΥΜΗΤΤΟΥ...

Δείτε περισσότερα

Ο χρήστης Φιλοσοφία πρόσθεσε μια νέα φωτογραφία.

 

Ο Διογένης Τιμιανίδης κοινοποίησε ένα σύνδεσμο.

Βάλε ένα τέλος στην παιδική εργασία αποφεύγοντας αυτές τις 7 μεγάλες εταιρείες

Σε ποιον δεν αρέσει η σοκολάτα; Οι περισσότεροι την απολαμβάνουν δίχως να σκέφτονται κάτω από ποιες…

ENALLAKTIKOS.GR|ΑΠΟ HTTP://WWW.ENALLAKTIKOS.GR

Τριπλή Ανάπτυξη των Μαθητών και Περιγραφική Αξιολόγηση

Εφόσον, η εκπαιδευτική κοινότητα (εκπαιδευτικοί, γονείς και Υπουργείο Παιδείας) επιθυμεί τη δημιουργία ισόρροπα αναπτυγμένων μαθητών-μελλοντικών πολιτών, οφείλει να εκλαμβάνει τους μαθητές σφαιρικά ως γνωστικά, κοινωνικά και συναισθηματικά ...

Εκτυπώσιμη μορφή

Δημοσίευση: 21/12/2016

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Tου Βασίλειου Αναγνώστου
(Εκπαιδευτικός, υποψήφιος Διδάκτωρ στη Συγκριτική Εκπαίδευση, ΕΚΠΑ)

Η πρόσκληση του ΙΕΠ προς τις σχολικές μονάδες της υποχρεωτικής εκπαίδευσης προκειμένου να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και την πιλοτική εφαρμογή της περιγραφικής αξιολόγησης μαθητών στην υποχρεωτική εκπαίδευση, που θα υλοποιηθεί κατά τα σχολικά έτη 2016-17 και 2017-18 και οι συνακόλουθες πρώτες αντιδράσεις των άμεσα ενδιαφερομένων ήλθε να θυμίσει σκηνικά διεκδικήσεων του πρόσφατου παρελθόντος στο ευαίσθητο ζήτημα της αξιολόγησης. Τούτο, σε συνδυασμό με το πάγιο έλλειμμα της κουλτούρας δοκιμής και πειραματισμού σε θέματα αξιολόγησης έχει φέρει τις ενδιαφερόμενες πλευρές σε δύσκολη θέση. Έτσι, ομοσπονδίες και σύλλογοι των εκπαιδευτικών εξέδωσαν αποφάσεις με τις οποίες καλούν τους συλλόγους διδασκόντων να μην ανταποκριθούν στην πρόσκληση διότι αφενός το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει αποσαφηνίσει τις θέσεις και τις προθέσεις του αφετέρου η περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών θεωρούν ότι συνιστά έμμεσο τρόπο εισαγωγής της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Όμως, η συλλογική συνείδηση του κοινωνικού σώματος, αυτόματα, σωρεύει αυτή την αντίδραση ως μήνυμα ότι οι εκπαιδευτικοί ικανοποιούνται με την ασαφή και αοριστολογική αριθμητική αξιολόγηση των μαθητών και ότι αδιαφορούν για την περιγραφική αποσαφήνισή της σε βάρος των ίδιων των μαθητών τους.

Εξετάζοντας το όλο ζήτημα πέρα από την μορφή της αξιολόγησης (περιγραφική ή αριθμητική), υπάρχει μία πολύ πιο κρίσιμη διάσταση στο ζήτημα της αξιολόγησης των μαθητών, αυτό της ανάπτυξης των μαθητών, με την οποία κανείς μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να ασχολείται. Η έννοια «ανάπτυξη των μαθητών» ενέχει ιδιαίτερη σημασία για την αγωγή και την εκπαίδευση καθώς αποτελεί τον κύριο λόγο που οδηγεί την κοινωνία να ιδρύει και να λειτουργεί σχολεία προς όφελος των πολιτών και της ίδιας της κοινωνίας εν τέλει. Πιο συγκεκριμένα, η κυριότερη προσφορά της οικογένειας αλλά και του σχολείου προς τους μαθητές πρέπει να είναι η ανάπτυξή τους σε τρία επίπεδα: γνωστικό/μαθησιακό, κοινωνικό και συναισθηματικό.

Όμως το παραπάνω δεοντολογικό «πρέπει» για την τριπλή ανάπτυξη των μαθητών δεν αποτελεί αυτονόητη προτεραιότητα των Εκπαιδευτικών Αρχών, πολλών εκπαιδευτικών και πολλών γονέων. Στην πρακτική τους επικεντρώνονται, κυρίως, στην διδασκαλία και μάθηση μέσω της αποστήθισης και της αναπαραγωγής γνώσεων, όλοι σχεδόν οι μαθητές προάγονται από τάξη σε τάξη και οι εκπαιδευτικοί του επόμενου σχολικού έτους είθισται να κατηγορούν τους συναδέλφους του προηγούμενου έτους για το αποτέλεσμα της απομνημόνευσης ποσοτικών γνώσεων των μαθητών. Αυτή η στείρα γνώση αποτελεί το ουσιαστικό αντικείμενο της αξιολόγησης στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Έτσι, στο τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, οι μαθητές οι οποίοι «αποτυγχάνουν» στην αποστήθιση αποφοιτούν με χαρακτηριστικά λειτουργικού αναλφαβητισμού όπου μαζί με τους οργανικά αναλφάβητους δημιουργούν σημαντική πληθυσμιακή ομάδα που αδυνατεί να κατανοήσει την ζωή γύρω της και τρέπονται σε εύκολα θύματα λαϊκισμού και απολυτότητας κάθε μορφής.

Εφόσον, η εκπαιδευτική κοινότητα (εκπαιδευτικοί, γονείς και Υπουργείο Παιδείας) επιθυμεί τη δημιουργία ισόρροπα αναπτυγμένων μαθητών-μελλοντικών πολιτών, οφείλει να εκλαμβάνει τους μαθητές σφαιρικά ως γνωστικά, κοινωνικά και συναισθηματικά όντα και να συμβάλλει στην τριπλή ισόρροπη ανάπτυξη και την αντίστοιχη αξιολόγησή τους. Ως ενδεικτικά παραδείγματα γνωστικής/μαθησιακής ανάπτυξης των μαθητών αναφέρονται η ικανότητα εφαρμογής των δεξιοτήτων που αποκτούν στο σχολείο, η ανάπτυξη και εφαρμογή στρατηγικών επίλυσης προβλημάτων και κριτικής σκέψης, η εκδήλωση δημιουργικότητας και η ανάληψη ευθύνης με την πραγματοποίηση ομαδικών συνθετικών εργασιών. Ως ελάχιστη συναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών προϋποτίθεται ότι σέβονται και εμπιστεύονται τους συμμαθητές, τους εκπαιδευτικούς και το λοιπό προσωπικό και το αντίστροφο, έχουν αναπτύξει ενσυναίθηση, αισθάνονται ασφάλεια στο σχολείο και ικανοποίηση για την αυτο-εικόνα και την αυτοπεποίθησή τους. Τέλος, η κοινωνική ανάπτυξη των μαθητών αναγνωρίζεται όταν οι μαθητές συνεργάζονται μεταξύ τους και τους εκπαιδευτικούς τους, επιλύουν ειρηνικά τα διαπροσωπικά προβλήματα με τους συμμαθητές τους, εκδηλώνουν θετική στάση στη μάθηση, ενεργοποιούνται σε ομαδοσυνεργατικές μορφές μάθησης, αναλαμβάνουν ηγετικούς ρόλους με αυτοπεποίθηση δίχως να εμποδίζονται από το σχολικό περιβάλλον και εκδηλώνουν ενδιαφέρον για εθελοντική προσφορά.

Η αποτίμηση της γνωστικής/μαθησιακής, κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης των μαθητών προϋποθέτει την επιστημονική περιγραφική παρουσίαση των δυνατοτήτων και των αναγκών κάθε μαθητή και στα τρία πεδία σε συγχρονικό και διαχρονικό επίπεδο ώστε να καθορίζονται με σαφήνεια οι στόχοι και η προστιθεμένη αξία τους με την πάροδο του χρόνου, ενώ κρίσιμο κριτήριο αποτελεί ο βαθμός ικανοποίησής τους από την ζωή τους στο σχολείο.

Αυτή η πρόταση μεταφέρει το αντικείμενο της συζήτησης για την περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών από την στάσιμη και αναπαραγωγική ανάπτυξη των μαθητών στην τριπλή ανάπτυξή τους. Με τη σειρά της, η περιγραφική αξιολόγηση της τριπλής ανάπτυξης των μαθητών αλλάζει όλο το πλαίσιο παροχής εκπαιδευτικού έργου προς τους μαθητές σε επίπεδο τάξεων και σχολικών μονάδων, τους σκοπούς της εκπαίδευσης και αντιμετωπίζει όλες τις νέες προκλήσεις της μετα-νεωτερικής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όμως, η αποτύπωση της τριπλής ανάπτυξης των μαθητών μέσω της περιγραφικής αξιολόγησης σημαίνει συγκεκριμένες προϋποθέσεις: α) πολιτική βούληση ώστε να αλλάξουν οι προτεραιότητες του εκπαιδευτικού έργου και της περιγραφικής αξιολόγησής του, β) καλλιέργεια κουλτούρας στην αξιολόγηση, γ) ενδιαφέρουσα και αποτελεσματική επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δ) αναγνώριση των γνωστικών, των κοινωνικών και των συναισθηματικών δυνατοτήτων και των αναγκών  κάθε μαθητή ώστε να βιώσει ουσιαστική ανάπτυξη.

Πλέον όλοι οι μετέχοντες στην εκπαιδευτική διαδικασία μπορούν και οφείλουν να καινοτομήσουν με την θέσπιση της πολυεπίπεδης ανάπτυξης των μαθητών και της αξιολόγησής της για κάθε παιδί και έφηβο ξεχωριστά βοηθώντας την παιδεία να αρχίσει βηματισμό προς ανοικτό μέλλον προς όφελος της κοινωνίας.

Εκπαίδευση

Οι διαμάχες γονέων και εκπαιδευτικών με διακύβευμα το «καλό» των παιδιών αποτελούν κοινό τόπο. Εσχάτως, στο στόχαστρο των Ευρωπαίων γονέων έχει βρεθεί το διάβασμα στο σπίτι, που φέρεται να ταλανίζει κατ’ οίκον γονείς και παιδιά, χωρίς απαραίτητα να έχει αντίκτυπο στην πρόοδο του μαθητή. Ο λόγος, βέβαια, γίνεται κυρίως για τις τάξεις του Δημοτικού, η ύλη των οποίων, σύμφωνα με πολλούς, μπορεί να καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά στην τάξη. Στην Ισπανία το θέμα έχει πάρει διαστάσεις, με τις μαμάδες να φτάνουν μέχρι την... απεργία, ενώ στη Βρετανία μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών συμμερίζεται την ίδια άποψη.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι 15χρονοι Ελληνες μαθητές αφιερώνουν πέντε ώρες την εβδομάδα για διάβασμα στο σπίτι, οι Ισπανοί διαβάζουν εξίμισι ώρες, ενώ οι Φινλανδοί μόλις τρεις.

Στη χώρα μας, όλο και περισσότεροι γονείς και δάσκαλοι εκτιμούν ότι το διάβασμα στο σπίτι πρέπει να περιοριστεί. «Θέλω τα παιδιά μου να έχουν ελεύθερο χρόνο», λέει με έμφαση στην «Κ» η κ. Μαρία Γκιάτα, εκπρόσωπος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Πειραματικού Δημοτικού Μαρασλείου και μητέρα τριών παιδιών, εκ των οποίων το μικρότερο φοιτά στη Β΄ Δημοτικού. «Εχει αρχίσει και στην Ελλάδα η συζήτηση για την απεμπλοκή του γονέα από το γνωστικό σκέλος του σχολείου», επιβεβαιώνει η κ. Γκιάτα, που δηλώνει υπέρ της εν λόγω τάσης. «Το ευκταίο είναι το εκπαιδευτικό κομμάτι να το αναλάβει ο επαγγελματίας που το έχει σπουδάσει», σημειώνει η ίδια. «Εγώ, ως γονιός, αφενός δεν έχω την εξειδικευμένη γνώση, αφετέρου εμπλέκομαι συναισθηματικά με το παιδί, κάτι που καθιστά αναποτελεσματική τη δική μου κατ’ οίκον διδασκαλία, αφού δεν διαθέτω την απαιτούμενη αποστασιοποίηση ούτε υπομονή». Ο γονιός χρειάζεται χρόνο, «ώστε να ασχοληθεί με το παιδί ως οντότητα και να καλλιεργήσει τη μεταξύ τους σχέση». Προϋπόθεση, βέβαια, είναι να εμπιστευθεί ο γονιός τον δάσκαλο, προκειμένου να τον αφήσει απερίσπαστο στο έργο του. «Η σχέση εμπιστοσύνης είναι προαπαιτούμενο, διαφορετικά ο γονιός ενδέχεται να μηδενίζει τελείως τον δάσκαλο στα ματιά του παιδιού του...». Η μικρή της κόρη επιστρέφοντας από το ολοήμερο δημοτικό έχει στο σπίτι μισή ώρα διάβασμα, το οποίο κάνει μόνη της, και μετά έχει άπλετο χρόνο να ξεκουραστεί και να παίξει. Η μητέρα της βρίσκεται σε «ανοικτή επικοινωνία» με τη δασκάλα, που υποδεικνύει, όταν χρειάζεται, τη συνεργασία του γονέα σε κάτι. «Δεν έχουμε εντάξει στο πρόγραμμά της κάποια εξωσχολική δραστηριότητα», σημειώνει η μητέρα της. «Τα δύο μεγαλύτερα παιδιά μου κάνουν δύο ώρες μάθημα αγγλικών και ο γιος μου επιπλέον μπάσκετ».

Ωστόσο, η εν λόγω περίπτωση δεν αποτελεί τον κανόνα. Οπως περιγράφει η κ. Γκιάτα, οι γονείς στο Μαράσλειο χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. «Μεγάλος αριθμός γονέων επιθυμεί την επιπλέον δουλειά στο σπίτι, ενώ τους αρέσει να διαβάζουν μαζί με το παιδί τους, επειδή νιώθουν ότι μπορούν οι ίδιοι να το βοηθήσουν περισσότερο», παρατηρεί η κ. Γκιάτα. «Πολλοί γονείς εκτιμούν ή και απαιτούν την “παραπάνω” δουλειά, γιατί έτσι καθυστερείται το ιδιαίτερο ή το φροντιστήριο, οπότε εξοικονομούν χρήματα», διηγείται στην «Κ» δασκάλα που διδάσκει επί 13 συναπτά έτη στην περιφέρεια, «είναι μάλλον οι περισσότεροι και μας εγκαλούν, όταν δεν “φορτώνουμε” τα παιδιά τους».

Θεωρώντας ότι τα παιδιά χρειάζονται ερεθίσματα, η πλειονότητα των γονιών εμπλουτίζει την καθημερινότητά τους με πλήθος δραστηριοτήτων – πέρα από τα αθλήματα και τις γλώσσες, στον κατάλογο εντάσσονται η ρομποτική, το 3D printing, ο προγραμματισμός κ.ά. «Η απουσία δημόσιων χώρων άθλησης και αναψυχής αναγκάζει τους γονείς να βρουν εναλλακτικές, ώστε τα παιδιά να εκτονώσουν την ενέργειά τους», επισημαίνει η κ. Γκιάτα. «Το ιδανικό είναι να εντάσσονται και οι εξωσχολικές δραστηριότητες στο πρόγραμμα του σχολείου», προσθέτει, «κάτι που έχει αρχίσει στα πειραματικά».

«Η παραπάνω συζήτηση “άνοιγε” σε όλα τα σχολεία όπου έχω υπηρετήσει», αναφέρει 53χρονος δάσκαλος. «Η άποψη ότι πρέπει να αφήνουμε στα παιδιά ελεύθερο και δημιουργικό χρόνο είναι παλιά, απλώς τώρα η ανάγκη γιγαντώνεται».

Πηγή: Ιωάννα Φωτιάδη - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi-ston-typo/diavasma-sto-spiti-i-sto-sholeio#ixzz4TYGU0ko3
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

Υπουργός:Δεν θα μειωθεί ο αριθμός των μαθητών στα Φροντιστήρια σε πρώτη φάση

Η πρόταση Κ. Γαβρόγλου για το “χτύπημα” των Φροντιστηρίων

Εκτυπώσιμη μορφή

Δημοσίευση: 21/12/2016

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

“Εγώ προσωπικά νομίζω ότι σε πρώτη φάση δεν θα αλλάξει ο αριθμός των παιδιών που πάνε  Φροντιστήριο,  γιατί ο κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη στο σύστημα”.

Την εκτίμηση αυτή διατύπωσε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου ραδιοφωνικού σταθμού   αν θα υπάρξουν αντιδράσεις από τα Φροντιστήρια για τις αλλαγές στο σύστημα εισαγωγής των υποψηφίων στα ΑΕΙ.

 Ο υπουργός Παιδείας τόνισε επίσης ότι: “Σε πρώτη φάση δεν θα αλλάξει ο αριθμός των παιδιών που πάνε γιατί o κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη στο σύστημα. Άρα μιλάμε για ένα πολύ μακροπρόθεσμο 3,4,5 χρόνια που θα αλλάξει νοοτροπία…”

Η πρόταση Κ. Γαβρόγλου για το “χτύπημα” των Φροντιστηρίων

Διαμόρφωση μιας πολιτικής που σταδιακά θα περιορίζει τον ρόλο της παραπαιδείας που λειτουργεί απαξιωτικά ως προς το σύνολο του εκπαιδευτικού μας συστήματος και ιδίως στο Λύκειο,  εισηγήθηκε ως  πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ο υπουργός Κ. Γαβρόγλου  στην πρόταση 100 σελίδων για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, διευκρινίζοντας ότι “Αυτό πρέπει να γίνει χωρίς αφορισμούς, αναγνωρίζοντας τον ιδιόμορφο εκπαιδευτικό ρόλο των φροντιστηρίων στο παρελθόν αλλά και συμβάλλοντας στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας στο σχολείο και τους λειτουργούς του”.

1.Συνοπτική περιγραφή της πρότασης/έννοιας

Η πρόταση επιχειρεί να απαντήσει με τον περισσότερο πρόσφορο τρόπο στα παρακάτω ζητήματα:

1. Περιορισμός του ρόλου της παραπαιδείας, η οποία, ιδιαίτερα στη Λυκειακή βαθμίδα λειτουργεί ανταγωνιστικά και υπονομευτικά στο Λύκειο, απαξιώνοντας τον εκπαιδευτικό του ρόλο ή και τονίζοντας ως κύρια λειτουργία της ανώτερης Δευτεροβάθμιας την προετοιμασία για την Τριτοβάθμια, ευνοώντας τη διδασκαλία για τις εξετάσεις και όχι για τη μόρφωση και την ανάπτυξη της προσωπικότητας και της κοινωνικής συνείδησης των μαθητών. Από αυτή την άποψη ο περιορισμός της παραπαιδείας συνδέεται με την προσπάθεια αναβάθμισης του ρόλου του Λυκείου.

2. Αλλαγή της νοοτροπίας της κοινωνίας και ανάκτηση της εμπιστοσύνης της, στην ικανότητα του σχολείου, να επιτελέσει τον εκπαιδευτικό του ρόλο στους τομείς που κυριαρχεί η παραπαιδεία.

3. Σταδιακή συρρίκνωση μιας δραστηριότητας η οποία από τη μια πλευρά αποτελεί διέξοδο απασχόλησης αλλά ταυτόχρονα (μέσω κυρίως των ιδιαιτέρων μαθημάτων) είναι προνομιακό πεδίο παραοικονομίας και πιθανής συναλλαγής.

Τεκμηρίωση: Ποια προβλήματα επιλύονται; Τι θα επιτευχθεί με την πρόταση;

Η Ελλάδα αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση έντασης ενός φαινομένου που υπάρχει και σε άλλες χώρες, κυρίως σε αυτές που η επιτυχία στις εξετάσεις υψηλού διακυβεύματος (high-stakesexams) αποτελεί όχι μόνο εκπαιδευτικό αλλά και κοινωνικό στόχο (όπως είναι πολλές κοινωνίες της Άπω Ανατολής), και σε αυτές που το εκπαιδευτικό σύστημα είναι απαξιωμένο και δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις σημαντικού αριθμού οικογενειών.

Ταυτόχρονα η παραπαιδεία αποτελεί παράγοντα:

(α) νόθευσης της πραγματικής εικόνας της εκπαίδευσης, όπως π.χ. αποτυπώνεται στις εξετάσεις εισαγωγής την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αφού υποκαθιστά την εκπαίδευση στο σχολείο και ενισχύει όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα πρόσβασης σε αυτή,

(β) ενίσχυσης των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς πρόκειται για παροχή που μπορεί κάποιος να «αποκτήσει» σύμφωνα με τις οικονομικές του δυνατότητες,

(γ) υποβάθμισης του ρόλου του σχολείου, καθώς το υποκαθιστά στη συνείδηση της κοινωνίας ως αποτελεσματικότερη διαδικασία εκπαίδευσης,

(δ) αλλοίωσης και της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς συνυπάρχουν μαθητές «δύο ταχυτήτων», αυτοί που έχουν εξωσχολική βοήθεια και αυτοί που δεν έχουν, με συνέπεια την αύξηση της δυσκολίας ανταπόκρισης των εκπαιδευτικών στις πραγματικές ανάγκες όλων των μαθητών και τελικά αύξηση των μαθησιακών ανισοτήτων στην τάξη.

Προϋποθέσεις επιτυχίας/υλοποίησης

Προϋποθέσεις επιτυχίας της πρότασης αποτελούν:

• Η δυνατότητα του σχολείου να ικανοποιεί τις ανάγκες που
σήμερα καλύπτουν τα φροντιστήρια και η παραπαιδεία, π.χ. σε ό,τι αφορά τη βασική πιστοποίηση της γνώσης ξένων γλωσσών και νέων τεχνολογιών, την ενισχυτική διδασκαλία στους αδύναμους μαθητές.

• Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας για τη δυνατότητα του σχολείου να επιτελέσει τον ρόλο του.

• Η μείωση της πίεσης για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μέσω ενός νέου συστήματος εισαγωγής.